Trzy pióra

Tekst
Oznacz jako przeczytane
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

Był raz król, który miał trzech synów: dwaj byli mądrzy i zdolni, trzeci zaś mówił niewiele, był prostoduszny i zwano go Głuptaskiem.

Gdy król postarzał się, osłabił i rozmyślał o swoim końcu, nie wiedział, który z synów ma po nim zasiąść na tronie.

Więc rzecze1 do nich:

– Idźcie w świat, a który z was przyniesie mi najpiękniejszy dywan, ten po mojej śmierci zostanie królem.

A iżby2 nie było pomiędzy nimi żadnego sporu, zaprowadził ich przed zamek, cisnął3 trzy pióra w powietrze i rzekł:

– Jak one lecą, tak wy powinniście się skierować.

Jedno pióro leciało na wschód, drugie na zachód, a trzecie prosto i nie odleciało daleko, lecz spadło zaraz na ziemię.

I oto jeden z braci poszedł na prawo, drugi na lewo – i śmieli się z Głuptaska, który musiał pozostać tam, gdzie spadło trzecie pióro.

Głuptasek siadł i zasmucił się. Ala spostrzegł nagle, że tuż przy piórze były drzwi w ziemi. Podniósł je, znalazł schody i zszedł po nich. Niebawem doszedł do innych drzwi i usłyszał, jak tam wołano wewnątrz:

 
„Hej, zielona,
 
1rzecze – dziś: mówi. [przypis edytorski]
2iżby – aby. [przypis edytorski]
3cisnąć – rzucić. [przypis edytorski]