Янка Купала

Якім . Та-а-к! Значыцца, тым кшталтам, вечарынка будзе. Паўлінка . Так, так! Вечарынка быць-то будзе, але не усе на ей будуць. Якім . Эх, Паўлінка! Ты ўсё свае; мне і так горка на душы, як бы хто там палын засеяў, а ты яшчэ прытычкамі сваімІ соліш. Вазьму на злосць ды прыйду. Што ж яны са мною зробяць? Паўлінка . Зрабіць-то нічога не зробяць, але і ты сам нічога не зробіш, а толькІ пераробіш… Якім . ( робячы папяросу ). Ці ясне-панна Паўлінка пазволіць мне закурыць пры ей? Паўлінка . Ого, скуль