PowerPoint 2010. Praktyczny kurs

Tekst
0
Recenzje
Przeczytaj fragment
Oznacz jako przeczytane
Jak czytać książkę po zakupie
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

Alicja Żarowska-Mazur, Waldemar Węglarz

POWERPOINT 2010

Praktyczny kurs


WYDAWNICTWO NAUKOWE PWN

WARSZAWA 2013

Projekt okładki

Łukasz Kowalik

Ilustracja na okładce

Istockphoto

Redaktor inicjujący

Kinga Tomaszewska

EPUB został przygotowany

na podstawie wydania papierowego z 2012 r.

(wyd. I)

Copyright © by Wydawnictwo Naukowe PWN SA

Warszawa 2012

ISBN 978-83-01-17648-8

Wydawnictwo Naukowe PWN SA

02-460 Warszawa, ul. G. Daimlera 2

tel. 22 69 54 321; faks 22 69 54 288

infolinia 801 33 33 88

e-mail: pwn@pwn.com.pl; www.pwn.pl

Skład komputerowy: Bogusław Górecki, Sułkowice

Skład wersji elektronicznej:

Virtualo Sp. z o.o.

Spis treści

  Wstęp

  Grafika menedżerska i prezentacyjna 1. Założenia projektowe prezentacji 2. Slajdy 3. Obiekty 4. Wykresy i diagramy 5. Multimedia 6. Narzędzia 7. Pokaz slajdów Ćwiczenia

Wstęp

MS Office 2010 jest najnowszą wersją popularnego pakietu oprogramowania biurowego wydanego przez Microsoft. Pakiet obejmuje programy przydatne w biurze: edytor tekstu, arkusz kalkulacyjny, program do tworzenia baz danych oraz program do tworzenia prezentacji. Wszystkie wymienione aplikacje są kompatybilne. Zachowana jest również zgodność z poprzednimi wersjami pakietu MS Office.

Prezentacja multimedialna to obecnie jedna z częściej wykorzystywanych form przekazu i komunikacji wspomagająca i uatrakcyjniająca wystąpienie prelegenta. Microsoft Office PowerPoint 2010 jest programem wchodzącym w skład pakietu MS Office 2010 służącym właśnie do tworzenia prezentacji multimedialnych.

Niniejsza książka jest przystępnym poradnikiem dla osób planujących tworzenie prezentacji z wykorzystaniem slajdów. Pokażemy, jak profesjonalnie przygotować spójny pokaz slajdów, w którym elementy graficzne równoważą się z treścią.

Grafika menedżerska i prezentacyjna

Prezentacja multimedialna to jedna z ciekawszych i częściej wykorzystywanych form przekazu i komunikacji. Jest narzędziem wspomagającym i uatrakcyjniającym wystąpienie prelegenta. Prezentację multimedialną tworzymy z myślą o wzmocnieniu przekazu, a nie zastąpieniu wystąpienia pokazem slajdów. Optymalny przekaz to taki, w którym prelegent przedstawia treści, odwołując się jednocześnie do wyświetlanych slajdów.

Przygotowując wystąpienie, powinniśmy pamiętać o zasadzie, że odbiorca zapamiętuje tylko 20% przekazu w postaci wykładu, około 30% treści oglądanych i aż 70% przekazu, w którym wykorzystane są oba kanały.

1. Założenia projektowe prezentacji

1.1. Audytorium i środowisko

Istotną kwestią podczas planowania prezentacji jest znajomość odbiorców, do których kierujemy prezentację, a także czasu i miejsca jej przedstawiania. Częstym błędem, jaki popełniają osoby przygotowujące prezentacje, jest nieznajomość warunków lokalowych, w jakich prezentacja będzie wyświetlana. Tymczasem nieco inaczej należy zaplanować prezentację na dużej sali audytoryjnej czy wykładowej, a inaczej w zacisznym niewielkim gabinecie, gdzie pokaz będzie skierowany do kilku osób.

Wyświetlając prezentację na dużej sali, w której odbiorcy mogą siedzieć dość daleko od ekranu, szczególną uwagę należy zwrócić na czytelność prezentacji. W takim wypadku stosujemy większą czcionkę, większe odstępy między poszczególnymi elementami na slajdzie, a co za tym idzie, na slajdach umieszczamy mniej treści. Dla poprawienia czytelności i przejrzystości unikamy wstawiania znaków wodnych, natomiast zwiększamy kontrast między tłem a treścią.

Przygotowując pokaz slajdów, który zaprezentujemy w małej sali, dla kilku osób, nie musimy stosować nagłośnienia. Męczące i niepotrzebne może być użycie zbyt wielu efektów audio, na przykład przy przejściach między slajdami. Mała grupa odbiorców skupi się na istocie tematu. Takie wystąpienia odbywają się najczęściej w grupach specjalistów z danej branży, a tego typu odbiorcy cenią przede wszystkim wartość merytoryczną przekazu, a nie jego efektowność.

Wystąpienia na dużej sali wspomagane prezentacją multimedialną wymagają odpowiedniego przygotowania. Oprócz odpowiednio skonstruowanej prezentacji (na przykład w małej sali można stosować czcionkę o wielkości 20 punktów, w dużej sali musi być ona proporcjonalnie większa) wymagane jest odpowiednie nagłośnienie. Prelegent będzie zapewne wykorzystywał mikrofon, a więc będzie mógł chodzić po sali, zatem do przesuwania kolejnych slajdów można wykorzystać pilota.

1.2. Planowanie prezentacji

Planowanie prezentacji jest kluczową czynnością decydującą o sukcesie lub porażce wystąpienia. Na wstępie należy się zastanowić nad tym, co chcemy przekazać słuchaczom oraz jakie są ich oczekiwania. Przed rozpoczęciem dobierania treści do poszczególnych slajdów należy przemyśleć kilka kwestii:

• Dlaczego omawiany temat jest istotny dla odbiorców i na czym polega jego ważność? To zagadnienie można rozstrzygać dopiero na etapie doboru treści do prezentacji, warto jednak się nad tym zastanowić również w kontekście doboru środków technicznych.

• Jakie będą cel i charakter prezentacji?

• Jakie środki techniczne zostaną wykorzystane do prezentacji?

Bardzo ważne jest, aby prelegent jasno wyznaczył cel prezentacji – powinien zostać określony już na samym początku wystąpienia. Celu prezentacji nie powinno się tracić z oczu nawet wtedy, gdy omawiane są szczegóły jakiegoś zagadnienia.

Jak już wspomniano, istotne jest, dla kogo przygotowujemy prezentację. Jeśli mają to być dzieci, prezentacja powinna zawierać większą liczbę obrazków i stosunkowo niewiele tekstu. Wskazane jest również, aby kolorystyka prezentacji była zróżnicowana, a kolory na przykład pomarańczowe czy zielone, kojarzące się z radością i optymizmem.

Jeśli odbiorcą są specjaliści, którzy mają się z prezentacji dowiedzieć ważkich treści, należy unikać zbyt wielu efektów graficznych, a wskazane kolory to raczej niebieskie i szare, ponieważ kojarzą się z zaufaniem, stabilizacją i spokojem.

Tworząc prezentację multimedialną, powinniśmy pamiętać o kilku zasadach:

• Prezentacja musi być uporządkowana i logiczna – wszystkie slajdy powinny tworzyć spójną całość.

• W prezentacji wykorzystujemy narzędzia takie jak wykres i schemat organizacyjny, ponieważ wzmacniają siłę przekazu.

• Nie tworzymy bardzo dużej liczby slajdów, licząc się z tym, że zabraknie czasu na ich wyświetlenie. Planujemy wyświetlanie prezentacji tak, aby zostało około 20% czasu.

• Wyświetlanie slajdów to nie całe wystąpienie – czas rozkładamy na przekaz słowny i prezentację multimedialną. Wyświetlanie slajdów nie powinno zająć więcej niż 60% czasu całego wystąpienia.

• Przed właściwym wystąpieniem należy przeprowadzić wystąpienie treningowe. Pozwoli sprawdzić i dopasować czas poszczególnych elementów prezentacji.

Dalsze zasady dotyczą już samego rozmieszczania treści na slajdach:

• Pierwszym jest slajd tytułowy, następny powinien w zarysie prezentować zakres tematyczny i cel pokazu.

• W prezentacji częściej stosujemy wykresy i diagramy niż wzory i tabele, gdyż są one dla odbiorcy o wiele czytelniejsze, a dzięki temu łatwiej mu zapamiętać prezentowane informacje.

• Używamy standardowej czcionki, na przykład Arial, Verdana, ale raczej nie Times New Roman. Czcionki Arial i Verdana należą do tzw. czcionek bezszeryfowych (w przeciwieństwie do Times New Roman, która jest sztandarowym przykładem czcionki szeryfowej – ozdobnej). Użycie kroju bezszeryfowego sprawia, że odczytanie tekstu z pewnej odległości staje się o wiele prostsze.

• Stosujemy jeden szablon do całej prezentacji.

• W jednym akapicie tekstu mieścimy jeden wątek. Na jednym slajdzie może być kilka akapitów, ale wszystkie powinny dotyczyć jednego zagadnienia.

• Tekstu używamy do najważniejszych pojęć i haseł, dłuższe fragmenty tekstu i tak nie zostaną zapamiętane.

• W prezentacji multimedialnej obowiązują te same zasady co w wypracowaniu – prezentacja musi mieć wstęp, rozwinięcie i zakończenie.

 

• Po zakończeniu pokazu slajdów musi zostać czas za podsumowanie i końcowe wnioski zgodnie z założonym celem.

1.3. Kolorystyka prezentacji

Projektowanie slajdów rozpoczynamy od wyboru szablonu prezentacji. Cała prezentacja powinna być oparta na jednym szablonie. Wykorzystanie szablonów dostępnych w programie MS PowerPoint pozwala uniknąć czasochłonnego ozdabiania slajdów i równocześnie wprowadza pewną harmonię do prezentacji – każdy slajd ma ten sam styl graficzny. Można stosować szablony, w których do slajdów dodawane jest tło, ale musimy pamiętać, żeby było raczej spokojne i stonowane, a tekst powinien z nim dobrze kontrastować. Tła nie stosujemy, gdy prezentację będziemy wyświetlać na foliach przez rzutnik. W takim wypadku najlepiej sprawdza się czarny tekst na przezroczystym tle (folii).

Prezentacja powinna się zaczynać od slajdu tytułowego, na którym znajduje się temat prezentacji i dane autora. Na kolejnych slajdach z treścią również powinniśmy umieszczać tytuł, zgodny z omawianym zagadnieniem. Dobrą praktyką jest, aby na każdym slajdzie umieszczać jedną myśl lub wątek. Można oczywiście podzielić jeden wątek na kilka slajdów, jednak niewskazana jest sytuacja, aby na jednym slajdzie znalazło się kilka wątków. Na ostatnim slajdzie, w zależności od tematu wystąpienia, można wstawić na przykład zaproszenie na dalsze spotkania, konferencje oraz podziękowanie za uwagę.

Odpowiedni dobór kolorów jest niezwykle ważny, ponieważ to właśnie kolorem i wielkością tekstu chcemy zwrócić uwagę na pewne elementy prezentacji. Za pomocą barwy nadajemy również ton całej prezentacji: może być spokojna, harmonijna, delikatna – wtedy stosujemy kolory pastelowe, białe, niebieskie, lub dynamiczna czy wręcz agresywna – wówczas ustawiamy barwy czerwone i duże kontrasty. Na jednym slajdzie nie powinno się używać zbyt wielu kolorów z różnych palet. Zamiast zainteresowania u odbiorców wywołamy raczej zmęczenie i rozdrażnienie. Optymalne jest użycie dwóch, trzech kolorów na jednym slajdzie.

Podkreślenie ważności danego zagadnienia uzyskujemy nie tylko kolorem, ale i wielkością tekstu – zastosowanie większego rozmiaru tekstu oraz pogrubienie go zwykle stosuje się w celu podkreślenia istotności danego zagadnienia, szczegółu lub tematu. Jeśli jednak zbyt wiele fragmentów tekstu będzie pogrubionych, nie zrobi to już na odbiorcy większego wrażenia. Zatem oszczędnie dobierajmy efekty, aby właściwe elementy faktycznie wyróżnić na tle pozostałych.

Dodając do slajdów nowe obiekty, na przykład pola tekstowe, ramki czy tabele, powinniśmy pamiętać o zachowaniu czytelności i w miarę jednolitych formatów graficznych tych obiektów. Treść na slajdach można umieszczać w punktach – wówczas jest lepiej zapamiętywana, przy czym należy unikać dużej liczby punktów na jednym slajdzie. W zależności od specyfiki tematu i wielkości dobranej czcionki na jednym slajdzie powinno się znajdować od czterech do sześciu punktów.

1.4. Wystąpienie

Oto podsumowanie kluczowych zasad decydujących o skuteczności i efektywności wystąpienia, o jakich musimy pamiętać na etapie projektowania prezentacji:

• Do prezentacji stosujemy szablon (motyw graficzny). Cała prezentacja powinna się opierać na jednym szablonie.

• Pamiętamy o szczególnym charakterze slajdu tytułowego i slajdu ostatniego. Tytułowy ma spowodować skupienie uwagi na prezentacji, ostatni ma pozostawić dobre wrażenie i zachęcić do uczestnictwa w kolejnych wystąpieniach prelegenta. Wszystkie pozostałe slajdy również powinny być zatytułowane.

• Wystąpienie nie kończy się na wyświetleniu ostatniego slajdu. Po obejrzeniu prezentacji prelegent powinien jeszcze podsumować temat i dać odbiorcom możliwość zadania pytań.

• Planując czas wystąpienia, powinniśmy założyć, że czas wyświetlenia prezentacji nie powinien przekroczyć 60% czasu wystąpienia. Dodatkowo należy zaplanować rezerwę czasową na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń.

• Wielogodzinna prezentacja rzadko daje dobre efekty. Uczestnicy nie są w stanie zapamiętać treści na przykład 200 slajdów. Najlepiej prezentację zaplanować na kilkadziesiąt minut, a każdemu slajdowi poświęcić trzy, cztery minuty.

• Doświadczeni prelegenci łatwo zauważają zmęczenie grupy – brak skupienia na prezentacji, szum na sali. Wówczas wskazane jest zrobić co najmniej kilkuminutową przerwę lub oderwać się na chwilę od prezentacji slajdów na przykład żartobliwą dygresją.

2. Slajdy

2.1. Tworzenie i zapisywanie prezentacji

Prezentacja multimedialna wyświetlana jako pokaz slajdów jest jednym z najchętniej stosowanych narzędzi podczas wystąpień publicznych. Dobrze wykonana prezentacja może być kluczem do osiągnięcia założonego celu wystąpienia.

Do tworzenia i wyświetlania prezentacji najczęściej wykorzystuje się program MS Power Point. Pozwala zapisywać prezentacje w następujących formatach:

• PPTX – najczęściej stosowany przy zapisywaniu prezentacji. Zapis opiera się na języku XML (ExtensibleMarkup Language). Podstawową cechą tego języka, w odróżnieniu na przykład od HTML, jest zapisanie struktury pliku, a nie tylko wyglądu poszczególnych jego elementów.

• PPTM – format ten pozwala dodatkowo na obsługę makr dodanych do prezentacji.

• POTX – szablon plików prezentacji MS PowerPoint.

• PPSX – format zapisu prezentacji jako pokazu slajdów – pozwala ją wyświetlić, ale nie przechowuje dodanych elementów napisanych w języku Visual Basic.

• PPSX – format zapisu prezentacji, który pozwala ją wyświetlić i korzystać z elementów napisanych w języku Visual Basic.

• PPT – format zapisu prezentacji w trybie zgodności ze starszymi wersjami programu, na przykład MS PowerPointem 2003.

• POT – szablon prezentacji MS PowerPoint w formacie zgodnym ze starszymi wersjami programu, na przykład PowerPointem 2003.

• PPS – format zapisu prezentacji jako pokazu slajdów w trybie zgodności ze starszymi wersjami programu, na przykład MS PowerPointem 2003.

Podobnie jak w przypadku programów MS Word czy MS Excel, w MS PowerPoincie mamy możliwość tworzenia szablonów. Gotową prezentację multimedialną możemy zapisać w postaci szablonu z rozszerzeniem.potx lub .potm. Dzięki temu inni użytkownicy będą mogli użyć jej jako podstawy do budowy własnej prezentacji.

Jeśli prezentację chcemy zapisać jako szablon, klikamy Plik ► Zapisz jako (rys. 1).


Rysunek 1. Zapisywanie prezentacji

Po wybraniu tej opcji otwarte zostanie okno Eksploratora Windows, w którym ustawiamy dalsze opcje (rys. 2):

• Miejsce zapisu – przy wyborze innych formatów zapisu domyślnym miejscem zapisu jest folder Szablony. W opisywanym przypadku korzystaliśmy z konta użytkownika o nazwie szkolenie, zatem ścieżką lokalizacji szablonów jest C:\Users\szkolenie\AppData\Roaming\Microsoft\Szablony.

• Nazwa pliku – dowolna.

• Zapisz jako typ – w zależności od potrzeb możemy wybrać zapis jako szablon w zgodności ze starszymi wersjami MS PowerPointa (opcja Szablon programu PowerPoint 97–2003 – rozszerzenie .pot) lub szablon programu PowerPoint dla wersji 2007–2010 (opcja Szablon programu PowerPoint – rozszerzenia .potx lub .potm).


Rysunek 2. Wybór lokalizacji, nazwy i rozszerzenia zapisywanego pliku

Zapisując prezentację jako szablon, zwykle umieszczamy w niej kilka elementów do uniwersalnego wykorzystania. Podobnie jak w edytorze MS Word, zwykle tworzony jest tzw. papier firmowy, czyli szablon dokumentu ze wstawionymi nagłówkami i stopkami oraz logo, tak w programie MS PowerPoint można wykonać szablon prezentacji, na bazie którego tworzone będą poszczególne prezentacje.

Wybierając rozszerzenie zapisywanego pliku, zwróćmy uwagę na możliwość zapisania prezentacji w formatach GIF, JPEG, TIFF I PNG. Formaty te są obecnie najczęściej stosowanymi formatami grafiki rastrowej:

GIF (Graphics Interchange Format) – format zapisu pliku graficznego. Zastosowana jest tzw. kompresja bezstratna, dzięki czemu w formacie GIF można zapisywać na przykład zdjęcia. Format GIF wykorzystuje się jednak najczęściej do zapisywania plików graficznych animowanych umieszczanych na stronach internetowych, jeśli projektantowi strony zależy na zachowaniu przejrzystości tła grafiki i niewielkim rozmiarze (pojemności) wstawianych obrazków. Konkurencyjnym formatem dla GIF jest PNG.

PNG (Portable Network Graphics) – rastrowy format zapisu plików graficznych. Podobnie jak w przypadku formatu GIF, kompresowany bezstratnie. Format PNG jest bardzo popularny, ponieważ w odróżnieniu od GIF nie ograniczają go patenty dotyczące kompresji.

JPEG (Joint Photographic Expert Group) – format zapisu rastrowego plików graficznych. Obrazy są kompresowane w sposób stratny, tzn. następuje utrata jakości obrazu. Format ten jest jednym z najczęściej wykorzystywanych do zapisu zdjęć.

TIFF (Tagged Image File Format) – format zapisu grafiki rastrowej. Wykorzystuje kompresję bezstratną i pozwala zapisywać między innymi warstwy pliku graficznego. W porównaniu z formatem JPEG pliki mają zdecydowanie większą objętość. Jeśli przewidujemy, że pliki będą drukowane w drukarni, można użyć tego formatu. Jeśli jednak pliki drukujemy na domowej drukarce, wystarczy zastosować format JPEG – komputer poradzi sobie z przesłaniem pliku do drukarki zdecydowanie szybciej, a gołym okiem raczej nie dostrzeżemy różnicy jakości.

Po wybraniu jednego z wymienionych formatów program zapyta, czy chcemy wyeksportować do pliku tylko bieżący slajd, czy też wszystkie slajdy prezentacji (rys. 3).


Rysunek 3. Opcje eksportowania slajdów – eksport bieżącego slajdu lub całej prezentacji

Po kliknięciu jednej z opcji w ustalonej lokalizacji zapisu utworzony zostanie folder o takiej samej nazwie jak zapisywany plik. Jeśli wybrana została opcja Tylko bieżący slajd, w folderze będzie się znajdował tylko jeden plik, po wybraniu opcji Każdy slajd w folderze będzie się znajdowało tyle plików, ile slajdów ma zapisywana prezentacja.

Rozpoczynając właściwą pracę z programem MS PowerPoint 2010, zwróćmy uwagę na Wstążkę.

Większość kart Wstążki jest znana z programów MS Word czy MS Excel. Podstawowe narzędzia do pracy znajdziemy na karcie Narzędzia główne (rys. 4).

Oprócz widocznych na rysunku 4 narzędzi do wstawiania i usuwania slajdów z prezentacji, a także formatowania czcionki i akapitów na karcie Narzędzia główne znajdziemy przyciski do rysowania i wstawiania kształtów oraz obiektów do slajdu.


Rysunek 4. Karta Narzędzia główne paska Wstążka

Charakterystyczna dla programu MS PowerPoint 2010 jest karta Projektowanie, na której wybieramy styl graficzny i układ slajdów, karta Animacje, na której znajdziemy przydatne narzędzia do określania cech animacji poszczególnych obiektów w prezentacji, oraz karta Pokaz slajdów zawierająca narzędzia pozwalające na ustawienie parametrów i właściwości wyświetlania prezentacji.

2.2. Kopiowanie slajdów z innej prezentacji

Zdarzają się sytuacje, w których chcemy skorzystać ze slajdów znajdujących się w dwóch różnych prezentacjach i połączyć je w jedną spójną prezentację. Otwieramy obie prezentacje. W tym celu klikamy Plik ► Otwórz, po czym w oknie dialogowym określamy lokalizację oraz nazwę pliku (rys. 5).


Rysunek 5. Otwieranie istniejącej prezentacji

Zauważmy, że widoczna jest tylko ta ostatnio otwarta. Na karcie Widok w grupie Okno wybieramy opcję Rozmieść wszystkie. Dodatkowo na tej samej karcie w sekcji Widoki prezentacji w obu prezentacjach klikamy przycisk Sortowanie slajdów. Teraz widzimy obie prezentacje w układzie jak na rysunku 6.


Rysunek 6. Rozmieszczanie i kopiowanie slajdów z dwóch różnych prezentacji

 

Widząc slajdy obu prezentacji, możemy swobodnie kopiować wybrane slajdy z jednej prezentacji do drugiej. Klikamy slajd, który ma zostać powielony. Na karcie Narzędzia główne w sekcji Schowek wybieramy opcję Kopiuj ► Kopiuj. W prezentacji, do której wstawimy slajd, klikamy odpowiednio opcję Wklej i wybieramy jedną z dostępnych opcji – wklejanie slajdu łącznie z zastosowanym w nim formatowaniem albo wklejanie z użyciem motywu docelowego (rys. 7).


Rysunek 7. Opcje wklejania slajdu

2.3. Układ slajdu prezentacji

Wstawiając do prezentacji nowy slajd, możemy wybrać sposób rozmieszczenia na nim poszczególnych elementów. Na karcie Narzędzia główne w grupie Slajdy rozwijamy listę Nowy slajd i klikamy odpowiedni układ (rys. 8).


Rysunek 8. Wstawianie do prezentacji slajdu o określonym układzie


Rysunek 9. Układy slajdów prezentacji w MS PowerPoincie 2010

Może się jednak okazać, że chcemy zastosować inny rodzaj slajdu. W takim wypadku zaznaczamy wstawiony slajd i klikając przycisk Układ znajdujący się na karcie Narzędzia główne, wybieramy typ slajdu (rys. 9).

Wstawiony slajd ma odpowiednie pola, w których można umieścić tekst, obraz, wykres itp. Jeśli jednak takie rozmieszczenie tekstu względem grafiki i innych elementów nie do końca nam odpowiada, możemy dodawać tekst w nowych polach tekstowych.

Na karcie Wstawianie w grupie Ilustracje mamy możliwość umieszczania na slajdach zwykłych pól tekstowych oraz pól objaśnień zawierających tekst. Zwykłe pole tekstowe znajdziemy również w grupie Tekst (rys. 10).


Rysunek 10. Rodzaje kształtów do wstawienia

Aby wprowadzić do kształtu tekst, klikamy objaśnienie prawym klawiszem myszy i z menu podręcznego wybieramy opcję Edytuj tekst (rys. 11).

Ponadto zaznaczony kształt objaśnienia możemy uformować i obrócić o dowolny kąt. W menu podręcznym dostępnych jest kilka kolejnych opcji, między innymi możli-


Rysunek 11. Wpisywanie treści do kształtu objaśnienia

wość doprecyzowania rozmiaru i położenia kształtu oraz umieszczania go pod lub nad innymi obiektami. Dodany tekst formatujemy, wykorzystując narzędzia z grup Czcionka i Akapit karty Narzędzia główne.

2.4. Projekt kolorystyczny slajdu

W rozdziale dotyczącym zasad tworzenia prezentacji w programie MS PowerPoint 2010 napisano, że dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie do całej prezentacji jednego z dostępnych w programie motywów kolorystycznych (rys. 12). Wybranie takiego rozwiązania przyspiesza i ułatwia pracę, ponieważ nie musimy nadawać oprawy graficznej każdemu slajdowi z osobna, równocześnie też wprowadza harmonię i porządek w całej prezentacji.

Na karcie Projektowanie w grupie Motywy mamy do dyspozycji gotowe szablony graficzne slajdów. Szablonu graficznego prezentacji (motywu prezentacji) nie należy mylić z szablonem prezentacji. Szablon graficzny slajdów to styl i efekty graficzne slajdów, szablon prezentacji to plik PowerPointa zapisany z odpowiednim rozszerzeniem.

Zestaw narzędzi dostępnych na karcie Projektowanie zawiera:

• Ustawienia strony w sekcji o tej samej nazwie – wybieramy proporcję ekranu, na jakim prezentacja będzie wyświetlana, rozmiar i orientację strony oraz slajdów (rys. 13). Optymalny wygląd mają prezentacje w orientacji poziomej.

• Orientacja slajdu – pozwala zmienić orientację slajdów w prezentacji (rys. 14).

• Kolejne elementy w grupie narzędzi Motywy to przede wszystkim gotowe szablony graficzne slajdów oraz znajdujące się na prawo od nich przyciski Kolory, Czcionka i Efekty (rys. 15). Dobór szablonu slajdów jest uwarunkowany tematyką prezentacji oraz odbiorcami prezentacji.


Rysunek 12. Motywy slajdów


Rysunek 13. Ustawienia prezentacji zmierzające do uzyskania optymalnych efektów podczas jej wyświetlania


Rysunek 14. Ustawienia orientacji slajdu


Rysunek 15. Karta Projektowanie i Motywy slajdów. Po prawej przyciski Kolory, Czcionka i Efekty


Rysunek 16. Style i efekty tła

Pozostałe efekty wizualne uzyskamy, klikając przycisk Style tła (rys. 16).

Klikając przycisk Formatuj tło, widzimy opcje wypełniania tła. Możemy wybrać tło teksturowane lub wstawić plik graficzny, który będzie tłem slajdów. W takim przypadku w oknie dialogowym Formatowanie tła klikamy przycisk Plik i w oknie Eksploratora wskazujemy odpowiedni plik (rys. 17).


Rysunek 17. Wstawianie grafiki zapisanej na dysku jako tła dla slajdu

2.5. Tworzenie prostej prezentacji krok po kroku

Aby w możliwie najprostszy sposób utworzyć krótką prezentację z wykorzystaniem poznanych narzędzi, uruchamiamy aplikację MS PowerPoint 2010. Klikamy Start ► Wszystkie programy i z pakietu MS Office wybieramy właściwą aplikację (rys. 18).


Rysunek 18. Programy pakietu MS Office

Klikamy kartę Projektowanie, a następnie szukamy odpowiedniego motywu. Prezentacja będzie dotyczyła wiosny, dlatego właściwa wydaje się zielono-żółta kolorystyka slajdów. Po wybraniu motywu klikamy go prawym przyciskiem myszy i zatwierdzamy poprzez opcję Zastosuj do wszystkich slajdów (rys. 19).


Rysunek 19. Wybór ogólnego projektu i motywu kolorystycznego slajdów

Ponieważ pierwszy slajd jest tytułowy, wprowadzamy na nim tytuł całej prezentacji oraz jej autora. Pole tekstowe z tytułem prezentacji podnosimy nieco wyżej (najeżdżamy kursorem na ramkę wokół pola, wciskamy lewy klawisz myszy i przesuwamy pole), aby nie zlewało się z polem tekstowym znajdującym się pod nim (rys. 20).

W prawym górnym rogu slajdu tytułowego dodamy jeszcze pole tekstowe, do którego wstawimy datę. Na karcie Wstawianie w grupie Tekst klikamy ikonę pola tekstowego (rys. 21).


Rysunek 20. Uzupełnianie slajdu tytułowego


Rysunek 21. Wstawianie pola tekstowego

Rysujemy pole tekstowe, po czym przemieszczamy je w odpowiednie miejsce. Klikamy dwukrotnie wewnątrz pola tekstowego, aby umieścić w nim kursor, następnie na karcie Wstawianie klikamy opcję Data i godzina i wstawiamy datę w odpowiednim formacie. Na dole okna wstawiania daty widzimy opcję Aktualizuj automatycznie. Jeśli ją zaznaczymy, przy każdym otwarciu prezentacji wstawiona data zmieni się na aktualną (rys. 22).


Rysunek 22. Wstawianie pola tekstowego

Dodajmy jeszcze wypełnienie do pola tekstowego. Klikamy w obrębie pola tekstowego, a następnie na karcie Narzędzia główne otwieramy zakładkę ikony Wypełnienie kształtu w sekcji Rysowanie i wybieramy odpowiedni kolor (rys. 23).

Datę można również wstawić, nie używając pola tekstowego. Po kliknięciu opcji Data i godzina wyświetla się nieco inne okno dialogowe, w którym zaznacza się, czy data ma się zmieniać, czy ma być stała oraz czy ma być zastosowana do wszystkich, czy tylko do bieżącego slajdu. Ta metoda powoduje umieszczenie daty w stopce slajdu i jest stosowana zdecydowanie częściej (rys. 24).

Wstawiamy drugi slajd. Na karcie Narzędzia główne otwieramy zakładkę ikony Nowy slajd i wybieramy układ Porównanie (rys. 25).

Po wybraniu układu slajdu widzimy, że obszar jest podzielony na dwie kolumny. Układ oczywiście powinien być dobrany do zagadnień, jakie mają być omawiane na


Rysunek 23. Efekty pola tekstowego


Rysunek 24. Wstawianie daty do stopki slajdu

slajdzie. Na przykładowym slajdzie porównamy pejzaż zimowy i letni, co uzasadnia wybór takiego właśnie układu.

W każdej z kolumn znajdują się dwa rzędy ikon, po których kliknięciu mamy możliwość wstawienia odpowiednich obiektów: tabeli, wykresu, grafiki SmartArt, obrazka z pliku, obrazka z clipartu, klipu multimedialnego. Wstawmy zatem do slajdu obraz z galerii clipartów.


Rysunek 25. Wybór układu slajdu


Rysunek 26. Wstawianie clipartu

Klikamy środkową ikonę w dolnym rzędzie. W bocznym oknie z galerią obrazków clipartu w polu Wyszukaj wpisujemy „zima” i klikamy przycisk Przejdź. Z galerii obrazków zimowych wybieramy odpowiednią ilustrację. Rozwijamy zakładkę znajdującą się przy cliparcie i w menu klikamy Wstaw (rys. 26). Analogicznie wstawiamy pejzaż wiosenny, wybierając z galerii clipartów właściwy obraz.

Klikamy kartę Widok, a następnie w sekcji Widoki prezentacji ikonę Sortowanie slajdów. Efekt działań powinien wyglądać mniej więcej tak, jak na rysunku 27.


Rysunek 27. Dwa slajdy najprostszej prezentacji


Rysunek 28. Zapisywanie prezentacji

Zapisujemy prezentację – klikamy Plik ► Zapisz jako. Ustalamy nazwę (przykładowa prezentacja będzie nosiła nazwę Pejzaże) oraz lokalizację zapisywanej prezentacji (rys. 28).

Oba slajdy prezentacji mogą się przydać również jako pliki graficzne, dlatego zapiszemy prezentację jeszcze raz, tym razem z rozszerzeniem .png. Również w tym wypadku klikamy kolejno Plik ► Zapisz jako. W typie wybieramy Format PNG i eksportujemy do pliku wszystkie slajdy (rys. 29).


Rysunek 29. Eksport slajdów do plików PNG


Rysunek 30. Slajdy prezentacji zapisane jako pliki PNG

W folderze, który wskazaliśmy jako miejsce zapisu, utworzony został podfolder o nazwie, jaką wybraliśmy podczas zapisywania prezentacji. W podfolderze natomiast znajdują się dwa pliki z rozszerzeniem .png.

3. Obiekty

3.1. Wstawianie i formatowanie obiektów graficznych

W poprzednim rozdziale opisano wstawianie do slajdu obiektu z galerii clipartów. Wstawianie rysunku z clipartów polegało na kliknięciu odpowiedniej ikony na slajdzie, która uruchamiała pasek boczny z galerią obrazów clipart, a następnie wyszukaniu w galerii odpowiedniego rysunku. Ta metoda była właściwa, jeśli wstawiony do prezentacji slajd miał ikonę uruchamiającą galerię clipartów. Jeśli jednak umieściliśmy w prezentacji slajd w układzie Pusty, wstawianie wszelkich obiektów odbywa się za pośrednictwem karty Wstawianie paska Wstążki.

To koniec darmowego fragmentu. Czy chcesz czytać dalej?