Acta Geographica Lodziensia t. 96/2010

PDF
0
Recenzje
Niedostępna w sklepie
Oznacz jako przeczytane
Powiadom mnie po udostępnieniu:
Jak czytać książkę po zakupie
Opis książki

ZARYS TREŚCI

Praca dotyczy dynamiki lądolodu oraz wieku i chronologii zdarzeń glacjalnych w lobie płockim podczas

vistulianu. Rozważania nad obecnością ostatniego lądolodu skandynawskiego w rejonie Kotliny Płockiej

mają długą historię, lecz dotychczas brak jest zgodności co do liczby, rangi i wieku nasunięć lądolodu,

jak i charakteru glacjacji.

Kompleksowe badania sedymentologiczne, datowania luminescencyjne osadów oraz analizę mezostrukturalną

deformacji glacitektonicznych przeprowadzano w kilkunastu odsłonięciach. Szczegółowym

kartowaniem geologicznym objęto strefy glacimarginalne, maksymalnego zasięgu ostatniego lądolodu

(LGM) oraz położonych na jego zapleczu pasm pagórkowatej wysoczyzny: Czamanin–Otmianowo–Paruszewice

(preLGM-1) i Izbica Kujawska–Pagórki Chodeckie–Szewo–Korzeń Królewski (preLGM-2). Analizowano

rzeźbę glacjalną na bazie numerycznego modelu terenu DTED2, a także odtworzono ukształtowanie

i litologię podłoża lądolodu.

Wykluczono możliwość wkroczenia lądolodu w rejon Kotliny Płockiej we wczesnym i środkowym vistulianie.

Wykazano, że podczas ostatniego zlodowacenia lądolód tylko raz nasunął się na obszar SE Kujaw,

Kotliny Płockiej i południowej części Pojezierza Dobrzyńskiego, co nastąpiło między 22,9 a 18,7 ka

BP. Zdarzenie to skorelowano z fazą poznańską stadiału głównego zlodowacenia wisły. Lądolód przekroczył

zasięg starszej fazy, leszczyńskiej, formując lob płocki znaczący maksimum ostatniego zlodowacenia

w centralnej Polsce na linii: Korzecznik – Przedecz – Kubłowo – Walentowo – Kamienna – Antoniewo –

Sokołów – Osiny – Szczawin – Gąbin – Mijakowo – Goślice – Zągoty.

Wpływ na dynamikę lądolodu w lobie płockim miały uwarunkowania lokalne: topografia terenu, warunki

hydrologiczne podłoża oraz termika stopy lądolodu. Transgresja przebiegała z krótkimi postojami na

liniach przeszkód topograficznych w rejonie pasm preLGM-1 oraz preLGM-2. Pasma uważane dotychczas

za formy recesyjne, to moreny pchnięte przekroczone przez lądolód (preLGM-1) lub ciągi stożków glacimarginalnych,

zawierających fragmenty previstuliańskich form marginalnych (preLGM-2). Określono, że

tego typu poprzeczna megalineacja utworzona została w strefie frontalnej szybko przemieszczającego się

lądolodu.

Lądolód w lobie płockim cechował się ciepłym ustrojem bazalnym, jedynie w brzeżnej strefie podczas

LGM spąg lądolodu płatowo miał charakter zimny. Dominującym mechanizmem ruchu lodu w okresie

poprzedzającym rozwój drenażu kanałowego i stabilizacji czoła lądolodu na linii LGM był poślizg bazalny,

powodujący wydatny wzrost prędkości, a także ciągłe deformacje podłoża. Geometria kierunków ruchu

mas lodowych w lobie płockim miała charakter wachlarzowy, charakterystyczny dla brzeżnej strefy strumienia

lodowego. Oszacowano, że miąższość lądolodu była mała (ca 100–300 m), a profil podłużny

spłaszczony, właściwy dla lodowców wyprowadzających.

Dynamika napływu mas lodowych oraz uzyskane parametry paleoglacjologiczne pozwoliły uznać, że

lob płocki wykształcony został w zakończeniu szybkiego strumienia lodowego intensywnie zasilanego

z zaplecza. Ten wyróżniający się w zarysie LGM element brzeżnej części lądolodu odpowiada głównej

linii płynięcia lodu w dystalnej części strumienia Wisły.

Wykazano przydatność kinetostratygrafii w rekonstrukcji paleogeograficznej zdarzeń glacjalnych.

Szczegółowe informacje
  • Ograniczenie wiekowe: 0+
  • Data dodania do LitRes: 24 lipca 2019
  • Całkowity rozmiar: 0 MB
  • Całkowity liczba stron: 0
  • Rozmiar stron: x мм
  • Redaktorzy: Danuta Dzieduszyńska, Kazimierz Kłysik, Krystyna Turkowska, Krzysztof Kożuchowski, Paweł Jokiel
  • Wydawca: Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Małgorzata Roman "Acta Geographica Lodziensia t. 96/2010" – pobierz w formacie pdf lub czytaj online. Zamieszczaj komentarze, recenzje i głosuj na swoje ulubione.

Zostaw recenzję

Co sądzisz o książce?
Oceń książkę