Малады архвст Арсень губляе бацьку атрымлвае спадчыну старую кнгу з дзным надпсам. Выправшыся мястэчка Крынцы, каб апсаць арх старога касцёла, ён знаходзць Пахвальны лст тэкст XVIII стагоддзя, напсаны крывёю няцкага святара. Прачыташы яго голас, Арсень адчыняе дзверы памж светам. У мястэчка прыходзяць цен душы тых, хто загну у 1794 годзе не знайшо спакою. Разам з мастачкай Алесяй старой Ганнай, якая нясе праклён свайго роду, Арсень павнен зразумець: каб адпусцць мёртвых, трэба навучыцца дараваць жывым сабе.