3 książki za 34.99 oszczędź od 50%
Za darmo

Pies i wróbel

Tekst
0
Recenzje
Oznacz jako przeczytane
Pies i wróbel
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

Pewien kundel miał złego pana, który go głodem morzył1. Gdy już nie mógł dłużej wytrzymać u niego, opuścił go ze smutkiem.

Na ulicy spotyka wróbla, który rzecze:

– Bracie kundlu, czemuś taki smutny?

– Głodnym – pies odpowie – nie mam co jeść.

– Pójdź ze mną, bracie, do miasta – rzekł na to wróbel – ja cię nakarmię do syta.

Poszli tedy razem do miasta, a gdy się zbliżyli do sklepu rzeźnika, ozwie się2 wróbel do psa:

– Zostań tutaj, a ja ci przyciągnę kawałek mięsa.

Co rzekłszy, wróbel wpadł na wystawę sklepu i dopóty3 dziobał, targał i przysuwał kawałek mięsa, leżący na brzegu, aż go rzucił na ziemię. Pies mięso pochwycił, uciekł w kąt i pożarł.

– A teraz – rzecze4 wróbel – pójdziemy do innego sklepu, to znowu ci dostarczę jaki kawałek, byleś się mógł nasycić.

Gdy pies zeżarł i drugi kawałek, pyta go wróbel:

– I cóż bracie kundlu, najadłeś się?

– Tak – odparł pies – mięsa mam dosyć, ale chleba nie dostałem jeszcze.

– Możesz mieć i chleb – rzekł wróbel – pójdź ze mną.

1głodem morzyć – głodzić, nie karmić wystarczająco. [przypis edytorski]
2ozwać się – odezwać się, powiedzieć. [przypis edytorski]
3dopóty – tak długo, aż. [przypis edytorski]
4rzecze (daw.) – mówi. [przypis edytorski]