Czytaj książkę: «Das kleine Glück»

Czcionka:

Sigi Sommer gewidmet

Helmut Zöpfl

Das kleine Glück

Mit Illustrationen von

Helmuth Huth


Inhalt

Glück

’s kloane Glück

Wiavui Scheens …

Urlaub ist:

Verliabt

’s Glück

Vom Glück

Ganz einfach

Das Kraftwort

I wünsch dir was

Was zum Lachen

Gute Beziehungen

Wia der Vater

Lob der Arbeit

Bildung

’s Fräulein Lehrerin

Mißverständnis

Die Glückszahl

Baumwollsocken

Lauf der Welt

Schönes Wetter

Das Krokodil

Der neue Trix

’s Gspenst im Schrank

Das Klassentreffen

Schönheitsfarm

Menschen und Leut

Selbstgespräche

Egoisten

Bloß im Prinzip

Unterschied

Verdacht

Was oaner is

A Freund

Überleg’s dir

I brauch di

Sei duat’s was

Nix Gwiß woaß ma net

Der neue Kalender

Der repressionsfreie Nikolaus

Modernes Rechnen

Hausaufgaben

Chancenungleichheit

Autoplakettn

Seufzer

Verwandlung

Vom Frieden

De Zeit vergeht

Wandel

Früahra

Erinnerungen

Woaßt as no

Unser Zeit

Is des …

Vom Net-Derwarten-Könna

Traum

D’ Zeit

Zeit-Gebet

Leben und Sterben, Hoffnung und Trost

Mei Baum

Wiara Bergbach

Wiara Flockn Schnee

Alls hat a End

Ansprache einer Raupe

Alte Fabel

Hoffnung

Weihnacht

Gebet

Abendgedanken

Glück

‘s Glück is was ganz was Bsonders:

Ma kann’s herschenkn, ohne daß ma’s selber hat.

’s Glück is wiara Bruin:

Ma suacht’s und hat’s auf der Nasn.

Glück is: wissen, was ma alles net braucht.


’s kloane Glück

Wenn’s des überhaupt gibt da herübn,

dann ist, was ma Glück nennt, doch ziemlich verschiedn:

a teure Goldbrosch vom Juwelier,

a zünftige Brotzeit und a kloans Haferl Bier,

a warmer Ofn, wenn’s draußn kalt is und nasselt,

no liegnbleibn derfa, wenn der Wecker scho rasselt,

a schattiger Baum, wenn d’ Sonna recht brennt,

a pfundiger Krimi, wo ma an Mörder net kennt,

an Schuah ausziagn könna, wenn er recht druckt,

se kratzn derfa, wenn’s oan grad juckt.

Mit am Madl, des ma gern hat, auf der Anlagbank sitzn,

se ausruahn könna vom Arbadn und Schwitzn,

d’ Maschin beim Wattn und ausgschafft werdn,

im Radio a scheene Musi ohörn,

a Steuerrückzahlung ganz unverhofft kriagn,

oder plötzlich koa Zahnweh mehr spürn,

a Gnadendreier no im Latein,

der grad no rett’ vorm Sitznbleibn;

wenn ma was Verlornes halt doch wieder findt,

wenn »Bayern« recht hoch im Fußball gwinnt.

Des alles, des is von dem ganz großn Glück,

des ma nia so recht habn ko, a ganz a kloans Stück.


Wiavui Scheens …


Wiavui Scheens daad’s gebn,

des ma nia net erlebn,

weil ma oft de ganz Zeit

bloß suachn recht weit

und woaß Gott wo weg

an irgendam Fleck!

Wiavui Freud werd zertretn,

weil ma ’s Nächste net sehn,

weil ma schaugn bloß in d’ Höh,

statt daß in der Näh,

was direkt vor uns liegt,

ma öfter mal siegt.


Urlaub ist:

So lang ma Lust hat, ausschlafn könna,

net oiwei bloß der Uhrzeit nachrenna;

Zeit habn für alls, zum richtig Verdaun,

as Fleißigsei als Laster oschaun.

Über Leut, de arbadn, schadnfroh lacha,

bloß des, was ma gern duad, wirkli aa macha.

Gehn und wandern ohne fests Zui,

as Lebn wieder mehra oschaugn als Spui.

Beim Trinkn oder beim Schmankerl-Eßn

auf d’ Kalorientafel vergeßn.

Net nachdenka müaßn, sondern einfach bloß traama

und trotzdem dabei mit si selber aufraama.

Net müaßn und solln bloß allewei,

sondern frei sei könna, i-selber-sei.

Se auftankn könna für längere Zeit,

bis dann in am Jahr is wieder soweit.

Verliabt

Weil i bei allem an di bloß denk

und jetzt rote Rosn herschenk,

weil i bei deim Anruf a Herzklopfa spür

und statt »ich« jetzt öfter sag »wir«.

Weil i bei allm, was i sieg oder hör,

an di bloß alloa no erinnert wer’,

weil beim spannendsten Krimi grad mittndrin

du plötzli gehst nimmer naus aus meim Sinn.

Weil beim Essn auf Kalorien i acht

und ohne di ’s Furtgeh koa Freud mir mehr macht,

weil i, wennst da bist, bloß in oaner Tour

oiwei aufhaltn möcht de Zoager der Uhr;

Weil der graueste Regntag bunt werd auf der Stell,

wenn dei Nama mir eifallt plötzlich ganz schnell.

Und weil i am liabstn mir d’ Zeit jetzt vertreib,

daß i Verserl wia solche seit neuem aufschreib:

Drum merk i’s ganz gwiß jede Stund, jedn Tag,

wia verliabt daß i bin und wia gern i di mag.

’s Glück

Jeda nennt’s,

koana kennt’s

’s Glück.

Neamd, der’s halt,

und es fallt

jedn Augnblick.

Nix, was steht,

alls vergeht,

koa Z’rück.

Oiwei ziagt

und verfliagt

’s Glück.


Vom Glück

Glück, des is des, was ma meistens net siegt,

weil’s uns zu nah vor de Augn oft liegt.

Fast wia mit a Bruin verhaltse se grad,

de ma suacht, wenn mas drobn auf der Nasn doch hat.

Aus Unscheinbarkeiten, wiara bunts Mosaik,

aus ganz kloane Freudn setzt se zsamma as Glück.

A Bekanntschaft, a nette, wo ma guat se versteht,

a Bsuach, a liaber, der aa wieder geht;

a zünftige Gesellschaft, wo ma froh is und lacht,

a Baam, der in Blüah steht, a sternklare Nacht;

»alle neune« beim Kegeln und a »Kranz« no dazua,

a Spaziergang im Wald draus scho ganz in der Fruah;

a Schluck aus am Brunna, der wo oam erfrischt,

a Zug, den ma grad no vorm Wegfahrn derwischt;

a Schmankerl, des wo ma unverhofft kriagt,

wenn de Sonn wieder scheint, weil’s de Wolkn verziagt;

a Lächeln, a Dankscheen, a freundlicher Blick

– des alls, des kann sei so a Tupfer vom Glück.

Doch merkt ma’s, wenn’s da is, im Augenblick kaum,

ma spannt’s erst danach beim In-Rückspiegel-Schaun.

43,06 zł

Gatunki i tagi

Ograniczenie wiekowe:
0+
Objętość:
57 str. 37 ilustracji
ISBN:
9783475549144
Artysta:
Właściciel praw:
Bookwire
Format pobierania:

Podobne książki