Historia od stworzenia Świata. …i nie ma już czasu…Tekst

0
Recenzje
Przeczytaj fragment
Oznacz jako przeczytane
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

© Rem Wоrd, 2021

ISBN 978-5-0053-4984-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Pisząc tę książkę, cały czas szukałem odpowiedzi na pytanie, które możesz mi zadać. Dlaczego jest to konieczne – poznać historię? Czy w ten sposób otrzymamy bardziej satysfakcjonujące, smaczniejsze jedzenie czy wyjątkową przyjemność? Zwiększyć bezpieczeństwo osobiste?

Lubię to.

Postaram się wyjaśnić znaczenie słowa «polubić».

Jeśli nauczymy się historii tak dobrze, że będziemy mogli zobaczyć przeszłość w naszych głowach, wtedy przekroczymy granice naszej cennej osobowości. Staniemy się… nieśmiertelni, w przenośni i może dosłownie. Zrób krok w kierunku wspaniałej resuscytacji. W końcu świat jest wieczny. Weź to. W tym celu musisz wielokrotnie czytać tę książkę. Możesz przesuwać się w górę iw dół w Czasie, aż przeszłość stanie się obecna.

Przejdźmy od trylobitów i skrzypów epoki mezozoicznej do starożytności i średniowiecza. Zanurzymy się w świat wyszukanych tańców, starcia mieczy i westchnień silników parowych. Przejedziemy przez imperium Czyngis-chana, poznamy wiersze Inków, zanurzymy się w świat wielkiego społecznego eksperymentu Czerwonej Rosji. Przyjrzyjmy się krok po kroku II wojnie światowej. Przejdźmy przez większe i mniejsze konflikty po tej wojnie. W ten sposób możesz powiedzieć prawdę tym, którzy próbują nas oszukać.

Historia jest taka; przeglądając strony, możesz to dobrze zobaczyć. Ale jeśli odłożysz książkę na bok, obraz szybko wyblaknie. Zamknij oczy – co tam jest? Ciemność unosząca się w kółko. Spróbuj stworzyć tekst ze zdjęciami w twojej głowie. Nie działa? Pamięć ludzka ma inną strukturę niż komputer; jest analogowa. Ma to zalety i poważne wady.

Wyróżnijmy schemat Historii, skupiając się na tym, aby wskrzesić cały jej organizm.

Nauczmy się wskrzeszać

Wielka eksplozja

Wielki Wybuch jest ogólnie przyjętą teorią pochodzenia wszechświata.

Wielki Wybuch oczami artysty


Oczywiście jest to królestwo naukowych legend i fantazji. Po pierwsze, wszystko, co jest teraz na świecie (w tym samo światło, a nawet wydaje się, że sam czas) jest zawarte w tak zwanym oryginalnym jajku. Jest to obszar przestrzeni wielkości atomu o gęstości od 10 do 90 kg / cm³. Z nieznanych nauce powodów wybucha zarówno duże, jak i bardzo małe jajko. Jedna plazma przechodzi w drugą iz powrotem z niewyobrażalną prędkością, emitując tak zwane reliktowe promieniowanie krótkofalowe. Po 380000 lat wszystko się uspokaja. Pojawiają się pierwsze stabilne atomy wodoru.

Pojawiają się kolejne 400 milionów lat nudnej, szarej pustki i gazowych mgławic. Dzięki wszechprzenikającej sile przyciągania grawitacyjnego, która nie zna odległości, zimny gaz koncentruje się w gorących gwiazdach i liczy miliardy gwiazd w galaktyce.


Jak duża lub przewidywalna część Wszechświata wygląda tak… Supergromada gwiazdowa ma średnicę 520 milionów lat świetlnych, ma 100 tysięcy galaktyk i nazywa się Laniakeya (przetłumaczone z hawajskiego – «Rozległe niebo»). Wiele takich klastrów tworzy pozory sieci. Czerwona kropka – «Gdzieś tu jesteśmy»


Powstanie Układu Słonecznego


Nasza Galaktyka (z dużej litery), inaczej – Droga Mleczna (po łacinie – via lactea) powstała 13 miliardów lat temu i ma 400 miliardów gwiazd. Układ Słoneczny ma 4,5 miliarda lat. Nasza Gwiezdna Siedziba zawiera osiem uznanych planet klasycznych, a także co najmniej pięć tak zwanych planet karłowatych, w tym Plutona, które zostały teraz wyrzucone z grupy A.

Geologiczne eony

Katarchei, Archean

Nasza planeta Ziemia została utworzona z dysku protoplanetarnego w dość kompletnej formie około 3,5 miliarda lat temu. Pierwsze prymitywne formy życia, komórki pozbawione jądra atomowego, prokarionty, pojawiają się w jego wodach po zakończeniu niszczycielskich bombardowań asteroid (eon Katarchei, czas trwania 600 milionów lat), a także powstanie w wyniku mrożącego spojrzenia uderzenia w Gaję, obiekt wielkości Marsa, przyszły towarzysz kochanków Księżyce…


Puste miejsce dla planety Ziemia…


Aby wyjaśnić pojawienie się tak dużego satelity na idealnej okrągłej orbicie wokół Ziemi, naukowcy muszą uciekać się do dość złożonych schematów.


Jednak przez kolejne długie i pół miliarda lat stadium rozwoju, zwanego Archaea, formy życia prawie się nie rozwijają. Szczyt obecnego dnia po dniu, rok po roku, setki po setkach milionów lat procesu demiurgicznego to prokarioty, bakterie bez jądra i w ogóle eukarionty, podstawa roślin i zwierząt, które mają to jądro. Pojawiają się glony wielokomórkowe, ledwo widoczne gołym okiem.


Adenina, guanina, cytozyna i tymina – cztery cegły życia


Wszystkie te organizmy mają jednego, uniwersalnego wspólnego przodka. Zestaw genetyczny żywych istot na Ziemi jest dokładnie taki sam. DNA składa się z czterech biologicznych cząsteczek – adeniny, guaniny, cytozyny i tyminy.

Proterozoik

Proterozoik (greckie «wcześniejsze życie») – najdłuższy okres geologiczny, 2 miliardy lat, rozpoczął się 2,5 miliarda lat temu. Z jakiegoś powodu tlen gromadzi się w atmosferze. Ten gaz prowadzi do wyginięcia prawie wszystkich stworzeń beztlenowych. Tworzy się warstwa ozonowa. Następnym problemem jest wielkie zlodowacenie Huron (2,4 – 2,1 miliarda lat temu). Metan łączy się z tlenem, tworząc dwutlenek węgla, który jest bardziej przezroczysty dla odbitego światła. W rezultacie Ziemia zamienia się w ogromną «kulę śnieżną». Na równiku jest tak samo zimno jak na współczesnej Antarktydzie. Życie jest zachowane w polnii i zbiornikach wodnych z roztopioną wodą.


Wielkie zlodowacenie Hurona. Ziemia to śnieżka


Wulkany zwiększają poziom dwutlenku węgla i metanu. Przygotowywana jest nowa perturbacja. Od kilku tysięcy lat znaczące terytoria są uwalniane od lodu, a klimat planety powraca do znanej nam normy.


Gąbka morska. Tak to się wszystko zaczęło…


Drugą opcją, wyjaśniającą obecność śladów lodowców w rejonach równikowych, jest dość szybki obrót biegunów Ziemi, po którym następuje ich powrót na swoje miejsce. Według niektórych śmiałych obliczeń naukowców zastąpienie północy przez południe i odwrotnie zajmuje prawie jeden dzień.

Tak czy inaczej pojawiają się gąbki morskie, czyli wodne wielokomórkowe zwierzęta prowadzące przywiązany tryb życia, a także grzyby, esencje, społeczności eukariotyczne, które łączą cechy roślin i zwierząt. W wyniku ich żywotnej aktywności pojawia się gleba.


Gondwana i Laurasia


Pojedynczy kontynent Rodinia jest podzielony na dwie części. Kawałki sushi rozchodzą się na tyczkach. Północna połowa to Laurasia, południowa to Gondwana.

Słońce zwiększa jasność o 12%. Era prekambru lub kryptozoiku, «ukrytego życia» (czasami tak nazywa się razem eony archeanu i proterozoiku) się kończy.

Fanerozoik

Istoty wielokomórkowe, a mianowicie rośliny wyższe, zdobią sam Wszechświat 580 milionów lat temu, kładąc podwaliny pod eon fanerozoiku («czystego życia»). W tym okresie również mieszkamy z wami.


Pierwsi posłańcy fanerozoiku. Rekonstrukcja


Pierwsza era nazywana jest paleozoikiem («starożytne życie»). Paleozoik dzieli się na kilka okresów. Zapamiętajmy; Kambru, ordowiku, syluru, dewonu, karbonu i permu. Te okresy trwają od 20 do 60 milionów lat.

W kambrze organizmy uczą się budować silne szkielety, które mogą zostać zidentyfikowane przez paleontologów lub ekspertów medycyny sądowej. Gwiazdą tego okresu jest trylobit, całkiem zaokrąglony stawonóg, rodzaj współczesnego prototypu raka.


Trilobite


Są takie, które z pewnym rozciągnięciem można zaliczyć do współczesnych głowonogów – przypominających ośmiornice i kalmary. Rozkwitali w ordowiku. Silur, trwający «tylko» 25 milionów lat, jest naznaczony dwoma masowymi (do 50% rodzajów życia morskiego) wymieraniami. Jeden z nich, który wystąpił 443 miliony lat temu, ordowik-sylur, był spowodowany przemieszczeniem się kontynentu Gondwany na biegun południowy i gwałtownym spadkiem poziomu oceanów. Szczególnie dotknięte były już dobrze prosperujące ramienionogi (coś w rodzaju naszych ostryg), małże, mszywioły (kolonie małych robaków) i koralowce. Okres dewonu charakteryzuje się kręgowcami lądowymi, słynnymi rybami o krzyżówkach, owadami, a także nagonasiennymi («nagie» nasiona ukryte są w szyszkach), paproci i skrzypu polnego. Pojawiają się skorupiaki i ryby. Z drugiej strony trylobity szybko wymierają z taką liczbą drapieżników. Jednak masowa zaraza na końcu dewonu dotyka ponad połowę całej morskiej flory i fauny. Przyczyną tego może być upadek komety.

 

Labyrinthodont


Dość długi (60 milionów lat) okres karboński lub karboński rozpoczął się 359 milionów lat temu. Charakteryzuje się, jak sama nazwa wskazuje, intensywnym tworzeniem się węgla. Rozwijają się i kwitną rośliny nagonasienne: drzewa iglaste, kordaity (drzewa przypominające te bardzo iglaste) i cykady (skrzyżowanie palmy z paprocią), plony i skrzypy. Płazy rozwijają się w ciepłych bagnach. Oto stegocefale, to labiryntodonty, przypominające krokodyla-traszkę i ripidists, jeszcze większy, 8-metrowy krokodyl. W morzach igrają rekiny, osiągając 13 metrów. długości Nad naszymi głowami szybują mega-nury – ważki o rozpiętości skrzydeł do 65 cm Samo to upojne powietrze charakteryzuje się podwyższoną – do 35% zawartością tlenu (obecnie 21%).

W okresie permu (nazwa pochodzi od nazwy rosyjskiego miasta, w pobliżu którego zaznaczono ten etap) kontynenty są zjednoczone w inny sposób. Utworzona, obmyta przez wielki ocean Panthalassa, globalna kraina Pangea.


Pangea


W okresie jurajskim następnej ery podzieli się na sześć znanych nam kontynentów. Proces geologiczny charakteryzuje się obecnie gwałtownym spadkiem powierzchni zbiorników wodnych śródlądowych i pojawieniem się pustyń. Wydmy zajmują prawie całe terytorium dzisiejszej Syberii. Złoża karbonu (węgiel) pokrywają triasowy piaskowiec różnobarwny i wapień muszlowy.

Sukcesy specjacji permu są raczej skromne – tylko kilka gatunków owadów. Okres kończy się największym wymarciem permu i triasu w historii, 252 miliony lat temu. W ciągu mniej niż 60 tysięcy lat umiera 96% gatunków morskich, 70% kręgowców lądowych i 83% klasy owadów. Główne hipotezy dotyczące przyczyn tego zdarzenia są następujące. Pierwsza to upadek asteroidy o średnicy kilkudziesięciu kilometrów na naszą planetę. Krater w obszarze Wilkes Land na Antarktydzie, 300-kilometrowa anomalia pierścieniowa, wydaje się potwierdzać tę wersję. Drugi to uwolnienie gazów cieplarnianych z zamarzniętych i chwilowo zalegających na dnie hydratów metanu. W tym przypadku oceany gotują się, podziurawione bąbelkami, jak szampan w butelce uwolnionej od korka. W ciągu niespełna pół wieku słup wody uwalnia do atmosfery cztery biliony ton metanu. Pogoda szaleje, ciężka, 6ºC w roku ocieplenia ustępuje miejsca zimnym trzaskom i mieszkańcom planety wcale to nie przypadło do gustu. Trzeci to anoksja (uduszenie). Woda wchodzi w interakcje z siarkowodorem uwalnianym do atmosfery przez syberyjskie pułapki, zalewając ogromne terytoria lawą i tracąc tlen. Szczątki zwierząt również wydzielają siarkowodór, co zaostrza tragedię.

Tak czy inaczej, śliczne trylobity, a wraz z nimi sam paleozoik, dobiegają końca.

Przywrócenie biosfery trwa pięć milionów lat. Rozpoczyna się trias, pierwszy okres ery mezozoicznej.


Archosaurus, pierwsza jaszczurka


Z gadów, które przetrwały, wyróżniają się archozaury. Kim są te «początkowe jaszczurki»? Są klasyfikowane według cech czaszki, przegrody nosowej i szczęk. Szczęśliwcy stają się przodkami współczesnych ptaków i krokodyli, a także całej rodziny dinozaurów. Pojawiają się belemnity, rodzaj kałamarnicy, amonity ze skręconymi w spiralę muszlami, ślimaki (ślimaki), czyli ślimaki, a także znane nam małże dwuskorupowe – ostrygi.

Od skorupiaków z łuskami ganoidalnymi (rombowe płytki, które łączą się na podobieństwo zewnętrznego szkieletu) wyróżnia się ryby kostne, są również rybami płetwiastymi.

Tworzy się klasyczny żółw.


Amonit


Synapsydy, są też termomorfami, są zwierzęcymi, a mianowicie ich podrzędnymi cynodontami z grupy theriodonts (jaszczurki o zębach zwierzęcych), zgodnie z teorią Darwina, przodkami nas ssaków. Ta jaszczurka ma cztery bardzo długie nogi, składa jaja, ma wełnę, sądząc po budowie przegrody nosowej, ogrzewa wdychane powietrze i na ogół nie jest już gadem zimnokrwistym.

Trias trwa 50 milionów lat i kończy się 200 milionów lat temu kolejną globalną katastrofą. Przyczyny wymierania triasu i jury mogą być takie same, jak początek tej epoki. Rezultatem jest uwolnienie nisz ekologicznych, które natychmiast zajmują dinozaury.

Dinozaury, czyli «straszne jaszczurki», różnią się od zwykłych gadów na ten czas jedynie rozmiarem. Nie ma zasadniczej różnicy. Ale rozmiar ma znaczenie. Największy przedstawiciel grupy roślinożernych zauropodów (czworonogów) – sejsmozaur, osiąga 36 m długości, 20 m wysokości i waży 140 ton. Titanosaurus waży zaledwie 50 ton, ale jest znacznie szerzej reprezentowany w szczątkach kopalnych. Teropody, czyli zwierzęta dwunożne, są zwykle drapieżnikami. Ich mistrzem jest Tyrannosaurus Rex. Wysokość do końca uda wynosi 4,5 metra, długość 13 metrów, a waga 8 ton. Współczesny słoń afrykański może pochwalić się nieco mniejszą masą.


Tytanozaur. Obiekt artystyczny, rekonstrukcja


Okres jurajski (nazwany na cześć gór Jury w Szwajcarii) charakteryzuje się klastycznymi skałami (ostrymi kamieniami), łupkami (warstwowe nagromadzenie minerałów), skałami magmowymi (bazalt to luźny szary kamień z krystalicznymi inkluzjami), gliny i piaski. Wszystko to świadczy o rozpadzie Pangei na bloki kontynentalne, z towarzyszącym powstaniem wielu płytkich, ciepłych mórz. Drzewiaste paprocie z gałęziami leżącymi w jednej płaszczyźnie, tworząc pozory liścia, a także, podobnie jak palmy, ale mniej bujne sagowce o długości 10—18 metrów, rozprzestrzeniają się. Zbiorowiska rafowe (po prostu rafy) powstają z polipów koralowych powstałych w triasie.

Pojawia się Archeopteryx – „starożytny ptak” wielkości wrony, niezdarnie, według paleontologów, planujący od drzewa do drzewa. W rzeczywistości społeczność naukowa nadal nie ma ogólnie przyjętej teorii pochodzenia ptaków. To w jury pterozaury, latające stałocieplne jaszczurki, podbijają powietrze. Znany przedstawiciel tego rodzaju podrzędu pterodaktyla – pteranodon ma rozpiętość skrzydeł sięgającą znacznych 7 metrów. Znani są również ich starsi bracia, znalezieni w Ameryce Północnej quetzalcoatl o szerokości 12 m, co odpowiada wymiarom lekkiego bombowca z czasów drugiej wojny światowej.

Okres kredy (kreda), który rozpoczął się 145 milionów lat temu, charakteryzuje się obfitymi osadami odpowiedniej kredy piśmienniczej. Powstaje to, czego uczniowie używają do rysowania na tablicy znaków ze szczątków zabawnych bezkręgowców morskich – amonitów. Ogromne połacie lądu rozchodzą się, tworząc zbiorniki wodne, ciepłe ławice i wyspy. Pojawiają się rośliny kwitnące, są to okrytonasienne, z kwiatem jako narządem rozrodczym i złożonym podwójnym zapłodnieniem.

Jest to niezwykle przyjemne dla owadów, które stają się głównymi zapylaczami roślin. Ich różnorodność dramatycznie rośnie. Kwitną krajobrazy mezozoiczne

Na niebie razem z pterodaktylami, które wyglądają jak ogromne nietoperze, latają już prawdziwe, czyli pierzaste ptaki.

Cała ta idylla kończy się 65 milionów lat temu, podczas wielkiego wymierania kredowo-paleogenicznego, które było najbardziej badane przez naukowców.


Krater Chicxulub


Główna wersja to upadek ciała niebieskiego, który spowodował pojawienie się krateru Chicxulub w pobliżu Półwyspu Jukatan (Meksyk). Średnica asteroidy zabójcy wynosi 10 kilometrów, głębokość krateru to 17—20 km. szerokość 180 km. Siła uderzenia jest 2 miliony razy większa niż energia uwolniona podczas testowania najpotężniejszej bomby wodorowej AN 602 na Novaya Zemlya.

Być może to uderzenie zostało wzmocnione upadkiem drugiego ciała niebieskiego, asteroidy lub komety. Dowodem na to zagrożenie jest owalny krater Shiva u wybrzeży współczesnych Indii, o średnicy 400 kilometrów w najwęższym miejscu. Faktem jest, że najwyraźniej po pierwszym wybuchu wyginięcia niektóre gatunki dinozaurów istniały przez kolejny lub dwa miliony lat.

W konsekwencji złoża kredy oddzielone są od skał z następnego okresu warstwą szarej gliny, piasku i wapna.

Nowa era – kenozoik («nowe życie»). Zaczyna się od paleogenu. Ten okres geologiczny wyróżnia się dość wyrównanym klimatem tropikalnym, dominacją ssaków, ptaków, pierwszych waleni, a także ryb dwunastnicowych. Niektóre głowonogi pozbywają się muszli i zamieniają się w znane nam ośmiornice, mątwy i kalmary.


Mesonychium, przodek wielorybów


Neogene otwiera się 23 miliony lat temu. Wieloryby nabierają kształtów. Ich podstawą jest mesonychia, wymarła 63—28 mln lat temu, jeden z nielicznych drapieżników wśród kopytnych. Przypominają jednocześnie wilka, niedźwiedzia i lwa.

…Dominują łożyskowce, czyli żyworodne ssaki. Fauna tego okresu jest już wyraźnie podobna do współczesnej.

Okres czwartorzędu jest także antropogenem («człowiekiem tworzącym»), który rozpoczął się 2,588 mln lat temu. Jest oddzielony od poprzedniej epoki paleomagnetyczną granicą Gaussa-Matuyamy. Północny i południowy biegun magnetyczny Ziemi są odwrócone. Pierwsza epoka – plejstocen (z greckiego «liczny» i «nowoczesny») – czas zlodowacenia i okresów międzylodowcowych, kończy się dopiero 11,7 tys. Lat temu. Tutaj, spójrz, otaczają cię nosorożce włochate, tygrysy szablozębne, lwy jaskiniowe, lwy torbacze, mamuty i diprotodony (coś w rodzaju grizzli torbaczy), mastodonty (uproszczone – mamuty krótkowłose o specjalnej budowie szczęk). Silne trzaski, podczas których lodowce zajmują 30% powierzchni lądu, trwają średnio 40 tys. Lat. Zastępują je międzylodowce trwające 20 tys. Lat.


Zlodowacenie Wurm


Ostatnia epoka lodowcowa, czyli zlodowacenie Wurm, rozpoczęła się 110 tysięcy lat temu. Wspaniała pokrywa lodowa rozprzestrzenia się z Norwegii po całej Eurazji. Powstają osłony Antarktydy. Ostatnie maksimum lodowcowe kończy się 11 tysięcy lat od naszego czasu z wami. Poziom Oceanu Światowego podnosi się o 120—135 m. Wydaje się, że wszystko jest w porządku.

Dlaczego skamieniałość dzisiejszych zwierząt stałocieplnych, przystosowanych do wielu perturbacji, wymarła? Główny powód, tak ukochany przez naukowców, jest wciąż ten sam – upadek asteroidy na terytorium dzisiejszej Kanady czy Meksyku i związane z tym gwałtowne, w ciągu jednego dnia, globalne, po prostu gwałtowne ochłodzenie. Mamuty zamrażają stojąc, nie mając nawet czasu na trawienie pokarmu.

Tak czy inaczej, czas główny jest zdominowany przez holocen („cały” i „nowy”), okres międzylodowcowy, który trwa do dziś, jest stosunkowo korzystny dla naszego życia.

Człowiek wyróżnia się ze świata zwierząt trzy miliony lat temu, w paleolicie, z grubsza zbieżnym z plejstocenem. Ludzie praktycznie nie do odróżnienia od współczesnych Homo sapiens ukształtowali się 35—40 tysięcy lat przed nami. Liczby te są kontrowersyjne, ale możemy je przedstawić jako podstawę wszystkich późniejszych obliczeń. Umiejętności – wyrabianie ceramiki, wędkarstwo, łowiectwo i inne narzędzia z kości, skóry, drewna.

Pojawiają się pierwsze rytuały religijne.

Kamień, brąz, epoka żelaza

Dziecko epoki kamienia łupanego. Rekonstrukcja historyczna


Późny holocen naznaczony jest szerokimi krokami Homo sapiens. Pierwsza z nich – neolit lub epoka kamienia – trwa od początku plejstocenu. Poprzedza go mezolit, kiedy ludzie gromadzą umiejętności wspólnego łowiectwa, doskonalą swoją mowę, rozwijają zrozumienie norm społecznych, zakazów religijnych i wieloletnich tradycji.

 

Współcześni uczeni reklamują pierwszą wyraźną kulturę archeologiczną – tzw. «Hamburg», który nagle pojawił się na terytorium współczesnej Holandii i Niemiec. Świadczą o tym kamienne groty włóczni z bocznym wgłębieniem i kamienne siekacze. Najstarszym miastem na Ziemi wymienionym w annałach jest Jerycho (po arabsku – «Ariha», po grecku – «Jerycho», położone obecnie na terytorium Autonomii Palestyńskiej, 30 km na północny zachód od Jerozolimy.


Ludzie neolityczni


Około 6, 5 tysięcy lat temu ludzkość przechodzi w epokę brązu (w Ameryce jest to raczej miedziowo-obsydian). Do XIII wieku pne kończy się era rozwoju ludzkiego, charakteryzująca się ogólnie pokojowym współistnieniem plemion, na dobre i na złe. Źródła wskazują na «rozłam w jednej wspólnocie protoindoeuropejskiej», wielkie migracje ludów i utratę dawnej kultury miłującej pokój.

Epoka żelaza naznaczona jest serią krwawych konfliktów zbrojnych, a jednocześnie gwałtownym rozwojem technologicznym. Epokę tę poprzedza tzw. «Brązowa zapaść». Przez dwa lub trzy stulecia ludzkość wpada w otchłań wielkich kłopotów i ogólnego upadku. Powodem tego jest erupcja superwulkanu Hekla na Islandii lub jego potężnego brata Santorini w przeciwnej części planety (XII wiek pne). Być może winowajcami są zmiany w prądach oceanicznych, totalna susza, pojawienie się żelaznej cudownej broni iw konsekwencji bezprecedensowa aktywacja klasy wojskowej. Tego wszystkiego możemy się tylko domyślać


Podwodny kompleks megalityczny Yonaguni, 183 x 150, wysokość 42 m. Naukowcy szacują wiek edukacji od 10 do 16 tysięcy lat. Ten i inne podobne megality nie pasują do ogólnie przyjętego obrazu świata.


To jest oficjalna historia naszej planety. Ale do budowy jego budynku wykwalifikowani mistrzowie naukowcy wybierają tylko te cegły wiedzy, które nie psują ogólnego wyidealizowanego obrazu.