Zalotnicy

Tekst
0
Recenzje
Oznacz jako przeczytane
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa
 
I czwałem7 walczyć z Tatary!
 
 
Pomimo siły, mimo przemocy,
Walczyli z wrogiem trzy dni, trzy nocy,
Zbili zastępów trzydzieści;
Lecz sława przyszła drogim okupem,
Bo w końcu wszyscy polegli trupem,
Na polu walki i cześci8.
 
 
Tylko pozostał jeden z ich grona,
Przez niego bratnia klęska pomszczona,
Przez niego Tatarzyn ginie.
Jednych rozdzielił z życiem lub bronią,
Drugich przepędził dzielną pogonią,
Gdzieś na dalekie pustynie.
 
 
Jeńcem tatarskim zmurował mury,
Ustroił ściany w łup armatury9,
Wzięty własnemi rękoma;
A wystroiwszy zamek po pańsku,
Dwie beczki wina zakupił w Gdańsku,
Dwie beczki miodu miał doma10.
 
 
I z dziewosłęby11 szedł do niebogi,
«Nagrodź zwycięzcę, pobite wrogi,
Ja wszędzie byłem na czele!»
Dziewica oczkiem przyjaźném błyska,
Rękę rycerza w swych rączkach ściska. —
I wkrótce było wesele.
 
 
Wesele huczne – i ja tam byłem,
I miodek słodki, i wino piłem,
Lecz mi nie wiedzie się wszędzie:
 
7czwał właśc. cwał – najszybszy chód konia. [przypis edytorski]
8cześci – dziś popr. D.lp: czci. [przypis edytorski]
9armatura (daw.) – zbroje; uzbrojenie. [przypis edytorski]
10doma (daw.) – w domu. [przypis edytorski]
11dziewosłęb – swat; osoba pośrednicząca przy składaniu propozycji małżeńskiej. [przypis edytorski]