Tao zdrowia, seksu i długowiecznościTekst

0
Recenzje
Przeczytaj fragment
Oznacz jako przeczytane
Jak czytać książkę po zakupie
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

DODA­TEK I
Grupy pokar­mowe i tabela zesta­wień pokar­mo­wych
Grupy pokar­mowe

Białka – pro­dukty o pięt­na­sto­pro­cen­to­wej lub wyż­szej zawar­to­ści sub­stan­cji biał­ko­wych.

Białka zwie­rzęce: mięso, ryby, drób, jaja, mleko, ser

Białka roślinne: orze­chy, groch, fasola, pro­dukty sojowe, awo­kado, pełne ziarno

Węglo­wo­dany – pro­dukty o dwu­dzie­sto­pro­cen­to­wej lub wyż­szej zawar­to­ści skrobi i/lub cukrów.

Skro­bia: orzeszki ziemne, banany, ziem­niaki, maka­ron, ryż, pie­czywo, cia­sta, ziarno oczysz­czone itd.

Cukry: cukier z trzciny cukro­wej (nie­ra­fi­no­wany, brą­zowy), fruk­toza, miód, syrop z klonu cukro­wego, suszone słod­kie owoce (dak­tyle, rodzynki, figi, śliwki)

Tłusz­cze – oleje roślinne lub zwie­rzęce.

Zwie­rzęce: masło, śmie­tana, sma­lec, łój, tłu­ste mięso

Roślinne: oliwa z oli­wek, olej sojowy, sło­necz­ni­kowy, seza­mowy, saflo­rowy (kro­ko­szowy), kuku­ry­dziany i wszyst­kie oleje orze­chowe

Warzywa – sałata, seler, kapu­sta, bro­kuły, szpi­nak, strąki fasoli, ogórki, szpa­ragi, cebula, obe­rżyna, rzepa, rukiew wodna, por, cuki­nia, fasola szpa­ra­gowa, zie­lony pieprz, rzod­kiew, mar­chewka, piż­mian jadalny, kar­czo­chy, oliwki itd.

Wyjątki: ziem­niaki należą do pro­duk­tów skro­bio­wych; pomi­dory należą do kwa­śnych owo­ców.

Owoce

Kwa­śne: poma­rań­cze, grejp­fruty, limonki, cytryny, jagody, żura­wina, ana­nasy, pomi­dory

Pół­kwa­śne: jabłka, gruszki, brzo­skwi­nie, cze­re­śnie, wino­grona, morele, nek­ta­rynki, śliwki itd.

Melony: arbuzy, melony (Cucu­mis melo), kan­ta­lupa, papaja itd.

Wyjątki: banany należą do pro­duk­tów skro­bio­wych; suszone figi, dak­tyle, rodzynki i śliwki należą do cukrów.

Tabela zesta­wień pokar­mo­wych


Uwagi

1 „Nie”: nie należy łączyć.

2 „Tak”: można łączyć.

3 Mleko jako pro­dukt biał­kowy powinno spo­ży­wać się osobno, naj­le­piej na surowo.

4 Melony w tabeli pomi­nięto, ponie­waż ich tra­wie­nie i przy­swa­ja­nie prze­biega pra­wi­dłowo tylko wtedy, gdy spo­żywa się je osobno.

5 Banany, figi, dak­tyle, suszone śliwki i rodzynki to wyso­ko­war­to­ściowe pro­dukty skro­biowe/cukrowe, nie należy ich zatem mie­szać z biał­kami.

6 Warzywa można łączyć ze wszyst­kim, z wyjąt­kiem ziem­nia­ków (skro­bia) i pomi­do­rów (kwas).

7 Należy uni­kać łącze­nia tłusz­czów z biał­kami zwie­rzę­cymi; bia­łek roślin­nych zasada ta zwy­kle nie doty­czy.

8 Im pro­dukt śwież­szy i bar­dziej surowy, tym korzyst­niej łączy się z innymi pro­duktami. Jeśli to moż­liwe, co naj­mniej połowę two­jego poży­wie­nia powinny sta­no­wić świeże, surowe pro­dukty, będące źró­dłem czyn­nych enzy­mów oraz wil­got­nego, suro­wego włókna, które łago­dzą nega­tywne skutki spo­ży­wa­nia źle dobra­nych, pod­da­nych zbyt inten­syw­nej obróbce ciepl­nej pro­duktów.

DODA­TEK II
Przy­kła­dowy tygo­dniowy zestaw potraw
Uwagi ogólne

 W ciągu dnia spo­ży­waj tylko jeden posi­łek o cha­rak­te­rze biał­ko­wym.

 Co naj­mniej jeden posi­łek dzien­nie powi­nien się skła­dać wyłącz­nie z suro­wych pro­duk­tów, które w sumie powinny sta­no­wić co naj­mniej połowę two­jego dzien­nego poży­wie­nia.

 Przy każ­dym posiłku prze­strze­gaj pod­sta­wo­wych zasad łącze­nia pro­duk­tów żyw­no­ścio­wych.

 Nie jedz mię­dzy posił­kami.

 Uni­kaj paste­ry­zo­wa­nego mleka i jego prze­two­rów, jak rów­nież goto­wa­nych i sma­żo­nych jaj. Jeżeli musisz, jedz je osobno, bez dodat­ków.

 Nie jedz zaraz po wsta­niu z łóżka; odcze­kaj co naj­mniej godzinę i wyko­rzy­staj ją na ćwi­cze­nia fizyczne. Wie­czo­rem nie jedz bez­po­śred­nio przed poło­że­niem się spać; ostatni posi­łek należy spo­ży­wać na 2–3 godziny przed snem.

Dzień pierw­szy

Śnia­da­nie: Kawa, her­bata, gorąca woda, gorąca woda z melasą (kawa i her­bata bez cukru i mleka)

Chleb razowy, dobrze wypie­czony, z masłem mlecz­nym (ni­gdy z mar­ga­ryną) lub masłem orze­cho­wym (ale nie ara­chi­do­wym), 1–3 kromki, 1–2 doj­rzałe banany, garść suro­wych orze­chów (ale nie ziem­nych) lub nasion

Lunch: Duża szklanka świe­żego soku z mar­chwi

Duża sałatka warzywna z dodat­kiem oliwy, soku z cytryny lub czosnku

Wcze­sna kola­cja: Świeża ryba goto­wana na parze, gar­ni­ro­wana imbi­rem, sza­lotką, pie­truszką i/lub świeżą kolen­drą

Świeże warzywa na spo­sób chiń­ski (tzn. lekko przy­sma­żone, lecz chrup­kie)

Surówka

Dzień drugi

Śnia­da­nie: Kawa, her­bata lub woda z melasą

2–3 suszone na słońcu figi i/lub dak­tyle i/lub czarne rodzynki

Garść suro­wych orze­chów i/lub nasion

Lunch: Duży talerz świe­żych pół­kwa­śnych owo­ców: jabłka, wino­grona, gruszki, brzo­skwi­nie, śliwki, nek­ta­rynki (bez owo­ców kwa­śnych, bana­nów i owo­ców suszo­nych)

Garść suro­wych orze­chów lub nasion

Wcze­sna kola­cja: Lekko sma­żony kawa­łek woło­winy lub jagnię­ciny, dopra­wiony pie­przem, musz­tardą lub innymi przy­pra­wami

Świeże warzywa lekko goto­wane na parze

Surówka

Dzień trzeci

Śnia­da­nie: Duża szklanka świeżo wyci­śnię­tego soku z poma­rań­czy

Jeden świeży grejp­frut lub miska świe­żych jagód

Lunch: Pie­czony kur­czak, krwi­sty bef­sztyk albo ryba z rusztu lub na parze

Świeże warzywa goto­wane na parze lub przy­sma­żane

Surówka

Wcze­sna kola­cja: Duża szklanka soku z mar­chwi lub innego soku warzyw­nego

Duża sałatka warzywna z dodat­kiem oliwy, soku z cytryny lub czosnku

Garść suro­wych orze­chów lub nasion

Dzień czwarty

Śnia­da­nie: Szklanka mleka „pro­sto od krowy” albo jogurt z takie­goż mleka

Talerz świe­żych owo­ców pół­kwa­śnych

Lunch: Duża szklanka soku ze świe­żej mar­chwi lub innego soku warzyw­nego

Surówka

Garść suro­wych orze­chów lub nasion

Wcze­sna kola­cja: Brą­zowy ryż, dziki ryż lub maka­ron z sosem warzyw­nym, sza­lotką, pie­truszką i/lub innymi warzy­wami (ale bez mięsa)

Goto­wane na parze lub przy­sma­żane świeże warzywa

Dzień piąty

Śnia­da­nie: Kawa, her­bata lub woda z melasą

Kasza gry­czana (z peł­nego ziarna) z dodat­kiem melasy lub miodu, rodzy­nek, sie­ka­nych dak­tyli i/lub fig

Na dokładkę jeden doj­rzały banan

Lunch: Duży talerz owo­ców pół­kwa­śnych LUB:

Duża sałatka warzywna

Duża szklanka soku mar­chwio­wego, ogór­ko­wego albo innego soku warzyw­nego

Wcze­sna kola­cja: Lekko przy­sma­żane świeże kre­wetki z czosn­kiem, imbi­rem i sza­lotką (także z czer­wo­nym pie­przem, według upodo­ba­nia)

Bro­kuł i/lub kala­fior, lekko ugo­to­wany na parze, przy­pra­wiony świeżo mie­lo­nym palo­nym ziar­nem seza­mo­wym

Surówka

Dzień szó­sty

Śnia­da­nie: Talerz świe­żych owo­ców pół­kwa­śnych

Garść suro­wych orze­chów lub nasion

Szklanka wody z melasą

Lunch: 2–3 kromki chleba razo­wego, dobrze wypie­czone, z masłem mlecz­nym lub orze­cho­wym (z wyjąt­kiem masła ara­chi­do­wego)

1–2 doj­rzałe banany

Wcze­sna kola­cja: Świeże owoce awo­kado nadzie­wane duszo­nymi kre­wet­kami, sie­ka­nym sele­rem, sza­lotką i/lub innymi warzy­wami, z dodat­kiem oli­wek, cytryny, czosnku lub wyso­kiej jako­ści majo­nezu

Świeża ryba z rusztu lub goto­wana na parze

Przy­sma­żane lub goto­wane na parze świeże warzywa

Dzień siódmy

Śnia­da­nie: Świeży słodki melon, papaja lub kan­ta­lupa – w dowol­nej ilo­ści, ale bez żad­nych dodat­ków

Woda z melasą

Lunch: Duża surówka z przy­bra­niem

Garść suro­wych warzyw lub nasion

Wcze­sna kola­cja: Twa­ro­żek tofu przy­rzą­dzony w dowolny spo­sób

Przy­sma­żane świeże warzywa

Grzyby: przy­sma­żane, goto­wane na parze lub w ron­dlu z pokrywką, z dodat­kiem bro­kuła, kala­fiora, fasoli szpa­ra­go­wej i/lub szpa­ra­gów

DODA­TEK III
Pro­dukty żyw­no­ściowe i napoje o wła­ści­wo­ściach lecz­ni­czych

Kry­te­rium podziału opi­sa­nych poni­żej pro­duk­tów o war­to­ściach tera­peu­tycz­nych było ich lecz­ni­cze oddzia­ły­wa­nie na sześć naj­waż­niej­szych ukła­dów ludz­kiego ciała: pokar­mowy, wydal­ni­czy, odde­chowy, krą­że­nia, ner­wowy i roz­rod­czy. Każda z tych sze­ściu kate­go­rii zawiera listę cho­rób i sta­nów zwy­rod­nie­nio­wych oraz zestaw pro­duk­tów żyw­no­ścio­wych i pły­nów, które sto­suje się lecz­ni­czo i zapo­bie­gaw­czo w razie wystą­pie­nia danej dole­gli­wo­ści lub w celu uchro­nie­nia się przed nią. Wszyst­kie pro­dukty o dzia­ła­niu lecz­ni­czym należy spo­ży­wać w miarę moż­li­wo­ści na surowo, uni­ka­jąc przy tym nie­wła­ści­wych kom­bi­na­cji pokar­mowych. Także wszyst­kie soki należy pić na surowo, zaraz po wyci­śnię­ciu.

 

Układ pokar­mowy: żołą­dek, jelita, wątroba, wore­czek żół­ciowy, trzustka

Kolka

Ból brzu­cha spo­wo­do­wany nad­mia­rem gazów i kwa­sów wydzie­la­nych pod­czas fer­men­ta­cji i gni­cia nie­wła­ści­wie połą­czo­nych pokar­mów.

Sok z mar­chwi (620 ml), buraka (190 ml) i ogórka (190 ml): ta mie­szanka soków jest nie­zwy­kle bogata w orga­niczne skład­niki zasa­dowe: sód, potas i fos­for; zobo­jęt­nia kwas, pomaga usu­nąć gazy, popra­wia pery­stal­tykę jelit – litr dzien­nie.

Jogurt: pomaga na wszyst­kie rodzaje nie­straw­no­ści; przy­wraca korzystną florę bak­te­ryjną w jeli­tach; łago­dzi stany zapalne nabłonka jelit – pić 170–230 ml jogurtu dzien­nie.

Szpi­nak (liście albo sok): odtruwa prze­wód pokar­mowy; przy­wraca rów­no­wagę pH; łago­dzi stany zapalne jelit; pobu­dza ruchy robacz­kowe – spo­ży­wać na surowo w sałatce lub w postaci soku szpi­na­kowo-mar­chwio­wego (mie­szać w sto­sunku 3:5); pół do jed­nego litra dzien­nie.

Inne wska­zane pro­dukty: cuki­nia, surowe pomi­dory, surowe jabłka (na czczo), czarne wino­grona.

Pro­dukty nie­wska­zane: mleko paste­ry­zo­wane; goto­wane i sma­żone jajka; goto­wane, sma­żone i pie­czone mięso; rafi­no­wane cukier i skro­bia.

Cukrzyca i zapa­le­nie trzustki

Zabu­rze­nia w pro­duk­cji insu­liny potrzeb­nej do meta­bo­li­zmu cukrów skut­kiem dłu­go­trwa­łej, nie­kon­tro­lo­wa­nej kon­sump­cji rafi­no­wa­nego cukru i oczysz­czo­nej skrobi; zapa­le­nie trzustki wywo­łane nad­mier­nym zapo­trze­bo­wa­niem żołądka na soki trzust­kowe.

Fasola szpa­ra­gowa (strąki lub sok): bogata w potas, przy­czy­nia się do rege­ne­ra­cji trzustki nad­we­rę­żo­nej nad­mier­nym zapo­trze­bo­wa­niem na insu­linę i inne enzymy; alka­li­zuje trzustkę – strąki lekko goto­wać na parze; sok z suro­wej fasoli szpa­ra­go­wej (pół litra dzien­nie) można dla smaku mie­szać z sokiem z mar­chwi.

Bruk­selka (główki lub sok): bogata w skład­niki alka­li­zu­jące, korzystne dla trzustki – lekko goto­wać na parze; sok z suro­wej bruk­selki można mie­szać z sokiem mar­chwio­wym; pół litra dzien­nie.

Melasa: uży­waj tylko melasy nie­siar­ko­wa­nej; cukrzyca i zapa­le­nie trzustki są zawsze zwią­zane z nie­do­bo­rem żelaza; melasa jest jed­nym z naj­bo­gat­szych źró­deł orga­nicz­nego żelaza i mie­dzi, które ze sobą współ­dzia­łają – do dużej fili­żanki cie­płej wody dodaj dwie sto­łowe łyżki melasy; 1–2 razy dzien­nie. Cał­ko­wity zakaz spo­ży­wa­nia rafi­no­wa­nego cukru i oczysz­czo­nej skrobi; w ciągu 1–2 mie­sięcy metoda ta popra­wia stan cho­rego na cukrzycę, zapa­le­nie trzustki i hipo­gli­ke­mię (nie­do­cu­krze­nie krwi); dla lep­szego smaku do melasy można dodać pół łyżeczki aro­matu wani­lio­wego lub mig­da­ło­wego.

Inne wska­zane pro­dukty: sprosz­ko­wane droż­dże roz­pusz­czone w cie­płej wodzie (mała torebka na szklankę); surowe pomi­dory; ogórki; surowy szpi­nak; szpa­ragi.

Pro­dukty nie­wska­zane: wszyst­kie rodzaje cukru i skrobi w oczysz­czo­nej postaci; goto­wane, sma­żone i pie­czone mięso; goto­wane i sma­żone ziem­niaki; banany, figi, dak­tyle, rodzynki; sól, pieprz, musz­tarda.

Nie­żyt żołądka

Dole­gli­wość gastryczna spo­wo­do­wana nad­mia­rem gazów i kwa­sów powsta­łych wsku­tek spo­ży­wa­nia nie­wła­ści­wie łączo­nych pro­duk­tów oraz uży­wa­nia ostrych przy­praw, alko­holu, kawy i innych środ­ków draż­nią­cych.

Jogurt: łago­dzi stany zapalne; zobo­jęt­nia tok­syczne gazy i kwasy; uła­twia tra­wie­nie. Jogurt należy spo­ży­wać bez żad­nych dodat­ków, naj­wy­żej z odro­biną melasy.

Sok mar­chwiowo-bura­czano-ogór­kowy: mie­szanka o sil­nym dzia­ła­niu alka­li­zu­ją­cym; obniża kwa­so­wość żołądka; uła­twia tra­wie­nie w nie­wy­dol­nym żołądku – 620 ml/190 ml/190 ml, pół do jed­nego litra dzien­nie.

Szpi­nak (liście lub sok): odtruwa jelita; przy­wraca rów­no­wagę pH; łago­dzi stany zapalne – spo­ży­wać na surowo w sałatce lub w postaci soku szpi­na­kowo-mar­chwio­wego (mie­szać w sto­sunku 3:5); pół do jed­nego litra dzien­nie.

Wino­grona: przez 1–3 dni jeść wyłącz­nie ciemne, surowe wino­grona w ilo­ści 0,5–1 kg dzien­nie; zaleca się także picie soku z suro­wych owo­ców; zawie­rają skład­niki orga­niczne o sil­nym dzia­ła­niu zasa­do­wym i detok­sy­ka­cyj­nym.

Ocet jabł­kowy: zawiera kwas jabł­kowy (pozo­stałe rodzaje octu zawie­rają kwas octowy), który bar­dzo korzyst­nie wpływa na tra­wie­nie; regu­luje kwa­so­wość żołądka – dwie łyżeczki na szklankę wody, 2–3 razy dzien­nie, według potrzeb.

Inne wska­zane pro­dukty: mig­dały, melasa, surowe jabłka, surowe pomi­dory, papaja.

Pro­dukty nie­wska­zane: pro­dukty sma­żone w oleju; mary­naty i wszyst­kie pro­dukty wędzone; pro­dukty kon­ser­wo­wane solą; ocet (z wyjąt­kiem octu jabł­ko­wego); ostra papryka, musz­tarda; alko­hol, kawa; słod­kie napoje gazo­wane.

Scho­rze­nia wątroby (mar­skość i zapa­le­nie)

Stward­nie­nie, prze­krwie­nie i upo­śle­dze­nie czyn­no­ści wątroby wsku­tek nad­mier­nego spo­ży­cia oczysz­czo­nych pro­duk­tów skro­bio­wych (zwłasz­cza bia­łej mąki), cukrów rafi­no­wa­nych, tłusz­czów utwar­dzo­nych i mięsa; także wsku­tek braku suro­wych pro­duk­tów w die­cie oraz nad­uży­wa­nia alko­holu i nar­ko­ty­ków, zwłasz­cza niko­tyny.

Droż­dże: żywe droż­dże1 są świet­nym źró­dłem wita­min z grupy B oraz kwasu pan­ga­mo­wego, które to związki są nie­zbędne do pra­wi­dło­wego funk­cjo­no­wa­nia wątroby i prze­ciw­dzia­łają jej sta­nom zapal­nym; droż­dże alka­li­zują wątrobę i pobu­dzają jej funk­cje – jedna paczka droż­dży w gra­nul­kach na szklankę cie­płej wody, dwa razy dzien­nie, wyłącz­nie na czczo; nie należy mie­szać z innymi pro­duk­tami.

Pomi­dory: surowe pomi­dory bar­dzo sku­tecz­nie łago­dzą stany zapalne wywo­łane mar­sko­ścią lub zapa­le­niem wątroby – naj­le­piej przez 2–3 dni spo­ży­wać wyłącz­nie pomi­dory (owoce lub surowy sok); można mie­szać z sokiem z mar­chwi dla lep­szego smaku i dodat­ko­wych korzy­ści tera­peu­tycz­nych.

Sok z mar­chwi: świeży sok z suro­wej mar­chewki, spo­ży­wany w ilo­ści 1–1,5 litra dzien­nie, jest jed­nym z naj­lep­szych środ­ków odtru­wa­ją­cych wątrobę. Tak duża dawka może nie­kiedy wywo­ły­wać poma­rań­czowe zabar­wie­nie skóry, za co – wbrew powszech­nej opi­nii – nie jest odpo­wie­dzialny karo­ten (tak jak buraki nie powo­dują zaczer­wie­nie­nia skóry, a zie­lone szpa­ragi zazie­le­nie­nia); poma­rań­czowe zabar­wie­nie skóry jest spo­wo­do­wane tok­syczną żół­cią, któ­rej wątroba może się naresz­cie pozbyć dzięki dużej ilo­ści soku mar­chwio­wego; krew nie nadąża z wyda­la­niem żółci przez nerki, tak więc część usu­wana jest przez skórę; jeśli wątroba jest jej pozba­wiona, skóra nie nabie­rze poma­rań­czowego odcie­nia, bez względu na ilość wypi­tego soku z mar­chwi.

Dynia: dynia, nie­zwy­kle bogata w sód, jest świet­nym środ­kiem na kwa­sicę wątroby i krwi spo­wo­do­waną nie­wy­dol­no­ścią wątroby. Goto­wać lekko na parze, bez soli i przy­praw.

Inne wska­zane pro­dukty: buraki (surowy sok albo bulwy); kapu­sta; cuki­nia; fasola szpa­ra­gowa (strąki lub sok); wątróbka cie­lęca; surowy szpi­nak; nasiona sło­necz­nika; soja.

Pro­dukty nie­wska­zane: pro­dukty sma­żone w oleju; goto­wane, sma­żone lub pie­czone mięso; cukry rafi­no­wane i oczysz­czone pro­dukty skro­biowe; alko­hol; nar­ko­tyki; pro­dukty z dodat­kami che­micz­nymi i kon­ser­wan­tami.

Oty­łość

Zwięk­szone odkła­da­nie się tkanki tłusz­czo­wej w róż­nych czę­ściach ciała, zwłasz­cza na brzu­chu, poślad­kach i udach, spo­wo­do­wane jest nad­mier­nym spo­ży­ciem oczysz­czo­nej skrobi i rafi­no­wa­nego cukru oraz nie­wła­ści­wym łącze­niem pro­duk­tów; nie­kiedy oty­łość jest wyni­kiem zabu­rzeń w pracy gru­czo­łów, które to zabu­rze­nia czę­sto same spo­wo­do­wane są nie­pra­wi­dło­wym odży­wia­niem, a zatem można je leczyć tymi samymi meto­dami die­te­tycz­nymi; gło­dówka i płu­ka­nie okręż­nicy są bar­dzo pomocne we wstęp­nej fazie lecze­nia oty­ło­ści i zabu­rzeń czyn­no­ścio­wych gru­czo­łów, potem przy­cho­dzi kolej na odpo­wied­nią dietę.

Sok z mar­chwi: sok z suro­wej mar­chwi oczysz­cza cały prze­wód pokar­mowy ze szko­dli­wych dla orga­ni­zmu resz­tek, odtruwa wątrobę oraz regu­luje pracę układu dokrew­nego; wszystko to prze­ciw­działa oty­ło­ści – litr dzien­nie.

Sok mar­chwiowo-bura­czano-ogór­kowy: jed­nym z głów­nych obja­wów oty­ło­ści jest ostra kwa­sica krwi i tka­nek; ta mie­szanka sil­nie alka­li­zuje krew i nerki, co sprzyja wydaj­nej prze­mia­nie mate­rii i wyda­la­niu zbęd­nych sub­stan­cji – 620 ml/190 ml/190 ml, litr dzien­nie.

Szpi­nak: surowy szpi­nak jest jed­nym z naj­lep­szych natu­ral­nych środ­ków prze­ciwko zale­ga­niu krwi w niż­szych par­tiach jelit, które jest czę­stą przy­czyną oty­ło­ści – spo­ży­wać na surowo w sałatce lub w postaci soku szpi­nakowo-mar­chwio­wego (mie­szać w sto­sunku 3:5); pół do jed­nego litra dzien­nie.

Inne wska­zane pro­dukty: wszyst­kie surowe warzywa i owoce, które dostar­czają orga­ni­zmowi czyn­nych enzy­mów, orga­nicz­nych związ­ków zasa­do­wych oraz wil­got­nego, suro­wego błon­nika; wszyst­kie te ele­menty są nie­zbędne do wła­ści­wego tra­wie­nia i sku­tecz­nej prze­miany mate­rii.

Pro­dukty nie­wska­zane: wszyst­kie rodzaje cukru i skrobi w oczysz­czo­nej postaci, a zwłasz­cza białe pie­czywo i wyroby cukier­ni­cze; tłu­ste mięso; cze­ko­lada; mleko paste­ry­zo­wane; goto­wane i sma­żone jajka; alko­hol.

Cho­roba wrzo­dowa prze­wodu pokar­mo­wego

Ostre zapa­le­nie i podraż­nie­nie nabłonka żołądka i dwu­nast­nicy wsku­tek fer­men­ta­cji i gni­cia nie­wła­ści­wie łączo­nych pro­duk­tów oraz nad­mier­nego spo­ży­cia dodat­ków che­micz­nych, środ­ków kon­ser­wu­ją­cych, alko­holu i zbyt ostrych przy­praw.

Sok z kapu­sty: ma silne wła­ści­wo­ści oczysz­cza­jące i roz­pusz­cza­jące; naj­le­piej pić pół na pół z sokiem mar­chwio­wym; pół do jed­nego litra dzien­nie.

Jogurt: łago­dzi stan zapalny wrzo­dów; przy­wraca rów­no­wagę pH.

Wino­grona: surowe ciemne wino­grona, miąższ albo sok; 0,5–1 kg dzien­nie, przez 1–3 dni nie spo­ży­wać nic innego.

Inne wska­zane pro­dukty: surowe mleko kozie; surowe żółtko; surowe cze­re­śnie lub sok cze­re­śniowy; papaje.

Pro­dukty nie­wska­zane: ocet (z wyjąt­kiem octu jabł­ko­wego); mary­naty i wszyst­kie pro­dukty wędzone; goto­wane, sma­żone i pie­czone mięso; ostra papryka, musz­tarda, curry; kawa, alko­hol.

Układ wydal­ni­czy: okręż­nica, nerki, pęcherz, węzły chłonne, skóra

Trą­dzik, rop­nie, prysz­cze

Te dole­gli­wo­ści skórne spo­wo­do­wane są przede wszyst­kim dużą ilo­ścią gni­ją­cych resz­tek w kana­łach wydal­ni­czych orga­ni­zmu oraz ostrą kwa­sicą krwi wywo­łaną nagro­ma­dze­niem związ­ków tok­sycz­nych; kiedy nie­wy­da­lone resztki pokar­mowe zapy­chają jelito grube, ciało oczysz­cza się z tru­cizn przez skórę i płuca, gdzie powo­dują one powsta­wa­nie wrzo­dów, guzów, sta­nów zapal­nych i wypry­sków. Przy­czyną może być także nie­wła­ściwy meta­bo­lizm tłusz­czów.

Olej z zarod­ków pszen­nych: bogaty w ino­zyt, który popra­wia prze­mianę tłusz­czów, dzięki czemu zmniej­sza się wyda­la­nie przez skórę; zawiera piry­dok­synę, która popra­wia pery­stal­tykę jelit, uła­twia­jąc w ten spo­sób tra­wie­nie i przy­swa­ja­nie skład­ni­ków odżyw­czych oraz usu­wa­nie resz­tek – 1–2 łyżeczki dzien­nie, po jedze­niu; można go także sto­so­wać bez­po­śred­nio na wypry­ski skórne.

Zarodki pszenne: te same skład­niki co w oleju, tyle że w mniej­szym stę­że­niu; ponadto zarodki są bogate w krzem, który jest waż­nym budul­cem paznokci i wło­sów.

Ogórki (owoce lub sok): surowe ogórki są boga­tym źró­dłem potasu, sodu i fos­foru, które obni­żają zakwa­sze­nie krwi; świetny śro­dek moczo­pędny, który uła­twia wyda­la­nie zbęd­nych pro­duk­tów prze­miany mate­rii przez nerki, wobec czego nie muszą one być wyda­lane przez skórę; mają korzystny wpływ na włosy i paznok­cie – jeść surowe owoce lub pić sok zmie­szany z sokiem z mar­chwi w sto­sunku 1:2; 1–1,5 l dzien­nie.

 

Czo­snek: oczysz­cza krew i usuwa z orga­ni­zmu sub­stan­cje tok­syczne; olejki ete­ryczne czosnku szybko docie­rają do skóry i zabi­jają bak­te­rie gro­ma­dzące się w ropie­ją­cych wypry­skach – spo­ży­wać wyłącz­nie na surowo.

Sok ze słod­kiej zie­lo­nej papryki: w połą­cze­niu z sokiem mar­chwio­wym (pół na pół); pół do jed­nego litra dzien­nie.

Inne wska­zane pro­dukty: droż­dże (roz­pusz­czone w cie­płej wodzie), soja; świeży sok z cytryny (nie­sło­dzony); napar z lucerny; pla­sterki suro­wych ziem­nia­ków (bez­po­śred­nio na wypry­ski) oraz sok z suro­wych ziem­nia­ków (szklanka dzien­nie).

Pro­dukty nie­wska­zane: pro­dukty sma­żone w oleju; skro­bia i cukier w oczysz­czo­nej postaci; tłusz­cze utwar­dzone; tłu­ste mięso, zwłasz­cza ham­bur­gery; ostra papryka; cze­ko­lada.

Aler­gie

Pokrzywka, wysypki, katar i inne formy podraż­nie­nia wywo­łane spo­ży­ciem nie­któ­rych pro­duk­tów, zwłasz­cza w sta­nie suro­wym; będąc zna­ko­mitą odtrutką, surowy pokarm powo­duje wyda­la­nie z orga­ni­zmu nagro­ma­dzo­nych tok­syn, zwy­kle przez skórę (na przy­kład więk­sza ilość soku z suro­wej mar­chwi usuwa z wątroby poma­rań­czową żółć); takie „aler­gie” zni­kają bez śladu po cał­ko­wi­tym odtru­ciu orga­ni­zmu; lecze­nie należy zacząć od kura­cji gło­dów­ko­wej i płu­ka­nia okręż­nicy, a następ­nie zasto­so­wać odpo­wied­nią dietę.

Sok z mar­chwi: odtruwa wątrobę, krew i jelita; regu­luje pH w całym orga­ni­zmie – 1–1,5 litra dzien­nie.

Sok ogór­kowy: oczysz­cza krew i nerki z kwa­sów i innych związ­ków tok­sycz­nych, czyli popra­wia wyda­la­nie; regu­luje pH; można go mie­szać z sokiem mar­chwio­wym – pić litr dzien­nie.

Olej z zarod­ków pszen­nych: bogaty w ino­zyt, który korzyst­nie wpływa na prze­mianę mate­rii i zapo­biega gro­ma­dze­niu się tru­ją­cych resz­tek; uła­twia absorp­cję tlenu do krwi, co sprzyja sku­tecz­nej prze­mia­nie mate­rii.

Inne wska­zane pro­dukty: świeży sok z cytryny lub grejp­fruta (bez cukru) z wodą desty­lo­waną; surowe żółtko; sok z suro­wych ziem­nia­ków; her­batka jęcz­mienna.

Pro­dukty nie­wska­zane: oczysz­czona skro­bia i cukier rafi­no­wany; mleko paste­ry­zo­wane; goto­wane i sma­żone jajka; goto­wane, sma­żone lub pie­czone mięso; tłusz­cze utwar­dzone; dodatki che­miczne i środki kon­ser­wu­jące.

Zapa­le­nie wyrostka robacz­ko­wego

Zapa­le­nie wyrostka nastę­puje wsku­tek dużego nagro­ma­dze­nia gni­ją­cych resz­tek w jeli­cie gru­bym; lecze­nie należy roz­po­cząć od kura­cji gło­dów­ko­wej i płu­ka­nia okręż­nicy (dwa razy dzien­nie), które mają na celu szyb­kie usu­nię­cie szko­dli­wych sub­stan­cji z orga­ni­zmu; dal­sze lecze­nie okręż­nicy i wyrostka polega na zasto­so­wa­niu odpo­wied­niej diety.

Szpi­nak: jest źró­dłem soli mine­ral­nych potrzeb­nych do rege­ne­ra­cji jelita gru­bego i utrzy­ma­nia go w dobrym sta­nie – spo­ży­wać liście lub sok (375 ml plus 625 ml soku z mar­chwi), litr dzien­nie.

Melasa: melasa roz­pusz­czona w cie­płej wodzie jest natu­ral­nym, łagod­nym środ­kiem prze­czysz­cza­ją­cym, który wpływa na pra­wi­dłowe funk­cjo­no­wa­nie jelit i nie dopusz­cza do gro­ma­dze­nia się szko­dli­wych resz­tek w jeli­cie gru­bym – dwie łyżki sto­łowe na szklankę cie­płej wody, dwa razy dzien­nie.

Surowe warzywa: jedna lub dwie duże surówki dzien­nie dostar­czają orga­ni­zmowi wil­got­nego, suro­wego błon­nika, który zapew­nia regu­larne ruchy jelit.

Inne wska­zane pro­dukty: figi suszone na słońcu; suszone śliwki; surowe pomi­dory; surowe jabłka; papaje.

Pro­dukty nie­wska­zane: nie­wła­ściwe połą­cze­nia pokar­mowe, zwłasz­cza białko zwie­rzęce ze skro­bią; mleko paste­ry­zo­wane; goto­wane i sma­żone jajka; tłu­ste mięso.

Artre­tyzm

Spo­wo­do­wany osa­dza­niem się nie­orga­nicz­nego wap­nia w chrząst­kach sta­wów, gdzie two­rzą się złogi, które powo­dują dotkliwy ból i ogra­ni­cze­nie rucho­mo­ści sta­wów; przy­czyną powsta­wa­nia zło­gów jest nie­kom­pletne tra­wie­nie źle dobra­nych pro­duk­tów oraz gro­ma­dze­nie się w całym orga­ni­zmie sub­stan­cji tok­sycz­nych; aby te nie­orga­niczne sub­stan­cje nie miały dostępu do krwi, orga­nizm umiesz­cza je w sta­wach; zasad­ni­cze przy­czyny tego scho­rze­nia to nad­mierne spo­ży­cie skrobi, cukru oraz mięsa.

Sok z selera: bogaty w sód orga­niczny, który wypiera ze sta­wów wapń nieorga­niczny i utrzy­muje go w postaci roz­tworu do czasu, gdy zosta­nie wyda­lony przez nerki – pół litra dzien­nie, litr po zmie­sza­niu z sokiem mar­chwio­wym.

Sok grejp­fru­towy: świeży sok z suro­wych grejp­fru­tów (nie­sło­dzony) bar­dzo sku­tecz­nie likwi­duje złogi nie­orga­nicz­nego wap­nia w sta­wach – pół na pół z wodą desty­lo­waną, pół do jed­nego litra dzien­nie.

Sprosz­ko­wana tkanka kostna: jest boga­tym źró­dłem łatwo przy­swa­jal­nego wap­nia orga­nicz­nego i innych waż­nych skład­ni­ków mine­ral­nych, które są budul­cem kości i sta­wów – dodać 1–2 łyżeczki do jakie­go­kol­wiek suro­wego soku przy śnia­da­niu.

Cze­re­śnie: surowe cze­re­śnie zawie­rają aktywne enzymy, które biorą udział w roz­pusz­cza­niu zło­gów wap­nia w sta­wach – jeść ok. 0,5 kg na czczo, a przez następne 12 godzin cał­ko­wi­cie powstrzy­mać się od jedze­nia; w poważ­nych przy­pad­kach kura­cja powinna trwać 1–3 dni.

Wino­grona: surowe ciemne wino­grona są zna­ko­mi­tym reme­dium na ostry artre­tyzm – przez 1–5 dni (w zależ­no­ści od zaawan­so­wa­nia cho­roby) jeść wyłącz­nie wino­grona, 1–1,5 kg dzien­nie; przed połknię­ciem należy dobrze prze­żuć skórki, pestki i miąższ.

Inne wska­zane pro­dukty: melasa; lucerna (napar lub pędy); szpa­ragi; pełne ziarno jęcz­mie­nia; cytryna, limonka lub poma­rań­cza utarte łącz­nie ze skórką, czę­ściami włók­ni­stymi i pest­kami – ze szklanką desty­lo­wa­nej wody.

Pro­dukty nie­wska­zane: potrawy ze źle dobra­nych pro­duk­tów, zwłasz­cza białka i skrobi; mleko paste­ry­zo­wane; goto­wane i sma­żone jajka; lody; sól; nad­mierna ilość pro­duk­tów goto­wa­nych i sma­żo­nych, zwłasz­cza bia­łek zwie­rzę­cych.

Zapa­le­nie pęche­rza

Ta dość czę­sta dole­gli­wość jest kon­se­kwen­cją nad­mier­nego zakwa­sze­nia pęche­rza wsku­tek nie­peł­nego tra­wie­nia mięsa i skrobi; pro­dukty takiego tra­wie­nia two­rzą krysz­tałki kwasu moczo­wego, które draż­nią powierzch­nię pęche­rza, a w końcu prze­kształ­cają się w bole­sne kamie­nie moczowe.

Sok mar­chwiowo-bura­czano-ogór­kowy: ta mie­szanka sku­tecz­nie alka­li­zuje krew i nerki, zobo­jęt­nia­jąc nad­miar kwasu moczo­wego, który powo­duje zapa­le­nie i kamicę nerek oraz pęche­rza – 620 ml/190 ml/190 ml, litr dzien­nie.

Arbuzy: jeden z naj­bez­piecz­niej­szych i naj­sku­tecz­niej­szych natu­ral­nych środ­ków moczo­pęd­nych; ma tę nie­zwy­kłą wła­ści­wość, że szybko i dokład­nie prze­czysz­cza pęcherz – aby uzy­skać jak naj­lep­sze skutki, należy co 5–10 minut zja­dać kilka małych kawał­ków świe­żego arbuza, przez całą dobę nie przyj­mu­jąc żad­nych innych pokar­mów ani pły­nów; spo­wo­duje to wyda­la­nie ogrom­nej ilo­ści pły­nów z pęche­rza.

Ogórki (owoce lub sok): surowe ogórki są zna­ko­mi­tym środ­kiem moczo­pęd­nym o bar­dzo korzyst­nym dzia­ła­niu na pęcherz – sok z ogór­ków mie­szać z sokiem mar­chwio­wym w sto­sunku 1:2, pić litr dzien­nie.

Gruszki: lecz­ni­cze wła­ści­wo­ści doj­rza­łych gru­szek w wypadku zapa­le­nia pęche­rza są porów­ny­walne z wła­ści­wo­ściami arbuza – podob­nie jak w kura­cji arbu­zo­wej, od czasu do czasu zja­dać nie­wielką ilość gru­szek, nie przyj­mu­jąc żad­nych innych pokar­mów.

Inne wska­zane pro­dukty: szpa­ragi, sok z suro­wych bura­ków (jedna szklanka w ciągu dnia, małymi por­cjami), kleik jęcz­mienny.

Pro­dukty nie­wska­zane: sól; sos sojowy; mocna her­bata i kawa; pro­dukty kon­ser­wo­wane solą; goto­wane, sma­żone i pie­czone mięso.

Zapa­le­nie jelita gru­bego

Zapa­le­nie jelita gru­bego jest skut­kiem dłu­go­trwa­łego zapar­cia i chro­nicz­nego braku czyn­nych enzy­mów i wil­got­nego, suro­wego błon­nika w poży­wie­niu; lecze­nie tego groź­nego scho­rze­nia, które czę­sto koń­czy się ope­ra­cją, należy zacząć od dokład­nego oczysz­cze­nia jelita gru­bego z gni­ją­cych resz­tek; w tym celu należy zasto­so­wać tygo­dniową kura­cję gło­dów­kową i płu­ka­nie okręż­nicy (dwa razy dzien­nie); aby zapo­biec nawro­tom cho­roby, należy ści­śle prze­strze­gać odpo­wied­niej diety.

Mar­chew (sok lub korzeń): surowa tarta mar­chew dosko­nale zapo­biega zapa­le­niu jelita gru­bego; jest także źró­dłem czyn­nych enzy­mów oraz wil­got­nego, suro­wego błon­nika, które są potrzebne do pra­wi­dło­wej pracy jelit – naj­le­piej uzu­peł­niać sokiem z suro­wej mar­chewki w ilo­ści pół do jed­nego litra dzien­nie.

Sok mar­chwiowo-szpi­na­kowy: sok z suro­wego szpi­naku jest naj­lep­szym natu­ral­nym lekar­stwem na chro­niczne zapar­cie i zapa­le­nie jelita gru­bego – 375 ml soku ze szpi­naku na 625 ml soku mar­chwio­wego, litr dzien­nie.

To koniec darmowego fragmentu. Czy chcesz czytać dalej?