Jesteś kimś więcej, niż myślisz dla nastolatkówTekst

0
Recenzje
Przeczytaj fragment
Oznacz jako przeczytane
Jak czytać książkę po zakupie
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

5

Komunikaty rodzinne

Zapamiętaj

To, jak obecnie myślisz o sobie i jak siebie postrzegasz, jest po części związane z komunikatami odbieranymi w dzieciństwie od członków rodziny. Sposób interpretowania tych przekazów przez ciebie jako dziecko sprawiał, że twoje odczucia wobec siebie były pozytywne lub negatywne. Kiedy oceniasz te same komunikaty jako młody dorosły, możesz zdecydować, w które z nich chcesz dalej wierzyć, a w które nie.

Na zajęciach poświęconych radzeniu sobie ze stresem Darek był zdezorientowany. Inni uczniowie byli w znacznie gorszej sytuacji niż on; wydawało się, że mają więcej powodów do stresu. On miał po prostu w głowie różne myśli – to, co usłyszał od innych i co sprawiało, że czuł się źle sam ze sobą. Tylko że te myśli były tak głośne i silne, iż zdawały się mieć moc, by zniszczyć jego życie. Chłopak wstydził się wspominać o nich przed całą grupą, więc po zajęciach porozmawiał z prowadzącą grupę panią Choińską.

„Ciągle słyszę w głowie głos, który mówi, że nie jestem dość dobry” – powiedział Darek. „Doprowadza mnie to do szału. Bez względu na to, co zrobię, zawsze czuję się źle ze sobą”.

„Czy ktoś ci kiedyś powiedział, że nie jesteś dość dobry?” – zapytała pani Choińska.

„Tylko mój tata, kiedy byłem mały. Zawsze mi powtarzał, że muszę lepiej grać w piłkę, mieć lepsze oceny, poprawić swoje nastawienie, poprawić wszystko. I nawet gdy udawało mi coś zrobić lepiej, tata kazał mi być jeszcze lepszym” – odparł chłopak.

„Zatem twoje obecne myśli są zrozumiałe” – powiedziała pani Choińska. A potem wyjaśniła: „Komunikaty, jakie odbieramy w dzieciństwie, pozostają z nami. Mają szczególną moc wtedy, gdy pochodzą od rodziców lub opiekunów, ponieważ rodzice i opiekunowie są najważniejszymi osobami w naszym życiu. Nasze przetrwanie dosłownie zależy od nich. Ich komunikaty składają się na pierwsze myśli, jakie mamy na własny temat, i w znacznym stopniu kształtują nasz obraz samych siebie i naszą samoocenę. Byłoby idealnie, gdybyśmy byli wychowywani przez całkowicie zdrowych ludzi, przekazujących nam tylko całkowicie zdrowe komunikaty. W rzeczywistości jednak wszystkich nas wychowują osoby, które choć robią, co w ich mocy, to jednak są niedoskonałe i w danej chwili mogą nie być w stanie zapewnić nam zdrowej miłości czy pozytywnych przekazów. Ważne, by zrozumieć, że negatywne komunikaty innych ludzi nie odzwierciedlają naszej prawdziwej wartości.

Jako małe dzieci zazwyczaj bezgranicznie wierzymy we wszystko, co przekazują nam inni. Jako młody dorosły możesz jednak dokładnie przeanalizować takie komunikaty i ocenić, które pomagają ci w budowaniu zdrowej samooceny, a które nie. Masz władzę, by uwolnić się od wszystkich komunikatów, które ci nie służą”.

Ćwiczenie podstawowe

Dlaczego według ciebie ojciec Darka nieustannie powtarzał synowi, żeby był coraz lepszy?

Co twoim zdaniem Darek czuł w takich sytuacjach?

Czy twoim zdaniem ojciec Darka kochał syna?

Co mógłby zrobić Darek z towarzyszącą mu nieustannie myślą, że nie jest wystarczająco dobry, aby wypracować zdrowszą samoocenę?

Ćwiczenie dodatkowe

Zakreśl poniżej wszystkie komunikaty, które członkowie twojej rodziny przekazywali ci bezpośrednio lub pośrednio.

„Nie starasz się wystarczająco”.

„Nie jesteś dość dobra/dobry”.

„Nigdy nie będziesz w stanie tego zrobić”.

„Dlaczego nie możesz być bardziej podobna/podobny do swojej siostry / swojego brata?”

„Doprowadzasz mnie do szału”.

„Dlaczego mi to robisz?”

„Kiedy w końcu dorośniesz?”

„Jesteś głupia/głupi czy co?”

„To twoja wina, że tak się zachowuję”.

„Mogłaś/Mogłeś się bardziej postarać”.

„Nie masz żadnego prawa, żeby odczuwać gniew”.

„Jak chcesz kiedykolwiek dojść do czegoś w życiu?”

„I popatrz, co narobiłaś/narobiłeś”.

„Czy potrafisz cokolwiek zrobić dobrze?”

„Miejmy nadzieję, że z tego wyrośniesz”.

Wypisz wszelkie niewymienione przeze mnie komunikaty, które „słyszysz w swojej głowie”, a które wywierają wpływ na twoją samoocenę.

Napisz, w jaki sposób te komunikaty oddziałują na to, co myślisz o sobie obecnie.

Na osobnej kartce wypisz komunikaty, których chcesz się pozbyć ze swojego umysłu. Następnie przepuść tę kartkę przez niszczarkę lub podrzyj ją i wyrzuć. Przypomnij sobie, że możesz wybrać, jakie komunikaty będziesz nadal sobie powtarzać.

Dzisiejsza afirmacja

Mogę uwolnić się od tych rodzinnych komunikatów, które nie sprzyjają zdrowej samoocenie.

6

Komunikaty społeczne

Zapamiętaj

To, jak obecnie myślisz o sobie i jak siebie postrzegasz, jest po części związane także z komunikatami płynącymi ze strony społeczeństwa. Sposób interpretowania tych przekazów przez ciebie jako dziecko sprawiał, że twoje odczucia wobec siebie były pozytywne lub negatywne. Jako młody dorosły możesz zadecydować, w które z nich chcesz dalej wierzyć, a w które nie.

Klasa pana Handkego rozmawiała o komunikatach społecznych przekazujących przekonania kulturowe. Uczniowie mieli posłużyć się przykładami z radia, telewizji, internetu i prasy.

„Wszędzie spotykam reklamy samochodów” – powiedział Maks. „Ciągle słyszę o tym, które auto jest najmodniejsze, najszybsze, najbardziej wydajne”.

„W czasopismach i w telewizji wszyscy skupiają się na tym, że trzeba być szczupłym i pięknym” – powiedziała Weronika. „Można oszaleć. Nigdy nie będę wyglądać tak jak modelki w reklamach”.

„Chodzi tylko o to, żeby się wzbogacić” – stwierdził Jarek. „Pełno jest reklam o tym, jak więcej zarobić”.

„A ja zauważyłam, że pojawia się coraz więcej reklam dotyczących życia bliżej natury” – stwierdziła Laura. „Mamy ograniczać różne rzeczy, wykorzystywać je powtórnie i poddawać recyklingowi, żeby chronić środowisko”.

Nauczyciel podsumował: „Wszystko to są dobre przykłady. Media przekazują przekonania panujące w społeczeństwie. Z tego, co mówicie, wynika, że społeczeństwo ceni sobie między innymi samochody, piękno, pieniądze i ochronę środowiska. Teraz zastanówcie się, w jaki sposób te komunikaty oddziałują na was. Jak wpływa na waszą samoocenę fakt, że posiadacie lub nie to, co według społeczeństwa jest cenne i mile widziane?”.

Ćwiczenie podstawowe

Jakie programy telewizyjne oglądałaś/oglądałeś w dzieciństwie?

Jakie komunikaty dotyczące tego, co ceniło ówczesne społeczeństwo, przekazywały te programy?

Jakie panowały wówczas przekonania na temat tego, jak „należy” wyglądać i się ubierać?

Jakie reklamy pamiętasz z tamtego czasu?

Jaki przekaz płynął z tych reklam na temat tego, co ceniło ówczesne społeczeństwo?

Co zdarzało ci się słyszeć na temat kwestii politycznych (nawet jeśli wówczas było to dla ciebie niezrozumiałe)?

Czego szkoła uczyła cię o tym, co ceniło i akceptowało ówczesne społeczeństwo?

Przeczytaj odpowiedzi na powyższe pytania i napisz, w jaki sposób każdy z tych przekazów społecznych mógł wpłynąć na to, kim dzisiaj jesteś lub jak się czujesz ze sobą.

Czy chcesz, by któreś z tych komunikatów nadal miały na ciebie wpływ? Wypisz je poniżej. A w które z nich chcesz przestać wierzyć?

Ćwiczenie dodatkowe

Gdybyś mogła/mógł stworzyć własne społeczeństwo, to jak by wyglądało?

Jakie komunikaty przekazałabyś/przekazałbyś dzieciom, aby pomóc im w zbudowaniu zdrowej samooceny?

Czym różniłoby się twoje życie od obecnego, gdyby w dzieciństwie przekazano ci takie komunikaty?

Stojąc przed lustrem, przeczytaj te komunikaty na głos.

Dzisiejsza afirmacja

Nie muszę wierzyć we wszystkie komunikaty, jakimi karmi mnie społeczeństwo.

7

Komunikaty kierowane do siebie

Zapamiętaj

To, jak obecnie myślisz o sobie i jak siebie postrzegasz, jest po części związane także z komunikatami, które kierujesz do siebie. Sprawiają one, że twoje odczucia wobec własnej osoby są pozytywne lub negatywne. Kiedy je identyfikujesz, analizujesz i oceniasz, możesz zdecydować, które chcesz nadal sobie powtarzać, a które nie. Możesz nauczyć się nowych sposobów rozmawiania ze sobą, które pomogą ci w wypracowaniu zdrowej samooceny.

Bez względu na to, czy otwierasz usta, żeby coś powiedzieć, czy nie, przez cały dzień „rozmawiasz” ze sobą. W twojej głowie trwa nieustanny dialog, wewnętrzny głos przekazuje ci komunikaty, które wpływają na to, jak myślisz o sobie i co czujesz wobec siebie.

„Nie powinnam była tego mówić”, „To był świetny film”, „Naprawdę ją lubię”, „On jest taki nieprzyjemny”, „Nie znoszę tego przedmiotu”, „Nie wierzę, że znowu mi się nie udało”, „To smakuje okropnie” – oto nieprzerwany ciąg komunikatów. Te, które dotyczą nas samych, pomagają budować naszą samoocenę.

• Kiedy Sylwia popełnia jakiś błąd podczas koncertu zespołu, mówi sobie: „Szkoda, że się pomyliłam, ale ogólnie zrobiłam postępy i to jest wspaniałe!”. Kiedy nie ma z kim iść na szkolną zabawę, myśli: „Mam przecież świetnych przyjaciół, z którymi mogę spędzić wieczór”. Pozytywne komunikaty skierowane do siebie samej przyczyniają się do budowania zdrowej samooceny nastolatki.

• Kiedy Stefan popełnia jakiś błąd podczas koncertu zespołu, mówi sobie: „Nigdy nie będę w tym dobry”. Kiedy nie ma z kim iść na szkolną zabawę, myśli: „Nikt nigdy się ze mną nie umówi”. Negatywne komunikaty skierowane do siebie samego przyczyniają się do budowania niezdrowej samooceny nastolatka.

 

Tego typu komunikaty kierujesz do siebie od wczesnych lat życia, choć niekoniecznie to sobie uświadamiasz. Jako młody dorosły możesz je analizować i zwracać na nie uwagę, a następnie rozstrzygnąć, które ci służą, a których się pozbędziesz.

Ćwiczenie podstawowe

Spróbuj przypomnieć sobie komunikaty kierowane do siebie na przestrzeni całego życia. Jeśli nie pamiętasz czegoś dokładnie, postaraj się zgadnąć. Co mówiłaś/mówiłeś sobie, gdy:

Podczas nauki jazdy na rowerze zdarzyło ci się przewrócić?

Opanowanie jakiegoś materiału w szkole sprawiało ci trudność?

Przyjaciel lub przyjaciółka cię odrzucili?

Nie udało ci się trafić piłką do kosza?

Rodzice cię upomnieli?

Zdarzyło ci się popełnić błąd?

Na lekcji WF-u nie wybrano cię do drużyny w pierwszej kolejności?

Przez kilka kolejnych dni wsłuchuj się w komunikaty kierowane do siebie. Zwracaj uwagę na to, co mówisz sobie w różnych sytuacjach w ciągu dnia. Zapisuj to w poniższej tabeli, odnotowując, jak często powtarzasz dany komunikat oraz czy pod jego wpływem twoja samoocena rośnie, spada, czy pozostaje taka sama.


Komunikat do siebie Liczba powtórzeń Samoocena
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian
rośnie spada bez zmian

Zakreśl poniżej wszystkie słowa, które opisują twoje komunikaty do siebie. W pustych miejscach wpisz własne propozycje.

pozytywne

surowe

życzliwe

racjonalne

poniżające

współczujące

troskliwe

negatywne

sprawiedliwe

niegrzeczne

irracjonalne

taktowne

łagodne

obraźliwe

czułe

niesprawiedliwe

Jak wypadają komunikaty, które kierujesz do siebie, w porównaniu z tymi, które usłyszeliby od ciebie przyjaciółka lub przyjaciel?


lepsze takie same gorsze

Ćwiczenie dodatkowe

Wypisz pięć komunikatów kierowanych do siebie, które mogą ci pomóc w wypracowaniu zdrowej samooceny.

1.

2.

3.

4.

5.

Wybierz z poniższej listy sposób przekazania sobie każdego z tych komunikatów, a następnie wciel go w życie.

• Wypowiedzenie komunikatu na głos, stojąc przed lustrem

• Wysłanie komunikatu do siebie esemesem

• Wysłanie komunikatu do siebie za pomocą e-maila

• Zapisanie komunikatu na karteczce samoprzylepnej i przyklejenie karteczki w miejscu, na które często się spogląda

• Zapisanie komunikatu w swoim kalendarzu

• Wysłanie komunikatu do siebie za pomocą komunikatora

• Nagranie komunikatu na pocztę głosową

• Zapisanie komunikatu na kartce i wysłanie listem

Dzisiejsza afirmacja

Wybieram te komunikaty skierowane do siebie, które pomagają wypracować zdrową samoocenę.

8

Prawda o wartości każdego człowieka

Zapamiętaj

Każdy człowiek, bez wyjątku, przychodzi na ten świat, mając wartość i znaczenie. Absolutnie każdy. Również ty.

Być może zdarza ci się myśleć, że jesteś wybrakowaną jednostką. Że inni ludzie są ważni i wartościowi, podczas gdy ty – z jakiegoś powodu – nie. Być może sądzisz, że tak naprawdę coś jest z tobą nie tak.

Trudno o zdrową samoocenę, gdy jest się silnie przekonanym o własnej wadliwości. Tego rodzaju przekonanie rzutuje na nasze nastawienie wobec wszystkiego – wobec relacji z ludźmi, własnych osiągnięć, własnych działań – niczym chmura, która nieustannie rzuca na nas swój cień.

Ważne, by zrozumieć, że owo przekonanie jest błędne. Może wydawać się prawdziwe, ale w tym przypadku nie możemy ufać swoim myślom. Nie istnieje bowiem istota ludzka, która byłaby pozbawiona wartości i znaczenia. Na oddziałach położniczych nie ma dwóch osobnych sal – jednej dla dzieci, które rodzą się wartościowe, i drugiej dla tych, które przychodzą na świat bezwartościowe. Każdy z nas jest cudem. To tylko nasze myśli mówią nam, że jest inaczej.

Ćwiczenie podstawowe

Przypomnij sobie widzianego kiedyś noworodka. Jeśli nie masz takiego doświadczenia, to wyobraź sobie nowo narodzone dziecko. Wyobraź sobie maluszka robiącego pierwszy wdech, całkowicie bezradnego i zależnego od opiekunów. Pomyśl o cudzie jego narodzin oraz o jego niewinności. Zaznacz poniżej zdania, które jego rodzice mogliby usłyszeć od personelu medycznego.

☐ „To dziecko nie jest tak dobre jak pozostałe noworodki”.

☐ „Wydaje się, że to dziecko nie ma żadnej wartości”.

☐ „Stworzyliście człowieka bez wartości”.

☐ „To niemowlę nie ma absolutnie żadnego potencjału”.

☐ „Z tym dzieckiem jest coś nie tak”.

☐ „Państwa dziecko wydaje się bezwartościowe”.

Sama myśl o tym, że lekarz mógłby powiedzieć o dziecku którąkolwiek z tych rzeczy, wydaje się absurdalna. I rzeczywiście jest to absurdalne. Równie niedorzeczne jest myślenie w ten sposób o sobie. Ty również byłaś i byłeś kiedyś takim noworodkiem, a twoja wartość nie zniknęła z biegiem czasu.

W ramce narysuj siebie w wieku niemowlęcym lub wklej swoje zdjęcie z tamtego czasu. Pod ramką zapisz swoje imię.

Przepisz poniżej następujące zdanie: „Bezwarunkowa, wrodzona wartość każdego człowieka istnieje nieprzerwanie niezależnie od jego osiągnięć i porażek oraz zmieniających się okoliczności zewnętrznych”.

Ćwiczenie dodatkowe

Wymień sytuacje, w których zdarzało ci się myśleć, że jesteś osobą pozbawioną wartości lub wybrakowaną.

Napisz, co w takich chwilach mówiłaś/mówiłeś do siebie.

Wskaż wszelkie prawdziwe, możliwe do zweryfikowania dane, które mogą potwierdzić, że naprawdę nie masz żadnej wartości (np. adnotacja w akcie urodzenia, którego odpis posiadasz).

Dlaczego twoim zdaniem zaczęłaś/zacząłeś wierzyć, że jesteś osobą pozbawioną wartości lub wybrakowaną?

Podejmij i wyraź własnymi słowami zobowiązanie, że przestaniesz wierzyć w to kłamstwo. Zapisz swoje zobowiązanie poniżej.

Dzisiejsza afirmacja

Mam taką samą wrodzoną wartość i znaczenie, jak każde dziecko, które przychodzi na ten świat.

9

Doskonałość różnorodności

Zapamiętaj

Jesteś istotą genetycznie zaprogramowaną do tego, aby być sobą – i wyłącznie sobą. To oznacza, że możesz odnieść sukces, tylko jeśli będziesz podążać własną ścieżką i starać się być najlepszą wersją siebie.

Kiedy nie jesteśmy z siebie zadowoleni, zdarza nam się spoglądać na innych ludzi i żałować, że nie jesteśmy tacy jak oni. Bywa nawet, że próbujemy się do nich upodobnić. W ten sposób jednak narażamy się na porażkę. Jeden człowiek nie może stać się drugim człowiekiem, tak jak orzeł nie może stać się flamingiem, a wysoki iglak – dębem.

Naturalną cechą wszechświata jest różnorodność. Potwierdza to mnogość istniejących gatunków drzew, owadów, ptaków, kwiatów i ssaków. Podobnie istoty ludzkie mają różną sylwetkę, rozmiary i kolor. Owa różnorodność ma swój cel. Różnice między nami istnieją po to, by wszystkie zadania w przyrodzie zostały wykonane. Potrzebni są różni przedstawiciele świata roślin i zwierząt – i różni przedstawiciele świata ludzi.

Każdy z nas stanowi wyjątkową kombinację komórek, genów, myśli, uczuć, talentów i umiejętności. Aby nasze życie było efektywne, musimy rozpoznać swoją wyjątkową ścieżkę, cieszyć się nią i nią podążać. Nawet jeśli spożytkujemy całą energię na to, by stać się kimś innym – na przykład kimś, kto naszym zdaniem jest od nas lepszy – poniesiemy porażkę. Tylko wtedy, gdy staramy się stać lepszą wersją samych siebie, możemy wypracować zdrową samoocenę.

Ćwiczenie podstawowe

Opisz, co mogłoby się stać, gdyby na ziemi istniał tylko jeden gatunek roślin.

Opisz, co mogłoby się stać, gdyby na ziemi istniał tylko jeden gatunek zwierząt.

Pomyśl o kimś, kim czasami chcesz być. Czy wydatkowanie każdego dnia życia całej energii na to, by stać się tą osobą, zapewniłoby ci sukces?

Jak wyglądałby świat, gdybyśmy wszyscy posiadali jednakowy zestaw talentów i umiejętności?

Co by było, gdyby wszyscy mieli tę samą pracę?

Co by było, gdyby wszyscy wyglądali tak samo?

Ćwiczenie dodatkowe

Narysuj scenę z wyobrażonego świata, w którym wszystkie formy życia są do siebie podobne. Uwzględnij rośliny, zwierzęta, ludzi, owady – cokolwiek zechcesz. Pamiętaj, że wszyscy przedstawiciele danej kategorii mają wyglądać tak samo.

Przyjrzyj się swojemu rysunkowi i opisz myśli i uczucia, jakie wywołuje w tobie taki świat.

Teraz narysuj scenę z prawdziwego świata, ale pozbawioną różnorodności. Jeśli na przykład masz łagodnego, czarnego labradora i energicznego teriera, to na rysunku oba psy powinny wyglądać tak samo. A jeżeli masz wysportowanego przyjaciela, z którym lubisz ćwiczyć, oraz przyjaciela z dużym poczuciem humoru, z którym lubisz oglądać filmy, to i oni powinni wyglądać jednakowo.

Przyjrzyj się swojemu rysunkowi i opisz myśli i uczucia, jakie wywołuje w tobie taki świat.

Dzisiejsza afirmacja

Bycie sobą wiąże się z sukcesem, podczas gdy próby stania się kimś innym są skazane na porażkę.

10

O ciele

Zapamiętaj

Twoje fizyczne ciało nie ma nic wspólnego z twoją wartością. To cudowna powłoka, w której możesz żyć na ziemi. Każdy z nas ma ciało, wszyscy musimy o nie dbać i ciało każdego z nas ostatecznie się zużyje. Nie ma tu żadnych wyjątków.

Tamara wróciła z zawodów gimnastycznych w doskonałym nastroju. Pobiła swój rekord w skokach na trampolinie, a rano dostała szóstkę z testu z chemii. Wzięła do ręki czasopismo poświęcone modzie i usiadła wygodnie, chcąc się nieco zrelaksować przed odrabianiem lekcji. Ale już po kilku minutach poczuła, że doskonały nastrój prysł. Dziewczyna oglądała reklamy kostiumów kąpielowych. Modelki były znacznie szczuplejsze i wyższe od niej, a ich skóra nie miała najmniejszych niedoskonałości. Wszystkie wyglądały na szczęśliwe i beztroskie, a u ich boku stali przystojni mężczyźni. „Kogo obchodzi, jak sobie radzę w skokach na trampolinie? Nigdy nie będę wyglądała tak jak one” – pomyślała Tamara.

 

Następnego dnia w szkole odbywało się spotkanie ze specjalistką, która opowiadała o tym, jak przygotowuje się zdjęcia modelek do publikacji. Za jednym dotknięciem klawiatury powiększa się im oczy, wyszczupla talię, podkreśla mięśnie. „Trzeba pamiętać, że to, co widzimy w reklamach, nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Niemal wszystkie zdjęcia są poddawane retuszowi” – powiedziała prelegentka.

Specjalistka mówiła też o wielkim przemyśle związanym z wyglądem ciała: „Każdego roku wydaje się miliardy dolarów na to, byśmy wierzyli, że najważniejszym aspektem naszego ciała jest jego wygląd. I że będziemy szczęśliwsi, a nasze problemy znikną, jeśli będziemy wyglądać w określony sposób. Gdy dajemy się temu przekonać, zaczynamy kupować produkty służące pielęgnacji urody i odchudzaniu, dzięki czemu przedstawiciele obu tych branż zarabiają wielkie pieniądze. Ponieważ modelki nie są »prawdziwe«, nie jesteśmy w stanie im dorównać, więc nie przestajemy kupować tych produktów. Mamy jednak wybór. Biznes nie musi nas kontrolować. Możemy myśleć samodzielnie i pamiętać, że nasze cechy wewnętrzne są wartościowsze niż nasze wymiary. Możemy odczuwać wdzięczność za to, że nasze wspaniałe ciało pracuje dla nas nieprzerwanie, w każdej chwili życia”.

Prelegentka mówiła też o tym, jak łatwo jest zapomnieć, czemu tak naprawdę służy ludzkie ciało – a mamy je przecież po to, być móc widzieć, słyszeć, połykać, myśleć, dotykać, trawić, wypoczywać, zdrowieć, smakować, przyswajać składniki odżywcze, przemieszczać się i rozmnażać. „Zapominamy o tych cudownych funkcjach, kiedy koncentrujemy się na wyglądzie. Szkodzimy też własnej samoocenie, kiedy ulegamy błędnym przekonaniom, że nasza wartość wiąże się z tym, jak wyglądamy, oraz że staniemy się szczęśliwi, jeśli będziemy wyżsi, niżsi, szczuplejsi, bardziej lub mniej umięśnieni, jeśli będziemy mieć jaśniejszą lub ciemniejszą karnację albo jeśli zaczniemy się inaczej ubierać” – dodała specjalistka.

Tamara pomyślała o tym, jak lojalne było wobec niej jej ciało podczas zawodów gimnastycznych, a także jak dobrze pracował dla niej jej umysł w trakcie testu z chemii. Doszła do wniosku, że nie warto marnować energii na nienawiść do własnego ciała i wyglądu.

Ćwiczenie podstawowe

Wklej w ramkach swoje zdjęcie z dzieciństwa i obecne.



Ludzkie ciało zmienia się w sposób naturalny wraz z upływem czasu. Wypisz poniżej zmiany zauważone podczas porównania obu zdjęć. Następnie zakreśl te, które wpływają na twoją wewnętrzną wartość jako istoty ludzkiej.

Obok nazwy każdej części ciała napisz, jaką funkcję ona pełni. Postaw gwiazdkę przy tych, za które odczuwasz wdzięczność.


żyły
płuca
serce
rzepki
palce u stóp
układ trawienny
łokcie
gałki oczne
błona bębenkowa
skóra
sutki
kubki smakowe
kości nóg
palce u rąk
zęby
nozdrza
pępek
narządy rozrodcze

Wymienione poniżej osoby przeszły do historii, a kolejne pokolenia będą się o nich uczyć i je pamiętać. Zakreśl postaci, których wpływ na społeczeństwo miał coś wspólnego z ich wyglądem.


Martin Luther King Florence Nightingale Maria Skłodowska-Curie
Abraham Lincoln Mahatma Gandhi J. K. Rowling
William Shakespeare Krzysztof Kolumb Thomas Edison
Albert Einstein Nelson Mandela Juliusz Cezar
Matka Teresa Eleanor Roosevelt Galileusz

Jaka jest najważniejsza rzecz, którą chcesz, by ludzie pamiętali jako twój wkład w rozwój świata? (Czy to twój wygląd? Pozytywna zmiana zainicjowana w społeczeństwie? Miłość i troska okazane innym? Wsparcie kogoś, komu poszczęściło się mniej niż tobie? Osiągnięcia zawodowe? Coś jeszcze innego?)

Ćwiczenie dodatkowe

Przez kilka dni odnotowuj poniżej przekazy medialne dotyczące ludzkiego ciała. Zakreśl literę „P” przy tych, które są prawdziwe, a symbol „$” przy tych, których celem jest zarobienie pieniędzy.


P $
P $
P $
P $
P $
P $
P $
P $
P $
P $

Napisz, w jaki sposób komunikaty z zakreślonym „$” oddziałują na twoją samoocenę.

Dzisiejsza afirmacja

Nie zgadzam się na to, by biznes dyktował, ile jest warte moje ciało.

To koniec darmowego fragmentu. Czy chcesz czytać dalej?