Duchowy przewodnik po Fatimie

Tekst
0
Recenzje
Przeczytaj fragment
Oznacz jako przeczytane
Jak czytać książkę po zakupie
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

ROZPOCZYNAMY WĘDRÓWKĘ czyli zaspokajamy turystyczną ciekawość

Gdzie zaczynamy naszą pielgrzymkę? W swoim sercu. Pozwól sobie na chwilę refleksji nad swoim życiem, nad minionymi dniami, zapytaj o cel tego, co robisz, po co podejmujesz tyle trudu, by się znaleźć tutaj – na miejscu objawień. Pomyśl, czy nie istnieje inna perspektywa… w której wszystko, co dotychczas uważałeś za ważne, wywraca się do góry nogami…

Ze świata materii przechodzimy w rzeczywistość ducha. Wyłączamy myślenie tego świata, zaczynamy patrzeć na świat oczyma Boga. To klucz naszego wędrowania po Fatimie.

Przełączyłeś myślenie na „inne”. Więc posłuchaj historii i orędzia Fatimy w inny sposób.

Jesteśmy w Cova da Iria – Dolinie Pokoju. To najważniejsze miejsce fatimskie – miejsce sześciu Maryjnych objawień: pięciu w 1917 r. i jednego w roku 1921. To tu zaczyna się każda pielgrzymka do Fatimy. Zatrzymaj się na moment, by – zanim rozpoczniesz naszą duchową wędrówkę – rozejrzeć się wokół tej najważniejszej z fatimskich stref nadprzyrodzośnoci.


Jesteśmy w Cova da Iria – Dolinie Pokoju.


W centrum przesłania z Fatimy znajduje się Niepokalane Serce Maryi.

PLAC MODLITWY

1

Recinto de oração


W latach 50-tych XX w. wokół miejsca objawień powstało Recinto – plac będący „świątynią pod niebem”. Razem z dziedzińcem bazyliki Trójcy Przenajświętszej ma 540 m długości i 160 szerokości. Zajmuje łącznie 86 400 m2. Plac może pomieścić 300 tys. pielgrzymów.

Wyrównanie terenu sprawiło, że w niektórych miejscach dolina podniosła się nawet o 5 metrów. Tak jest np. w miejscu, gdzie stoi kolumna z figurą Najświętszego Serca Jezusa.

Przed nami wielki plac, zwany Recinto, zdolny przyjąć nawet milion pielgrzymów. Kilka razy w historii było tu tyle ludzi. Ostatni raz w 2000 r., kiedy Jan Paweł II przyjechał z pożegnalną wizytą i wyniósł na ołtarze dwoje wizjonerów: Hiacyntę i Franciszka Marto. To wtedy Ojciec Święty ukląkł na dziesięć minut rozmowy z Matką, a wówczas na wypełnionym tłumem placu zapadła cisza tak głęboka, że słychać było przelatującą muchę. A kiedy Jan Paweł II powstał z klęczek, zbliżył się do figury i ofiarował Matce Bożej Fatimskiej jeden ze swych najcenniejszych „skarbów”: złoty pierścień, który otrzymał od kardynała Stefana Wyszyńskiego tuż po wyborze krakowskiego hierarchy na papieża w październiku 1978 r. Jako dar dla Białej Madonny papież wybrał prawdziwy skarb: znak, że wielka polska tradycja pełna proroczych zapowiedzi o zwycięstwie, które „przyjdzie przez Maryję”, realizuje się przez przyjęcie do serca orędzia Matki Bożej Fatimskiej – jak uczynili to mali pastuszkowie. Papież był świadom, że polska droga maryjna prowadzi do zapowiedzianej w Fatimie godziny „triumfu Niepokalanego Serca”. Wiedział, że tu, w Fatimie, znajduje się przyszłość jego ukochanej Polski.


Widok z Drogi Pokutnej na bazylikę różańcową.


Bazylika Matki Bożej Różańcowej widziana od strony kościoła Trójcy Przenajświętszej.

To bardzo ważny polski wątek w Fatimie. Pierścień przedstawiający Matkę Bożą Częstochowską znajduje się obecnie w muzeum Fátima Luz e Paz (Fatima Światło i Pokój), a przewodniki wymieniają je jako najważniejszy fatimski skarb – obok korony z kulą, która miała zabić św. Jana Pawła II i tzw. irlandzkiej monstrancji.

Od razu dodajmy, że kiedy Papież – Polak modlił się do Pani Fatimskiej, w tyle figury znajdowała się (jest tam i obecnie) pochodząca z Polski niebieska atłasowa tkanina z wyhaftowaną przez polskie zakonnice ozdobną literą „M”. W tle orędzia z Fatimy jest zawsze Polska!


Centrum Pawła VI.

Recinto de oração widok na front i lewą stronę placu.

Kolumna z figurą Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kapliczka objawień.

Kolumnada z posągami świętych.


Szkaplerz Jana Pawła II.


Dom Matki Bożej Bolesnej.


Kula, ofiarowana przez Ojca Świętego jako wotum. Pocisk, który ugodził go w czasie zamachu 13 maja 1982 r. – pasował idealnie do tulei spinającej od wewnątrz wykonaną wiele lat wcześniej koronę Matki Bożej Fatimskiej. Znaczek poczty portugalskiej.


W tle figury znajduje się pochodząca z Polski niebieska atłasowa tkanina z wyhaftowaną przez polskie zakonnice ozdobną literą „M”.

Właściwie wcale nie jesteś w Fatimie. Wioska Fatima jest 2 km stąd. Znajdujesz się w Cova da Iria – Dolinie Pokoju. Spójrz na pofałdowany teren. Miejsce objawień znajduje się niemal na dnie doliny. Tak naprawdę w 1917 r. była dużo głębsza, bo miejsce, na którym stoi Bazylika Różańcowa, zostało przy jej budowie znacznie obniżone, zaś plac, przy budowie Recinto, został wyrównany i miejscami podniesiony nawet o pięć metrów.

Rozejrzyj się wokół. Zbudowana w 1930 r. bazylika Matki Bożej Różańcowej stoi w miejscu, gdzie 13 maja 1917 r. trójka dzieci – Łucja, Franciszek i Hiacynta – bawili się, pilnując stada owiec.


Bazylika Matki Bożej Różańcowej.


W słońcu czy deszczu – plac przed bazyliką zawsze tętni duchowym życiem.



Bazylikę otacza wspaniała kolumnada, ze stacjami drogi krzyżowej, z której spogląda na pielgrzymów osiemnastu świętych.

Od spotkania z nimi rozpocznij swą duchową pielgrzymkę. Niech poznanie ich życia obudzi w Tobie pragnienie świętości. Niech wypełni Cię duchem zamyślenia i modlitwy, niech ożywi w Tobie pragnienie Boga i postawi pytanie o Twoje własne zadania, jakie wyznaczył Ci Bóg. Świętych jest tu wielu – może choć jeden z nich przemówi do Ciebie – sercem do serca…

Poznajemy sanktuarium Fatimskie


Święci na kolumnadzie

2

Na kolumnadzie znajduje się siedemnaście marmurowych figur przedstawiających osiemnastu świętych. Cztery większe postacie to święci portugalscy, pozostali pochodzą z innych krajów. Szkoda, że nie ma wśród nich Polaka…

Kilkunastu świętych sprawuje pieczę nad Fatimą… Spoglądają na miejsce objawień… Żaden z nich nie znalazł się tu przypadkowo… Posłuchaj, czy któryś ze świętych nie ma dla Ciebie osobistego przesłania… Pierwszego przesłania z Fatimy.





Kolumnada świętych – widziana o różnych porach dnia.

Św. Jan Boży | 1495-1550 |

Portugalski święty, który wiele lat szukał swego miejsca w świecie. Jako dziewięciolatek uciekł z domu. Mając dwadzieścia lat opuścił swoich opiekunów i na wiele lat zaciągnął się do wojska. Kiedy na Gibraltarze miał widzenie Jezusa, który dał mu imię „Jana Bożego”, zrzucił mundur i założył małą księgarnię, by „Jezus i Maryja byli bardziej znani i miłowani”. Na odpuście w Grenadzie usłyszał kazanie św. Jana z Avili, które wywarło na nim tak piorunujące wrażenie, że uznano, iż oszalał i zamknięto w domu dla obłąkanych. Po wypuszczeniu na wolność im właśnie poświęcił całe swoje życie. Zrozumiał, że Bóg tak pokierował jego losami, by mógł zrozumieć ich nieszczęście.

 

Św. Jan de Brito | 1647-1693 |

To portugalski arystokrata, syn gubernatora Brazylii, który w wieku 15 lat porzucił splendor świata i wstąpił do jezuitów. Wysłany do Indii umiał upodobnić się we wszystkim do tych, do których został posłany – z wyjątkiem pogańskich wierzeń. Gdy odmówił oddania czci bogu Siwie, poddano go makabrycznym torturom i w końcu został ścięty.

Zwłoki sprowadzono do Lizbony, a na uroczystości przybyła jego matka – nie w stroju żałobnym, ale w ozdobnej, świątecznej sukni – na znak, że jej syn rozpoczął „najszczęśliwsze życie” w niebie.

Św. Antoni Padewski | 1195-1231 |

Poza Portugalią znany jest jako „Padewski”, jednak w rodzinnym kraju nazywany jest „Lizbońskim”. W wieku piętnastu lat wzgardził tym, co oferował mu świat i wstąpił do augustianów, gdzie zdobył gruntowne wykształcenie i przyjął święcenia kapłańskie. Kiedy spotkał franciszkanów, ich radość i entuzjazm sprawiły, że opuścił zakon augustianów i do nich się przyłączył. Choroba uniemożliwiła mu udanie się na misje do Afryki - znalazł się na Sycylii. Zamieszkał w pustelni, ale niebawem został przymuszony do wygłoszenia kazania – tak zainspirowało ono ludzi do zmiany życia, że Antoni otrzymał misję głoszenia kazań.

W Padwie nawrócił nawet okrutnego księcia Ezelina II. Tam uczynił najwięcej cudów i tam zmarł.

Żył zaledwie 36 lat. Przedstawia się go z Dzieciątkiem Jezus na ramionach, miał bowiem w widzeniu dostąpić łaski wzięcia Syna Bożego w objęcia.

Św. Nuno od Świętej Maryi | 1360-1431 |

Do 63 roku życia ten Portugalczyk nazywał się Nuno Álvares Pereira (1360-1431) i był nie tylko jednym z najsłynniejszych rycerzy, ale i genialnym dowódcą. W 1385 r. w legendarnej bitwie pod Aljubarrotą rozbił kilkukrotnie liczniejsze wojska Jana Kastylijskiego. Jego talenty wojskowe nie przeszkadzały mu prowadzić głębokiego życia wewnętrznego. Codziennie modlił się do Matki Bożej i na jej cześć pościł w środy, piątki i soboty. W roku 1423, po śmierci żony, porzucił życie świeckie i wstąpił do zakonu karmelitów.

Przybrał imię „Nuno de Santa Maria” – Nuno od Świętej Maryi. Wybrał trudne życie klasztorne, w którym poświęcił się modlitwie i czynom miłosierdzia, szczególnie wobec osieroconych dzieci.

W 1918 został beatyfikowany przez papieża Benedykta XV jako wzór dla walczących w pierwszej wojnie światowej – chrześcijańskiej miłości bliźniego i dążenia do sprawiedliwego pokoju. W 2009 r. został ogłoszony świętym przez następnego Benedykta – Benedykta XVI.

Św. Teresa z Avila |1515-1582| 1

Ta hiszpańska święta była od dwudziestego roku życia gorliwą karmelitanką, ale dopiero w połowie lat czterdziestych swego życia zrozumiała prawdziwy sens powołania zakonnego i otrzymała od Boga wezwanie do założenia klasztoru według pierwotnej, surowszej reguły. Nie zrezygnowała ze swego zadania mimo wielkich przeszkód. W 1970 r. została ogłoszona Doktorem Kościoła. I kobiety mają coś ważnego do powiedzenia w naukach o Bogu i Jego drogach…


1


2


3

Św. Franciszek Salezy | 1567-1622 | 2

To francuski arystokrata, człowiek doskonale wykształcony, którego podczas reformacji (poznał nauki Kalwina) ogarnęły wątpliwości, czy zostanie zbawiony. Spokój odzyskał dopiero wtedy, kiedy oddał się w opiekę Matki Bożej. Później zrezygnował z wielkiej kariery w świecie i został kapłanem. Rozlepiał ulotki – zwięzłe wyjaśnienia prawd wiary. Dlatego jest patronem dziennikarzy. W okresie powszechnego fanatyzmu i sporów potrafił zachować umiar i łagodność. Gdy został biskupem Grenady, zaczął walczyć z powszechną ignorancją religijną. Wzywał ludzi świeckich do odkrycia piękna życia wewnętrznego, dotychczas zamkniętego w klasztorach.

Św. Marcelin Champagnat |1789-1840| 3

Kolejny francuski święty. Wzrastał on w epoce Rewolucji Francuskiej – czasach prześladowań Kościoła. Edukację religijną otrzymał potajemnie, w ukryciu przystąpił też do Pierwszej Komunii Świętej. Mając 16 lat wstąpił do nielegalnego seminarium, w którym uczył się razem ze św. Janem Vianneyem. Po święceniach oddał się pod opiekę Maryi. Gdy dostrzegł, że porewolucyjne pokolenie nie zna prawd Bożych, założył Zgromadzenie Małych Braci Maryi mające za zadanie uczyć młodych ludzi o Bogu. Jego wielka posługa pomogła ocalić tradycje chrześcijańskie nie tylko w samej Francji…


1


2


3

Św. Jan Baptysta de La Salle |1651-1719| 1

To święty z francuskiego Reims. Jako kapłan piastujący godność kanonika potrafił zrezygnować z wszelkich zaszczytów i cały swój majątek rozdać ubogim. Z Bożego natchnienia założył Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich, którego członkami są bracia zakonni. Celem życia uczynił pracę wychowawczą nad młodym pokoleniem – uważał, że od niego zależy kształt przyszłego świata.

Św. Alfons Liguori |1696-1787| 2

Włoski święty spod Neapolu. Niezwykle zdolny i doskonale wykształcony, widząc powszechne przekupstwo w sądach i żądzę zysku, oddał swe życie Maryi i wstąpił na drogę duchowną. Bóg wezwał go do założenia zakonu redemptorystów. Kiedy papież mianował go biskupem, wszystkie dochody przeznaczył ubogim, a podczas klęski głodu sprzedał sprzęty i naczynia domu biskupiego, aby kupić dla nich chleb.

Św. Jan Bosko | 1815-1888 | 3 i Dominik Savio | 1842-1857 |

Jan Bosko to wielki włoski święty z Turynu, który całe życie poświęcił bezdomnym chłopcom i wyrzutkom. Na zewnątrz zwykły, prosty kapłan, a w duchu tak blisko związany z Matką Najświętszą, że jako jeden nielicznych w historii otrzymał łaskę „duchowych zaślubin z Maryją”. Założył zgromadzenie mające opiekować się trudną młodzieżą.

Jego uczniem był m.in. Dominik Savio, którego miał nadzieję wychować na swego pomocnika i następcę. Chłopiec jednak zmarł w wieku 15 lat.

Dominik wzbudzał przez lata wiele kontrowersji – uważano, że w takim wieku nikt nie jest w stanie praktykować cnót w stopniu heroicznym…

Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort|1673-1716|

To kolejny francuski Boży kapłan, najbardziej znany jako autor „Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”. Dziś trudny do zrozumienia święty: człowiek, który cały był zapatrzony w Maryję, który nieustannie się modlił, do szaleństwa kochał biednych, sam był skrajnie ubogi, cieszył się z upokorzeń i prześladowań.

Św. Wincenty a Paulo |1581-1660|

To syn ubogiego francuskiego wieśniaka, który wybrał drogę kapłańską dla kariery i dostatku. Jednak Bóg potrafił uczynić z niego wielkiego świętego. Wincenty potrzebował jednak do tego trudnych doświadczeń: został porwany przez Turków i sprzedany jako niewolnik.

Kiedy po dwóch latach zdołał uciec, powrócił do Francji jako człowiek o nadludzkim współczuciu dla biednych i cierpiących. Każde życie było dla niego nieskończoną wartością: zaczynało się, ale miało trwać wiecznie. W Paryżu wygrzebywał na śmietnikach porzucone noworodki…

Św. Szymon Stock | ok. 1165-1265| 1

Święty z Anglii. Niemal nic pewnego o nim nie wiemy, poza tym, że w młodości był pustelnikiem, a potem wstąpił do karmelitów. Był generałem zakonu w czasach jego prześladowań. Wtedy wzywał na pomoc Matkę Bożą, a Maryja ukazała mu się ze szkaplerzem, zapewniając, że on da każdemu ochronę i zbawienie.

Właśnie do zakonu karmelitanek wstąpiła w 1948 r. Siostra Łucja.

Św. Ignacy Loyola |1491-1556|

To hiszpański święty z kraju Basków, założyciel jezuitów, który chorobę (ciężko ranny podczas obrony Pampeluny przed Francuzami) wykorzystał na poszukiwanie Boga. Przykuty do łóżka miał czas na czytanie religijnych książek, medytację i modlitwę. W czasach reformacji jego zakon tak skutecznie bronił czystości wiary, że on sam i jego „jezuici” stali się dla wrogów Kościoła katolickiego najbardziej znienawidzonymi ludźmi…

Św. Paweł od Krzyża | 1694-1775 | 2

Włoch. Gdy miał 21 lat, udał się do Wenecji, by wziąć udział w zbrojnej wyprawie przeciwko Turkom jako wrogom krzyża. Jednak usłyszał głos Chrystusa: „Twoim przeznaczeniem jest inna walka – walka z samym sobą i głoszenie ukrzyżowanego Chrystusa”. Wówczas powrócił do domu, zrzekł się swej części majątku i poświęcił Matce Bożej. Przyjął czarny habit z napisem Jesu Christi Passio (Męka Jezusa Chrystusa) i zamieszkał w pustelni. Za zezwoleniem swego biskupa zaczął głosić kazania o Męce Zbawiciela. Był jednym z największych kaznodziejów swojej epoki. Mistyczne widzenie kazało mu założyć zgromadzenie pasjonistów poświęcone Krzyżowi i Męce Chrystusa.


1


2


3

Św. Jan od Krzyża |1542-1591| 3

To hiszpański święty z okolic Avila, karmelita, który podjął się reformy męskiej gałęzi zakonu, chcąc przywrócić mu dawną surowość i gorliwość w modlitwie. Więziony przez własnych współbraci i traktowany przez nich nieludzko zdołał po 9 miesiącach uciec, do końca życia był jednak pozbawiony urzędów i źle traktowany. Dopiero po śmierci doceniono wysiłki karmelity i odkryto jego świętość. A także mistyczną mądrość napisanych przez niego dzieł.



Stacje Drogi Krzyżowej w krużgankach kolumnady Bazyliki Matki Bożej Różańcowej.

Św. Beatrycze z Silvy |1424-1490|

Święta z Portugalii, jednak mieszkanka Hiszpanii. Jako dama dworu księżniczki Izabeli przeniosła się z nią na dwór Jana II Kastylijskiego. Jej uroda wzbudziła tak wielką zazdrość wśród innych kobiet, że zamknęły ją w lochu, skazując na śmierć głodową. Po wizji Matki Bożej odzianej w niebieski płaszcz umiała zrezygnować z doczesnego szczęścia i wstąpiła do sióstr dominikanek w Toledo, jednak nie złożyła tam ślubów. W 1484 r. założyła zgromadzenie Sióstr Franciszkanek od Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Rzesza świętych pokazała Ci inne wartości i codzienną obecność Boga posługującego się nawet chorobą i prześladowaniem, by prowadzić ludzi do nieba… Może nawet któryś ze świętych przemówił do Ciebie?

Powróć więc – już trochę inny – na Plac Modlitwy. Rozejrzyj się dookoła.

W pośrodku Recinto stoi wysoka kolumna z figurą Najświętszego Serca Jezusa. To dar anonimowego pielgrzyma, postawiony w miejscu, gdzie w 1921 r. wytrysło źródło.

17

Najważniejsza jest tu Kaplica Objawień zwana pieszczotliwie Capelinha – Kapliczką. Figura wyrzeźbiona według wskazówek Łucji znajduje się dokładnie tam, gdzie w 1917 r. rósł niewysoki skalny dąb. Rzeźbę umieszczono na tej samej wysokości, na jakiej ukazała się Matka Najświętsza. Gałęzie drzewa sięgały tak nisko, że przed stu laty na jego liściach można było znaleźć krople wosku ściekającego z trzymanych przez wizjonerów świec (jeden z nich otrzymał w darze Jan Paweł II). To zresztą dodatkowy znak, jak blisko Matki Najświętszej stawali podczas objawień mali pastuszkowie: Łucja, Franciszek i Hiacynta…


Capelinha. Kapliczka objawień. Zdjęcie zrobiono z miejsca, z którego zbiegły fatimskie dzieci po ujrzeniu błyskawicy.

 

Widok na Plac Modlitwy z Kaplicy Objawień. W tle doskonale widoczny krzyż górujący nad placem.

3

Z drugiej strony zbocza biegnie w kierunku kaplicy droga pokutna zwana via penitência, upamiętniająca pierwszą pokutną pielgrzymkę dziękczynną podjętą przed rodzinę Łucji.

Jeszcze Kościół Trójcy Świętej. Dziwne miejsce… Na razie odnotowujemy jego istnienie.

Patrząc na nową świątynię, po jej lewej stronie widać pomnik św. Jana Pawła II. Papież spogląda na Cova da Iria. Już uczy nas, że tu trzeba uklęknąć.

W Cova da Iria rozpoczyna się każda pielgrzymka i każde zwiedzanie. Jeśli chcesz, weź do ręki różaniec, uklęknij na początku via penitência i w duchu pokuty rusz na kolanach łagodnym zboczem w dół – do Capheliny. W ten sposób otworzysz się na działanie łaski… Duch Święty da Ci wiele natchnień.

Droga Pokutna

Via Penitência

Ścieżka wyłożona marmurowymi płytami upamiętniająca pierwszą pielgrzymkę pokutną odbytą przez całą rodzinę Łucji w 1918 r. jako podziękowanie za uzdrowienie umierającej matki.

3

Siostry poleciły Łucji: „Łucjo, jeśli naprawdę widziałaś Matkę Bożą, to idź do Cova da Iria i proś Ją o uzdrowienie mamy. Obiecaj Jej, co chcesz; wszystko spełnimy”. Co obiecała? Odprawienie przez siebie i swe siostry dziękczynno-pokutnej nowenny. Powiedziała Maryi, że przez dziewięć kolejnych dni przyjdzie z nimi na miejsce objawień, a od bitej drogi dziewczęta będą szły na kolanach, odmawiając różaniec.



W nakolannikach i bez. Z dziękczynieniem i prośbą. Pątnicy z całego świata na Drodze Pokutnej.

Już niebawem nie tylko same córki Marii Rosy, ale cała rodzina dos Santos wyruszyła na pierwszą pokutną pielgrzymkę do miejsca objawień. Nawet matka Łucji chciała od drogi iść na kolanach, ale ojciec jej nie zezwolił, szła więc obok pozostałych, posuwających się wolno na kolanach, członków rodziny.

Z powodu wybudowania bazyliki Trójcy Przenajświętszej droga pokutna została skrócona o jedną trzecią…

Wystarczy informacji na chwilę obecną. Dwa kilometry stąd znajduje się Fatima z kościołem parafialnym. Tyle samo kilometrów dzieli nas od Loca de Cabeço – miejsca spotkań z Aniołem. Niewiele dalej, znajduje się Aljustrel i Casa Velha.

Od jakiego miejsca powinniśmy zacząć naszą duchową przygodę? Wybierzmy się do Aljustrel… Tam wszystko się zaczęło. W jednej z małych wiosek, należącej do fatimskiej parafii. W niej mieszkali mali wizjonerzy.

To nasz punkt startowy.

To koniec darmowego fragmentu. Czy chcesz czytać dalej?