Poznaj siebie i zrozum innychTekst

Oznacz jako przeczytane
Jak czytać książkę po zakupie
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

Autor: Alfred Palla

Rysunki: Ewelina Rawicka

Podpisy pod rysunkami: Anna Rolińska, Alfred Palla

Projekt okładki: Radosław Krawczyk

Korekta: Anna Bartoś

Skład: Radosław Krawczyk

Druk i oprawa: Print Group


Opracowanie e-wydania:


Copyright © 2018 by Alfred J. Palla, All rights reserved.

Copyright © 2018 for the Polish edition by Wydawnictwo Bogulandia, Warszawa

All rights to the Polish edition reserved.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Książka, ani żadna jej część, nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy.

Wydawnictwo Bogulandia

tel. 22 39 03 888, 603 072 828

sklep@bogulandia.pl

www.bogulandia.pl

Cytaty z Pisma Świętego pochodzą z Biblii Tysiąclecia, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań—Warszawa, wyd. IV, 1984) lub Biblii Warszawskiej, Towarzystwo Biblijne, Warszawa, wyd. VIII, 1990.

Wydanie III, poprawione i uzupełnione (wcześniej większość tej książki ukazała się jako Poznaj swoją osobowość i dary duchowe.)

ISBN 978-83-63097-93-6


Książka do nabycia:

Księgarnia i Hurtownia wysyłkowa „Bogulandia”

ul. Ząbkowska 22/24/26 lok. 146, 03-735 Warszawa

sklep@bogulandia.pl

www.bogulandia.pl

Spis treści

1. Nierozpakowany prezent

2. Czym jest talent?

3. Co jest Twoją pasją?

4. Twoja osobowość

5. Poznaj swój temperament

6. Śladami Jezusa

7. Żywy organizm

8. Czym są dary duchowe?

9. Owoce Ducha

10. W dniu Zielonych Świątek

11. Natura darów duchowych

12. Kto może otrzymać duchowy dar?

13. Kombinacje darów

14. Podział darów

15. Test na dary duchowe

16. Diagram Twojego talentu

17. Dary wspierające

18. Dary zarządzania

19. Dary spektakularne

20. Jak rozwinąć swój talent?

Przegląd 16 typów osobowości

1. Nierozpakowany prezent

Każdy ma jakieś szczególne predyspozycje. Najlepiej robimy to, co z nimi koresponduje. Najwięcej zadowolenia czerpiemy z pracy, która harmonizuje z naszym talentem. Inne zajęcia przychodzą nam z trudnością zamiast z radością. Ilustruje to poniższa bajka.

 
Pewnego razu zwierzęta leśne
na wielkiej polanie się zebrały,
bo szkołę otworzyć chciały.
Pływanie, bieganie, fruwanie
i wspinanie za przedmioty wybrały.
 


 
Kaczka, fantastyczna pływaczka,
wspinaczką płetwy sobie zraniła.
i z tego powodu nieboraczka
na próbę pływania się nie stawiła.
 


 
Zając spędził tyle czasu w wodzie,
że go złapały skurcze w nodze,
i gdy stanął na bieżni, niestety,
ledwie dowlókł się do mety.
 


 
Wiewiórka, co wspaniale się wspinała,
na końcu tylko dwójkę z tego dostała,
bo latać raz za razem próbowała,
aż przednią łapkę sobie od tego złamała.
 


 
Orzeł nad wspinaczką się mitrężył,
aż sobie nogę nadwyrężył.
Zahaczył o gałąź i zwichnął skrzydło.
Odtąd chodzenie do szkoły mu zbrzydło.
 

Nie naśladuj innych. Bądź sobą. Poznaj swój temperament i typ osobowości, rozpoznaj i rozwiń swoje pasje, zdolności i dary duchowe. Ta książka pomoże Ci rozpakować swój talent.



2. Czym jest talent?

Pewnego razu Jezus opowiedział przypowieść o talentach:


Będzie bowiem tak jak z człowiekiem, który odjeżdżając, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek, i dał jednemu pięć talentów, a drugiemu dwa, a trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. A ten, który wziął pięć talentów, zaraz poszedł, obracał nimi i zyskał dalsze pięć. Podobnie ten, który wziął dwa, zyskał dalsze dwa. A ten, który wziął jeden, odszedł, wykopał dół w ziemi i ukrył pieniądze pana swego. A po niedługim czasie powraca pan owych sług i rozlicza się z nimi. I przystąpiwszy ten, który wziął pięć talentów, przyniósł dalsze pięć talentów i rzekł:

– Panie! Pięć talentów mi powierzyłeś. Oto dalsze pięć talentów zyskałem.

Rzekł mu pan jego:

– Dobrze, sługo dobry i wierny! Nad tym, co małe, byłeś wierny, wiele ci powierzę; wejdź do radości pana swego.

Potem przystąpił ten, który wziął dwa talenty, i rzekł:

– Panie! Dwa talenty mi powierzyłeś, oto dalsze dwa talenty zyskałem.

Rzekł mu pan jego:

– Dobrze sługo dobry i wierny! Nad tym, co małe, byłeś wierny, wiele ci powierzę; wejdź do radości pana swego.

Wreszcie przystąpił i ten, który wziął jeden talent, i rzekł:

– Panie! Wiedziałem o tobie, żeś człowiek twardy, że żniesz, gdzieś nie siał, i zbierasz, gdzieś nie rozsypywał. Bojąc się tedy, odszedłem i ukryłem talent swój w ziemi; oto masz, co twoje.

A odpowiadając, rzekł mu pan jego:

– Sługo zły i leniwy! Wiedziałeś, że żnę, gdzie nie siałem, i zbieram, gdzie nie rozsypywałem. Powinieneś był więc dać pieniądze moje bankierom, a ja po powrocie odebrałbym, co moje, z zyskiem. Weźcie przeto od niego ten talent i dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dane i obfitować będzie, a temu, kto nie ma, zostanie zabrane i to, co ma (Mt 25:14–29).


Pan w tej przypowieści to Bóg, trzej słudzy to ludzie, a talenty to potencjał. W starożytności na talent srebra trzeba było pracować przez ponad 20 lat, a na talent złota przez całe pokolenia. W ten sposób Jezus pokazał, jak wiele Ci powierzył Bóg i jak wielką wartość masz w Jego oczach.

Zauważ, że swój talent zaniedbał ten, który otrzymał tylko jeden. Zwykle najmniej doceniają swoje talenty ludzie, którzy mają ich mało. Jezus uczył, że każdy musi starać się rozpoznać swój talent i obracać nim tak, aby go pomnożyć.

Dwaj, którzy pomnożyli swoje talenty, otrzymali identyczną nagrodę, choć jeden zyskał pięć, a drugi tylko dwa talenty. Uczy to, że nie należy porównywać się z nikim innym, gdyż Bóg nie nagradza nas za mnogość talentów, ale za ich rozwój, dlatego obu pochwalił jednakowo.

Spełnienie w życiu nie zależy od posiadanego talentu, lecz od jego rozwinięcia. Kuchenna chochla może być bardziej użyteczna od skrzypiec Stradivariego, kiedy jest używana, a skrzypce są bezużyteczne.

Posiadacze takich drogich skrzypiec, jak wykonane przez Stradivariego, wypożyczają je wirtuozom, gdyż instrument, na którym nikt nie gra, traci swoje walory. Podobnie jest z talentami. Lenistwo im szkodzi. Ilustruje to poniższa humoreska.

Gospodarz miał do pomocy na roli muła i osła. Pewnego razu, gdy wszedł do stajni, osioł wystękał:

– Panie gospodarzu, nie czuję się dziś dobrze.

– Zostań i odpocznij, a my z mułem pójdziemy do pracy – powiedział gospodarz i poklepał go po karku.

Przez cały dzień ciężko orali. Wieczorem muł wrócił wycieńczony.

Osioł zasmakował bezczynności i następnego ranka, choć był zdrów, pomyślał: „Znów zostanę”.

– Panie gospodarzu, nie czuję się jeszcze za dobrze, czy mogę i dziś zostać w stajni? – zapytał.

– Zostań, pójdziemy na pole sami z mułem – odrzekł rolnik.

Tak było dzień w dzień. Pod koniec tygodnia osła ruszyło sumienie. Zapytał swego kolegę:

– Mule, czy nie zauważyłeś, żeby gospodarz narzekał na mnie?

– Nie – odrzekł muł, a po namyśle dodał: – Ale zauważyłem, że wczoraj wstąpił do pana rzeźnika.



Musimy pracować nad rozwojem naszych zdolności, inaczej staną się bezużyteczne, jak zakopany talent.

Co składa się na nasz talent? Zdolności, osobowość, temperament, wykształcenie, pasje i dary duchowe.

Czytając kolejne rozdziały, staraj się rozpoznać kolejne segmenty swego talentu, aby go rozwinąć i zainwestować najlepiej, jak to możliwe.

3. Co jest Twoją pasją?

Demostenes, wielki starożytny mówca, urodził się jąkałą, Juliusz Cezar cierpiał na epilepsję, Napoleon był niskiego wzrostu, Platon przygarbiony, a Ludwik van Beethoven przygłuchy. Wszyscy jednak wiele osiągnęli, przezwyciężając swe ograniczenia, w czym dopomogła im pasja, którą każdy z nich kultywował.

 

Pasja to głębokie pragnienie, które nadaje kierunek i sens naszym wysiłkom. Czy masz taką pasję? Jakie zajęcia sprawiają, że zapominasz o czasie? Co wyzwala w Tobie najwięcej emocji? O czym lubisz marzyć? Odpowiedzi na te pytania pomogą zidentyfikować Twoją pasję.

Pasje są różnorodne. W Biblii czytamy, że Abla fascynowała hodowla zwierząt, a Kaina uprawa roli (Rdz 4:2), Tubal lubił wykuwać metalowe narzędzia, a jego brat Jubal wolał grać na instrumentach muzycznych (Rdz 4:21–22). Każdy już od dzieciństwa okazuje więcej zainteresowania jednym zagadnieniom i zajęciom niż innym.

Jak odkryć swoją pasję? Historia Twojego życia tworzy wzór, który pozwala zidentyfikować to, co Cię najbardziej motywuje. Przeanalizuj swoją przeszłość pod kątem osiągnięć, które przyniosły Ci najwięcej satysfakcji. Jakie zajęcia przychodzą Ci łatwiej niż innym? Jakie prace dają Ci najwięcej radości? Znajdując odpowiadając na te pytania, dojrzysz wątek Twojej dominującej pasji.

Jako punkt wyjścia dla Twoich poszukiwań wymieniam poniżej kilkadziesiąt motywujących zdolności.


Przykłady motywujących zdolności

administrowanie

analizowanie

aranżowanie

badanie

budowanie

czytanie

decydowanie

dochodzenie

eksperymentowanie

filmowanie

formowanie

fotografowanie

granie

ilustrowanie

improwizowanie

informowanie

inicjowanie

kalkulowanie

kategoryzowanie

kierowanie

klasyfikowanie

kolekcjonowanie

komponowanie

kompilowanie

komunikowanie

kontrolowanie

konkurowanie

konstruowanie

koordynowanie

kształtowanie

magazynowanie

malowanie

mentorowanie

modelowanie

nabywanie

naprawianie

nauczanie

negocjowanie

obliczanie

obserwowanie

odkrywanie

odnawianie

operowanie

oprowadzanie

organizowanie

pielęgnowanie

pilnowanie

pisanie

planowanie

pomaganie

poradnictwo

porównywanie

porządkowanie

prezentowanie

produkowanie

programowanie

projektowanie

przekonywanie

przemawianie

przewidywanie

przewodzenie

przezwyciężanie

redagowanie

remontowanie

reprezentowanie

roznoszenie

rozwiązywanie

rysowanie

ryzykowanie

sadzenie

składanie

słuchanie

sortowanie

sprawdzanie

sprzedawanie

sterowanie

studiowanie

systematyzowanie

szacowanie

szkolenie

szycie

szydełkowanie

śpiewanie

tworzenie

układanie

upowszechnianie

uprawianie

usługiwanie

usprawnianie

współpracowanie

wyjaśnianie

wykładanie

występowanie

zarządzanie

zbieranie

zdobienie

zdobywanie

Wszyscy wzrastamy z pragnieniem zmiany świata na lepszy. W tym celu każdy z nas otrzymuje od Boga talent. Jeśli go zidentyfikujesz i rozwiniesz, świat będzie lepszy za Twoją sprawą, a Ty będziesz mieć z tego satysfakcję.

Życie Szawła uległo drastycznej zmianie, kiedy poznał swoją pasję: głoszenie Ewangelii. Miał do tego predyspozycję od urodzenia: „Spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom” (Ga 1:15–16).

Nie znaczy to, że dla swej pasji mamy zaniechać wszystkiego, co nie idzie z nią w parze. Każdy musi czasem zrobić rzeczy, które nikomu nie sprawiają przyjemności, ani nie przynoszą chwały, jak choćby wynieść śmieci czy pozmywać naczynia. Sukces przyjdzie, kiedy świadomie skupimy siły i czas na zajęciach korespondujących z naszymi motywującymi zdolnościami.

„Każdy człowiek jest skomponowany z kilku tematów”, napisał C.S. Lewis. Tych tematów szukaj w sobie i realizuj, zamiast angażować się we wszystko, co wydaje się dobre, nie robić nic. Obie te skrajności okradają ludzi, Boga i świat z naszego unikatowego wkładu.

Zamiłowania, które dominują w życiu ludzi, można podzielić na cztery kategorie tematyczne:

• ludzie i stosunki międzyludzkie,

• informacje i idee,

• sprawy i kwestie,

• przedmioty i zwierzęta.

Do jakiej sfery przynależą Twoje zainteresowania? Poniższa tabelka podaje przykłady w ramach każdej z tych głównych kategorii. Nie jest to kompletna lista. Ma ona służyć jedynie jako drogowskaz w poszukiwaniu wiodących tematów w Twoim życiu.


Cztery sfery zainteresowań

Niemal w każdej dziedzinie można znaleźć zajęcie zgodne ze swoimi zamiłowaniami. Na przykład w szkolnictwie potrzebne są osoby z pasją zorientowaną na ludzi, które dobrze czują się w kontakcie z dziećmi, ale także ludzie preferujący świat informacji i idei, aby zająć się organizacją wiedzy w podręcznikach. Z kolei ci, których zainteresowania oscylują wokół kwestii i spraw, mogą być elokwentnymi propagatorami edukacji, a jeśli czyjąś pasją są komputery, mogą zająć się szkolnymi komputerami.

Wśród tych, których pasja zorientowana jest na ludzi, jedni lubią pracować z dziećmi czy młodzieżą, a drudzy pomagać samotnym matkom. Jeszcze inni wolą wspomagać biednych, ułomnych, sieroty lub starszych, albo ratować alkoholików czy narkomanów; są też tacy, którzy dobrze czują się wśród studentów czy biznesmenów.

Czy wiodące pasje zmieniają się z czasem? Wydaje się, że nie. Zmieniają się nasze zamiłowania i poznanie, ale raczej nie to, co nas motywuje do pracy. Natomiast każda pasja zyskuje przez bliższą społeczność z Jezusem. Szaweł był gorliwy w krzewieniu religii, ale dopiero poznanie Chrystusa uwolniło go od bigoterii i legalizmu.

Pasja może przynieść dobre lub złe owoce w zależności od tego, komu służymy. Nie można służyć dwom panom. Jozue apelował: „Wybierzcie sobie dzisiaj, komu będziecie służyć” (Joz 24:15). Poproś Boga o pomoc i podejmij jeszcze dziś postanowienie, aby kierować się zasadami Słowa Bożego, a tej decyzji nigdy nie pożałujesz.

Wpisz do poniższej tabelki z lewej strony swoje dominujące zdolności, a obok nich główne zainteresowania. W ten sposób wyłonisz zajęcia, które najbardziej Cię motywują. Pomoże Ci to zidentyfikować odpowiednią pracę czy kierunek studiów.


Twoje motywujące zdolności

4. Twoja osobowość



Twój wygląd, sposób wyrażania swoich myśli czy emocji, uśmiech, zdolności, upodobania, maniery, preferencje można znaleźć tylko… w Tobie. Nie było i nie ma drugiego takiego jak Ty. Bóg stworzył Cię niepowtarzalną osobą.

Wielu zamiast docenić swoją indywidualność, próbuje naśladować innych. Znajomość swej osobowości chroni przed tym oraz przed przekuwaniem bliźnich na swój obraz i podobieństwo. Warto poznać swoją osobowość, choćby z tych powodów, ale jest ich więcej.

Katharine Briggs i Isabel Myers opracowały wskaźnik psychologiczny, który ułatwia rozpoznanie cech osobowości u siebie oraz u innych. W skrócie nazywa się MBTI (Myers-Briggs Type Indicator). MBTI uznawany jest za najlepszy instrument do określania typów osobowości.

Wieloletnie badania prowadzone przez Izabel Myers i Katharine Briggs wykazały istnienie czterech par preferencji, które składają się na osobowość człowieka. W każdej z nich w nawiasie podaję jednoliterowe skróty przyjęte od ich nazw w języku angielskim.


1. Ekstrawertyk (E) – Introwertyk (I)
(„E” od Extraversion – „I” od Introversion)

Pierwsza para preferencji dotyczy obiektu naszej energii. Czy kierujemy ją i czerpiemy ze świata zewnętrznego jako ekstrawertycy, czy ze swego wnętrza jako introwertycy?


2. Intuicjonista (N) – Percepcjonista (S)
(„N” od iNtuition[1] – „S” od Sensing)

Druga para odnosi się do sposobu postrzegania świata. Czy bardziej polegamy na intuicji jako Intuicjoniści, czy na zmysłach jako percepcjoniści?


3. Myśliciel (T) – Uczuciowiec (F)
(„T” od Thinking – „F” od Feeling)

Trzecia para dotyczy podejmowania decyzji. Czy podejmujemy je bezosobowo, bazując na logice, jak to czynią myśliciele, czy też subiektywnie na podstawie swojego systemu wartości i odczucia, jak w przypadku uczuciowców?


4. Sędzia (J) – Obserwator (P)
(„J” od Judging – „P” od Perceiving)

Czwarta para określa nasz stosunek do świata zewnętrznego. Czy jest osądzający, jak w przypadku sędziów? Czy też poprzestajemy na obserwacji, jak w przypadku obserwatorów?


* * *

Słowo „preferencja” oznacza pierwszeństwo, ale nie ekskluzywność. Z parami preferencji jest tak, jak z rękami – praworęczni lepiej władają prawą, a leworęczni lewą, ale jedni i drudzy korzystają z obu rąk. Podobnie jedna z preferencji w każdej parze dominuje, ale czasem korzystamy z drugiej.

Po przeczytaniu poniższego opisu każdej z czterech par, spróbuj ulokować siebie na linii między 100 % a 50 % lub między 50 % a 0 %. Jeśli masz taką możliwość, to przedyskutuj swój wybór z kimś, kto Cię dobrze zna lub pragnie poznać.


Ekstrawertyk (E) – Introwertyk (I)

Ekstrawertycy (E) kierują swoją energię i czerpią ją ze świata zewnętrznego, dlatego lubią aktywność oraz interakcje z ludźmi. Introwertycy (I) czerpią energię ze swojego wnętrza, dlatego preferują zacisze. Tak więc to, co ładuje ekstrawertyków, rozładowuje Introwertyków, i na odwrót!

Ekstrawertycy lubią kontakty międzyludzkie i nieco szybsze tempo życia niż introwertycy. Skrajny ekstrawertyk po półgodzinie samotności w bibliotece rozgląda się, do kogo by zagadać, a dzień bez telefonu byłby dla niego ciężką próbą, nie mówiąc o pracy w latarni morskiej.

Z kolei introwertycy wolą pracować samotnie lub w kameralnym gronie. Skrajny introwertyk, kiedy znajdzie się w dużym towarzystwie, po cichu planuje, co będzie robić, kiedy będzie znów sam. Dzień bez telefonu w ustronnym miejscu jest przez niego mile widziany. Introwertycy nie są mizantropami, cenią współpracę i czas spędzony z przyjaciółmi, ale dobierają ich mniej i ostrożniej niż ekstrawertycy.

Ekstrawertycy czasem próbują wzbudzić w introwertykach poczucie winy, że spędzają za mało czasu z ludźmi. Na to introwertycy mogą odpowiedzieć, że kiedy jedni spędzają czas na gadaniu z ludźmi, wtedy drudzy dla nich coś robią!

Którzy są lepsi? Świat potrzebuje obu, ale jak się okazuje w różnych proporcjach. Jak to wyjaśnić inaczej niż Bożą inteligencją, że statystycznie 75 % ludzi to ekstrawertycy, a tylko 25 % to introwertycy.



Intuicjonista (N) – Percepcjonista (S)

W poszukiwaniu i zbieraniu informacji każdy z nas używa zmysłów i intuicji, ale częściej skłaniamy się ku jednej z tych preferencji.

Percepcjoniści (S) opierają swoje spostrzeżenia o świecie na zmysłach i obserwacji, a intuicjoniści (N) na intuicji. W rezultacie pierwsi poświęcają więcej uwagi detalom i konkretom, a drudzy ideom i szerszej perspektywie. Moglibyśmy powiedzieć, że tam, gdzie intuicjonista widzi las, percepcjonista widzi drzewa.

Percepcjoniści trzymają się faktów i tego, co jest, natomiast u intuicjonistów większą rolę odgrywa wyobraźnia i to, co może być. Percepcjoniści interesują się głównie fizycznym, dotykalnym światem, kładąc akcent na praktykę – satysfakcjonuje ich już zdobyta wiedza oraz ćwiczenie posiadanych umiejętności. Intuicjoniści wolą poznawać nowe rzeczy, zgłębiać kolejne dziedziny i zdobywać nowe umiejętności.

 

Intuicjoniści stanowią około 25 % populacji, a percepcjoniści 75 %.



Myśliciel (T) – Uczuciowiec (F)

W jaki sposób podejmujesz decyzje? Myśliciele (T) podchodzą do tego bezosobowo, kierując się logiką, a uczuciowcy (F) na podstawie subiektywnych wartości i uczuć. Uczuciowcy liczą się z wpływem ich decyzji na uczucia innych, a myśliciele spoglądają głównie na rezultaty.

Myśliciele cenią w stosunkach międzyludzkich prawość i sprawiedliwość, a uczuciowcy uczucia i harmonię. Myśliciele uważają rzeczową krytykę za sposób na ulepszenie świata, dlatego jej nie szczędzą, natomiast uczuciowcy preferują afirmację i zachęcanie ludzi.

Myśliciele podchodzą do życia racjonalnie, co nie znaczy, że są pozbawieni wrażliwego serca, podobnie jak uczuciowcy mogą mieć błyskotliwy umysł, mimo że kierują się sercem. Nie chodzi tu o potencjał intelektualny, lecz o to, jak ludzie dochodzą do swoich decyzji.

Statystycznie około 50 % populacji ma preferencje racjonalne, a 50 % uczuciowe. Wśród mężczyzn 60 % to myśliciele, a 40 % uczuciowcy, a wśród kobiet na odwrót.

Czy ta statystyka jest kolejnym śladem palców Stworzyciela?



Sędzia (J) – Obserwator (P)

Jak organizujesz swoje życie? Obserwatorzy (P) łatwo adaptują się do nowej sytuacji, dlatego lubią spontaniczność i improwizację, a sędziowie (J) muszą wszystko najpierw przygotować, gdyż wolą plan i strukturę.

Obserwator (P), widząc ładny zachód słońca, powie: „Chodźmy na spacer, jest tak ładnie”, a sędzia (J) może odpowiedzieć: „Muszę coś skończyć. Może pójdziemy później?”. Zabrzmiało tak, jakby dla niego zadanie było ważniejsze od partnera, ale jest tak, że sędziowie mogą się odprężyć dopiero po zakończeniu zadania.

Sędziowie mają zdecydowaną opinię w każdej sprawie, podczas gdy obserwatorów zadowala obserwacja. Obserwator oznajmi: „Przeczytałam nową książkę Stephena Kinga”, albo: „Wiesz, ukazała się nowa książka Grishama”. Sędzia natomiast orzeknie: „Przeczytałem nową książkę Kinga, to jedna z jego najlepszych”, albo „Nowa książka Grishama kończy się tak zaskakująco, że musisz ją sama przeczytać”.

Statystycznie 50 % ludzi to sędziowie, a 50 % to obserwatorzy. Świat potrzebuje obu jednakowo. Osoby, preferujące spontaniczność, potrzebują osądzających, aby się lepiej zorganizować i dokończyć rozpoczęte zadania, a osądzające spontanicznych, aby się wyluzować i nie stawiać wszystkiego na ostrzu noża. A Ty, gdzie umieścisz siebie na poniższej linii?



Czy udało Ci się, na podstawie powyższego krótkiego opisu, wyłonić cztery preferencje dominujące w Twoim życiu? Jeśli tak, to wpisz je do poniższej tabelki.


Cztery preferencje osobowości

Wiele nieporozumień sprowadza się do różnic osobowościowych. Podziel się z bliskimi wiedzą na temat preferencji osobowościowych. Im więcej wiemy o sobie, tym lepiej się rozumiemy i łatwiej akceptujemy, a bez tego trudno o przyjaźń i miłość wobec bliźniego.

Każda z tych czterech preferencji wnosi tak unikalne cechy osobowościowe, że na ich podstawie można podzielić ludzi na 16 typów osobowości.

Na końcu tej książki umieściłem krótki opis każdego z 16 typów. Nie czytaj teraz opisu wszystkich, ale zapoznaj się z charakterystyką Twojego typu, zanim przejdziesz do kolejnego rozdziału.

Warto zauważyć, że niektóre z 16 typów osobowości występują tylko u 1–2% populacji, a inne stanowią kilkanaście procent. Preferencje są rozłożone nierówno, lecz bardzo adekwatnie do potrzeb społeczeństwa. Świadczy to, że człowiek jest częścią inteligentnego projektu, za którym stoi Stwórca.

1Pierwsza litera słowa „intuition”, czyli „I”, została wykorzystana przy „introwersji”, dlatego tutaj używa się drugiej litery, czyli „N”.