Choroby autoimmunologiczne – holistyczne uzdrawianie

Tekst
0
Recenzje
Oznacz jako przeczytane
Czcionka:Mniejsze АаWiększe Aa

Rozdział pierwszy
REAKCJA AUTOIMMUNOLOGICZNA: WROGIE PRZEJĘCIE TWOJEGO CIAŁA

Choroba autoimmunologiczna polega na błędnym rozpoznaniu. To w gruncie rzeczy kryzys tożsamości na poziomie komórkowym, przejawiający się w tym, że komórkowa wrogość przeważa nad komórkową życzliwością. Oczywiście zanim twój organizm zacznie przejawiać oznaki ataku autoimmunologicznego, musi zostać spełnionych wiele warunków i dojść do wysłania licznych sygnałów komórkowych, ale mówiąc prosto i potocznie, jest to wrogie przejęcie kontroli, które dotyka ciebie i miliony innych kobiet.

Amerykańskie Towarzystwo Chorób Autoimmunologicznych (AARDA) szacuje, że 30 milionów Amerykanek ma zdiagnozowaną przynajmniej jedną chorobę autoimmunologiczną. Co gorsza, wiele kobiet czuje się źle i jest zupełnie nieświadomych, że mogą cierpieć na taką chorobę. Szacuje się na przykład, że tylko 5% chorych na celiakię (jedną z najczęstszych chorób autoimmunologicznych) postawiono diagnozę tego schorzenia1 – oznacza to, że mnóstwo ludzi nie jest w stanie trawić glutenu i nawet o tym nie wie. Przyczyny i przebieg chorób autoimmunologicznych wciąż stanowią w środowisku medycyny zachodniej częściową tajemnicę.

Istnieje ponad 100 odkrytych chorób autoimmunologicznych, którym towarzyszą zbiory niespecyficznych objawów, w związku z czym wielu lekarzy stawia błędną diagnozę lub wcale nie rozpoznaje choroby. Typowy scenariusz wygląda dla milionów kobiet tak: jesteś wyczerpana, czujesz ból w miejscach ciała, w których nie doświadczałaś go wcześniej, masz cienie pod oczami, twoją gospodarką hormonalną rządzi chaos i ciągle jest coraz gorzej. Odwiedzasz lekarza, który zleca ci badania krwi i wszystkie wyniki wychodzą w normie. Lekarz mówi, że nic ci nie dolega. Żyjesz dalej, a z każdym dniem czujesz się coraz bardziej wyczerpana; boli cię całe ciało, a umysł jest jakby we mgle. Idziesz do innego lekarza i wszystko się powtarza: wyniki krwi wydają się w porządku i słyszysz, że nic ci nie dolega. Później wybierasz się do specjalisty i znowu to samo: wyniki badań są prawidłowe i chociaż czujesz się wyczerpana i zdołowana, a do tego codziennie boli cię głowa i całe ciało, lekarz mówi, że nic ci nie jest i prawdopodobnie przepracowałaś się lub za mało spałaś czy też: „To wszystko jest w pani głowie”.

Typowy pacjent cierpiący na chorobę autoimmunologiczną odwiedza średnio sześciu różnych lekarzy w ciągu pięciu lat, zanim usłyszy diagnozę. Ponadto 45% pacjentów z poważnymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak celiakia, twardzina, toczeń rumieniowaty, choroba Hashimoto i choroba Leśniowskiego-Crohna trudno uzyskać diagnozę, a zamiast tego zostają oni określeni przez lekarzy jako hipochondrycy (w notatkach, nie w rozmowie)2.

Jednak to jeszcze nie koniec. Gdy wreszcie otrzymasz diagnozę, medycyna zachodnia nie jest w stanie zaoferować ci zbyt wielu opcji leczenia. Dostępne są m.in. sterydy i immunosupresanty, które wyrządzają organizmowi ogromne szkody i pociągają za sobą wachlarz skutków ubocznych.

Częstość występowania chorób autoimmunologicznych wciąż rośnie. Chorych jest trzykrotnie więcej niż w latach 80., a kobiety cierpią o 75% częściej niż mężczyźni. Być może sięgnęłaś po tę książkę, bo zdiagnozowano u ciebie chorobę autoimmunologiczną, podejrzewasz, że możesz mieć takie schorzenie lub chcesz po prostu poczuć się lepiej bez względu na diagnozę. Plan Uwierz w swoje ciało przeobrazi stan twojego zdrowia i nie tylko uleczy twoje ciało, ale pomoże mu rozkwitnąć. Jednak zanim wyjaśnię, jak to się stanie, pomówmy jeszcze o ataku autoimmunologicznym, abyś lepiej zrozumiała, z czym zmaga się twój organizm.

Czym jest reakcja autoimmunologiczna?

Z punktu widzenia zachodniej nauki reakcja autoimmunologiczna zachodzi, gdy system odpornościowy zaczyna atakować normalne, zdrowe tkanki. Rolą układu odpornościowego jest niszczenie intruzów; chroni on organizm przed złymi bakteriami, wirusami oraz wszelkimi innymi potencjalnie szkodliwymi patogenami, które nie powinny być obecne w organizmie. Dobrze funkcjonujący układ odpornościowy jest niezbędny do przetrwania, gdyż organizm jest nieustannie narażony na atak potencjalnych intruzów. Jednak w ciele, w którym zachodzi reakcja autoimmunologiczna, układ odpornościowy zaczyna atakować i niszczyć tkanki, które powinien chronić.

Wiele rzeczy może pójść nie tak, a gdy tak się stanie, układ odpornościowy traci zdolność rozróżniania siebie od intruza (obcego) i zaczyna atakować na oślep każdą komórkę i białko w organizmie. Ta lawina ataków powoduje przewlekły stan zapalny, a w końcu chorobę autoimmunologiczną.

Przy reakcji autoimmunologicznej układ odpornościowy pracuje prawidłowo; problem leży w tym, że część tego układu zostaje skierowana do ataku na pewne części ciała w taki sposób, w jaki skierowano by ją do ataku na intruza. Układ odpornościowy robi to, co do niego należy, ale coś skłoniło go, aby wziąć na cel białka i komórki, które kiedyś uważał za bezpieczne. Ten błędny przekaz prowadzi do stanu zapalnego w całym organizmie. Wyzwala to reakcję autoimmunologiczną, która wywołuje z kolei inne objawy fizyczne.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat pracy układu odpornościowego oraz poznać szczegóły dotyczące powstawania choroby autoimmunologicznej w organizmie, polecam przeczytać The Paleo Approach: Reverse Autoimmune Disease and Heal Your Body autorstwa dr Sarah Ballantyne (Nowy Jork: Victory Belt Publishing, 2013). Dr Ballantyne ukończyła biofizykę medyczną i szczegółowo zgłębiła kwestię reakcji autoimmunologicznych, a jej nauczanie jest nie tylko innowacyjne, ale również realistyczne z punktu widzenia medycyny zachodniej.

CZYM JEST STAN ZAPALNY?

Po pierwsze stan zapalny nie zawsze jest czymś złym. Wyobraź sobie, że wbiła ci się drzazga. Jeśli jej nie wyjmiesz, miejsce, w którym ona się znajduje, staje się czerwone, opuchnięte i dokuczliwe, a także zwykle boli przy dotyku. Reakcja ta zachodzi, gdyż po wbiciu drzazgi w palec organizm otrzymał sygnał o pojawieniu się ciała obcego i wysłał grupę komórek układu odpornościowego do walki z infekcją. Skupienie komórek odpornościowych w miejscu wbicia drzazgi sprawiło, że palec stał się czerwony, opuchnięty i bolesny. Jeśli drzazga nie zostałaby fizycznie wyjęta, komórki te pozostałyby tam i utworzyłyby barierę ochronną pomiędzy drzazgą a resztą organizmu. Ten rodzaj ostrego stanu zapalnego to skutek efektywnej pracy układu odpornościowego, który chroni organizm przed intruzami.

Nasz organizm powinien atakować intruzów z zewnątrz, abyśmy mogli walczyć z przeziębieniami, wirusami, urazami, reakcjami alergicznymi oraz z innymi dolegliwościami wywołanymi przez elementy obce. W tych nagłych sytuacjach stan zapalny ułatwia leczenie, jednak staje się uciążliwy, jeśli przybiera postać przewlekłą, a dzieje się tak, gdy organizm jest ciągle atakowany przez patogeny, stres psychiczny, brak snu, złą dietę i/lub toksyny środowiskowe. Przewlekły stan zapalny leży u źródła chorób autoimmunologicznych, a uwolnienie organizmu od tego stanu zapalnego jest sednem planu Uwierz w swoje ciało.

Przyczyny omawianego błędnego przekazu są złożone. Medycyna zachodnia zwykle upatruje przyczyn chorób autoimmunologicznych w:

1. Genetyce;

2. Przebytych infekcjach;

3. Toksynach środowiskowych.

Tak więc, nawet jeśli masz predyspozycję genetyczną do choroby autoimmunologicznej, to – czy schorzenie rozwinie się u ciebie czy nie – będzie zależało od twojego stylu życia oraz innych czynników epigenetycznych, gdyż geny nie są wyrokiem. Z drugiej strony mogłaś przejść infekcję H. pylori lub wirusem Epsteina-Barr, a infekcja ta w połączeniu z twoim stylem życia oraz wpływem środowiska mogła wywołać błędny przekaz, którego skutkiem jest choroba autoimmunologiczna.

Omówmy te trzy przyczyny dokładniej, abyś dobrze zrozumiała, co się dzieje.

Genów nie można zmienić. Jednak dzięki nauce zwanej epigenetyką wiemy, że można wpłynąć na ekspresję genów, wprowadzając zmiany w stylu życia. Kwestię epigenetyki przedstawię dokładniej w rozdziale 2, ale wiedz, że twój styl życia oraz toksyny środowiskowe, na które jesteś wystawiona, mogą wpłynąć na to, czy pewne geny zostaną aktywowane i zachorujesz na chorobę, do której masz predyspozycję. Gdy mówimy o genetyce, pamiętaj, że „kliniczna postać choroby rozwija się u mniej niż 10% osób ze zwiększoną podatnością genetyczną (na choroby autoimmunologiczne). Sugeruje to silny czynnik środowiskowy w procesie poprzedzającym reakcję autoimmunologiczną. Czynniki środowiskowe mogą też wpłynąć na wynik tego procesu oraz tempo rozwoju choroby u osób, które zostaną nią dotknięte”3.

 

Podobnie jak w przypadku genów, nie możesz cofnąć przebytych infekcji. Jednak dr Sarah Ballantyne w książce The Paleo Approach pisze: „Ważne, aby zrozumieć różnicę pomiędzy tym, że infekcja przyczynia się do rozwoju choroby autoimmunologicznej, a tym, że taką chorobę powoduje… Chorób autoimmunologicznych nie powodują organizmy wywołujące zakażenie. Infekcje po prostu zwiększają szanse zapadnięcia na konkretne choroby autoimmunologiczne”4.

Pozostają toksyny środowiskowe. Fred Miller, kierujący zespołem zajmującym się reakcjami autoimmunologicznymi związanymi z wpływem środowiska w Narodowym Instytucie Nauki o Zdrowiu Środowiskowym, twierdzi, że choroby autoimmunologiczne są obecnie zaliczane do głównych przyczyn śmierci kobiet młodych i w średnim wieku w Stanach Zjednoczonych. Podkreśla, że dużą rolę odgrywają czynniki środowiskowe, co oznacza, że nasz styl życia i dieta leżą u podłoża reakcji autoimmunologicznych. W artykule opublikowanym w czasopiśmie Environmental Health Perspectives Miller dowodzi: „Nasze sekwencje genów nie zmieniają się tak szybko, aby można było tym wytłumaczyć wzrost występowania [chorób autoimmunologicznych]. Za to nasze środowisko tak – 80 000 środków chemicznych zostało zaakceptowanych do sprzedaży, ale niewiele wiemy na temat ich wpływu na układ odpornościowy. Nasz styl życia jest też inny niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu i spożywamy więcej przetworzonego jedzenia”5. Virginia T. Ladd, przewodnicząca i dyrektor wykonawczy AARDA, twierdzi: „Szybki wzrost występowania chorób autoimmunologicznych wyraźnie sugeruje rolę czynników środowiskowych… Geny nie zmieniają się w tak krótkim okresie czasu”6.

W artykule poświęconym reakcjom autoimmunologicznym w czasopiśmie Environmental Health Perspectives napisano, że naukowcy szeroko definiują czynniki środowiskowe, ale do czynników etiologicznych prowadzących do wzrostu występowania chorób autoimmunologicznych i częstszej ich diagnozy zostały zaliczone między innymi: substancje chemiczne, patogeny, stres, hormony, leki, dieta, wzrost wagi i zachowanie.

Do toksyn wywołujących reakcje autoimmunologiczne należą toksyczne pokarmy, toksyczne myśli, toksyczne związki, toksyczna pielęgnacja skóry, toksyczne leki na receptę i toksyczne substancje chemiczne we wdychanym powietrzu. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu w pracy klinicznej zauważyłam, że istnieją trzy główne drogi, poprzez które toksyny środowiskowe wpływają na nasze zdrowie i wywołują reakcje autoimmunologiczne: nasz mózg i przekonania dotyczące zdrowia, spożywane pożywienie oraz nasze interakcje z otoczeniem. Teraz omówmy to wszystko dokładniej.

Twój mózg, przekonania i reakcje autoimmunologiczne

Dialog, który prowadzisz z samą sobą w zaciszu swego umysłu, wpływa na twoje zdrowie na poziomie komórkowym. Dlaczego? Bo twój mózg słyszy wszystko, co mówisz swojemu ciału. W twoim organizmie jest 37 bilionów komórek i pytanie brzmi: czy dopingujesz je myślami pełnymi miłości czy też werbalnie je atakujesz za pomocą toksycznych myśli? Skoro przyczyną reakcji autoimmunologicznej jest to, że organizm atakuje sam siebie na poziomie komórkowym, czy ty nie atakujesz sama siebie toksycznymi myślami na poziomie emocjonalnym?

Twoje myśli tworzą przekaźniki chemiczne w mózgu, a twoje ciało na nie reaguje7. Jeśli pomyślisz: „Jestem szczęśliwa”, przekaźnik chemiczny dostarcza tę wiadomość do twojego ciała i wszystkich bilionów komórek. To samo ma miejsce, gdy pomyślisz: „Jestem zestresowana” lub: „Jestem taka nieszczęśliwa” czy też: „Nienawidzę mojego ciała”. Dzieje się tak też, gdy masz myśli typu: „Nienawidzę swojej pracy”, „Zawsze choruję” lub: „Moje ciało nigdy nie robi tego, czego chcę”.

Zastanów się nad słowami biologa zajmującego się komórkami macierzystymi i autora Biologii przekonań, Bruce’a Liptona:

„Komórki [w twoim organizmie] są utrzymywane przy życiu przez płyn ustrojowy nazywany powszechnie krwią. Mózg jest narządem regulującym, który stabilizuje i zachowuje skład chemiczny krwi. Kontrola, którą mózg sprawuje nad składem chemicznym krwi, ma związek z naszym postrzeganiem (umysł) i emocjami (odzwierciedlanymi przez sygnały chemiczne we krwi). Gdy odczuwasz miłość, mózg uwalnia oksytocynę (hormon miłości, który reguluje metabolizm organizmu i wspiera wzrost), serotoninę i hormon wzrostu: każda z tych substancji chemicznych po dodaniu do płynu ustrojowego, w którym znajdują się komórki, pobudzi ich wzrost i zdrowie. Z kolei gdy człowieka ogarnia lęk, mózg uwalnia hormony stresu (kortyzol, noradrenalinę i histaminę), które hamują proces wzrostu komórek i działanie układu odpornościowego, co całkowicie uniemożliwia zdrowe życie”8.

Typowy człowiek ma około pięćdziesięciu tysięcy myśli każdego dnia, a każda z tych myśli wpływa na przekaźniki chemiczne w mózgu i funkcjonowanie organizmu. Oznacza to, że twoje myśli stanowią część twojej choroby i dobrego samopoczucia. Plan Uwierz w swoje ciało pomoże ci połączyć się z samą sobą i odnowić przekonania dotyczące ciała, dzięki czemu zaczniesz słyszeć swój wewnętrzny dialog, zmienisz jego ton z wrogiego na życzliwy i sprawisz, że twój organizm stanie się środowiskiem pełnym miłości, w którym zdrowie będzie mogło rozkwitać.

Twoje pożywienie i reakcje autoimmunologiczne

70% układu odpornościowego znajduje się w tkankach otaczających przewód pokarmowy,9 gdyż nieustannie ma on do czynienia ze środowiskiem zewnętrznym poprzez spożywane pokarmy, wypijane napoje i wszystko inne, co wkładamy do ust. Duża część układu odpornościowego jest umiejscowiona w żołądku, jelicie cienkim i jelicie grubym. Badania nad chorobami autoimmunologicznymi pokazują, że „do powstania reakcji autoimmunologicznej konieczna jest utrata funkcji ochronnych przez barierę śluzówkową, która ma kontakt ze środowiskiem (chodzi głównie o śluzówkę przewodu pokarmowego). Proces autoimmunologiczny może zostać zatrzymany, jeśli zapobiegnie się wzajemnemu oddziaływaniu genów i czynników środowiskowych poprzez przywrócenie funkcjonowania bariery śluzówkowej”10. Oznacza to, że przy chorobie autoimmunologicznej śluzówka przewodu pokarmowego jest uszkodzona i trzeba ją naprawić poprzez zmianę diety, aby uleczyć schorzenie.

Stan ten jest nazywany zwiększoną przepuszczalnością jelit, określaną też jako zespół nieszczelnego jelita. Nasza skóra to bariera chroniąca przed światem zewnętrznym, a śluzówka jelita to podobna bariera, ale położona wewnątrz ciała. W idealnie zdrowym organizmie jedzenie trafia do jelit i zostaje rozłożone na pożyteczne składniki przy pomocy dziesiątek enzymów, kwasów i przyjaznych bakterii żyjących w jelitach. Po rozłożeniu większości pokarmu zostaje on przemieszczony przez pewne komórki z jelit do całego organizmu, aby zapewnić mu odżywienie. Jedzenie, które nie ulegnie rozkładowi na najprostsze składniki, zostaje wydalone w formie kału i moczu. Badania pokazują, że w organizmie, w którym zachodzi reakcja autoimmunologiczna, bariera jelitowa staje się nieszczelna, wobec czego cząsteczki pokarmu i inne substancje obecne w pożywieniu, na przykład bakterie lub toksyczne pestycydy, które w normalnych warunkach zostałyby wydalone z kałem, zostają wchłonięte przez ciało11.

Zespół nieszczelnego jelita występował przy każdym schorzeniu autoimmunologicznym, które zbadano12. Wygląda na to, że pewne pokarmy obecne w diecie – szczególnie takie jak zboża glutenowe (pszenica, jęczmień i żyto), rośliny strączkowe (tak, wszystkie rośliny strączkowe) i warzywa psiankowate (białe ziemniaki, papryki, pomidory i bakłażan) sprawiają, że śluzówka przewodu pokarmowego przestaje być szczelna13. Plan Uwierz w swoje ciało pomoże ci dowiedzieć się, co jeść i czego nie jeść, aby wyleczyć jelita i zapobiec reakcjom autoimmunologicznym.

Twoje otoczenie i reakcje autoimmunologiczne

Choroby autoimmunologiczne jako całość są uważane za chorobę cywilizacyjną, gdyż ich występowanie stale rośnie tylko w społeczeństwach rozwiniętych. Widzisz – świat, w którym żyjemy i interakcje, w jakie z nim wchodzimy, wpływają na nasze zdrowie i wywołują reakcje autoimmunologiczne. Wygląda na to, że wszystkie wygody współczesnego świata – w tym kosmetyki, których używamy; relacje, które utrzymujemy; powietrze, którym oddychamy; czas poświęcany na sen; sposób radzenia sobie ze stresem; ilość pracy; aktywność fizyczna i nasze przekonania dotyczące naszego ciała i jego zdrowia (lub choroby) silnie wpływają na stan naszego zdrowia i pojawienie się reakcji autoimmunologicznych. Zmienne, pomiędzy którymi naukowcy badający choroby autoimmunologiczne widzą największą korelację, to występowanie oraz wzrost przypadków chorób autoimmunologicznych i toksyny środowiskowe14. Dzięki planowi Uwierz w swoje ciało poznasz bezpośrednie sposoby pozwalające ograniczyć ekspozycję na takie toksyny. Otrzymasz wskazówki i narzędzia, które pomogą ci lepiej zrozumieć, jak twoja interakcja z otoczeniem wpływa na twoje zdrowie oraz pójść drogą prowadzącą do zoptymalizowania stanu zdrowia i wyleczenia.

 
OBJAWY OSTRZEGAWCZE WSKAZUJĄCE NA CHOROBY AUTOIMMUNOLOGICZNE

Poświęć chwilę na przeczytanie listy objawów i szczerze zaznacz wszystkie, które obecnie odczuwasz. Gdy będziesz stosowała plan Uwierz w swoje ciało już od co najmniej ośmiu tygodni, wróć do listy i sprawdź, ile z tych objawów złagodniało lub całkowicie ustąpiło. Niech ta lista pomoże ci śledzić proces leczenia. Gdy zauważysz zmianę w objawach, będziesz wiedziała, że twoje ciało reaguje na plan Uwierz w swoje ciało i jesteś na drodze do odzyskania zdrowia!

* Pamiętaj: nie wszystkie z tych objawów same w sobie oznaczają chorobę autoimmunologiczną. Gdy trzy lub więcej z nich występuje u ciebie regularnie (trzy razy w tygodniu lub częściej), wskazuje to na przewlekły stan zapalny, który może doprowadzić do schorzenia autoimmunologicznego.

Cel: Stosuj się do zaleceń planu Uwierz w swoje ciało przez co najmniej osiem tygodni (najlepiej już zawsze!) i zobacz, jak znaki ostrzegawcze łagodnieją i znikają. Regularnie wracaj do listy, aby przypominać sobie o zmianach, jakie zachodzą w twoim ciele dzięki wdrożeniu planu Uwierz w swoje ciało!

☐ Bóle głowy

☐ Stany lękowe

☐ Depresja

☐ Nerwowość

☐ Rozdrażnienie

☐ Zamglenie umysłu

☐ Zawroty głowy

☐ Problemy z pamięcią

☐ Wahania nastroju

☐ Niewyraźna mowa lub jąkanie

☐ Problemy z koncentracją uwagi

☐ Wysypki na ciele, czerwone wypryski na twarzy i/lub zaczerwieniona, łuszcząca się skóra

☐ Grube czerwone plamy na skórze, pokryte łuskami

☐ Błyszcząca skóra na rękach i przedramionach

☐ Trądzik

☐ Pokrzywka

☐ Trądzik różowaty

☐ Egzema

☐ Łuszczyca

☐ Zapalenie skóry

☐ Sucha, łuszcząca się skóra

☐ Zażółcenie skóry i/lub białek oczu

☐ Alergie

☐ Flegma w klatce piersiowej

☐ Płytki oddech

☐ Trudności z oddychaniem

☐ Astma

☐ Suchość w ustach

☐ Nadmierne pragnienie

☐ Przewlekły kaszel

☐ Częste odchrząkiwanie

☐ Ból gardła

☐ Obrzęk ust

☐ Częste przeziębienia

☐ Problemy z tarczycą (zdiagnozowane wcześniej)

☐ Anemia

☐ Zmęczenie

☐ Nadpobudliwość

☐ Palpitacje serca

☐ Uczucie osłabienia

☐ Łatwe przybieranie na wadze

☐ Nadmierny głód

☐ Nagła i/lub łatwa utrata wagi

☐ Brak apetytu

☐ Jedzenie kompulsywne

☐ Zachcianki żywieniowe

☐ Zatrzymanie wody/opuchnięte kostki

☐ Ogólne złe samopoczucie i/lub osłabienie

☐ Zimne dłonie i stopy

☐ Przybieranie przez palce u rąk i nóg koloru czerwonego, białego lub niebieskiego w reakcji na ciepło lub zimno

☐ Szybkie pocenie się

☐ Uderzenia gorąca

☐ Łamliwe włosy

☐ Łamliwe paznokcie

☐ Wolno gojące się rany

☐ Podatność na siniaki

☐ Opryszczka lub afty w jamie ustnej

☐ Ból i osłabienie mięśni

☐ Bóle stawów

☐ Czerwone, gorące, opuchnięte stawy

☐ Sztywne, opuchnięte i/lub zniekształcone stawy

☐ Problem z utrzymaniem równowagi i koordynacją

☐ Sztywność i ból w mięśniach

☐ Uczucie fizycznego zmęczenia i emocjonalnego pobudzenia

☐ Niewyraźne widzenie lub męty w polu widzenia

☐ Opuchnięte oczy

☐ Cienie pod oczami

☐ Łzawiące, swędzące oczy

☐ Nieżyt nosa

☐ Nadmiar wydzieliny w nosie

☐ Zatkany nos/cieknący katar z nosa

☐ Częste kichanie

☐ Swędzenie uszu

☐ Infekcje uszu

☐ Dzwonienie w uszach

☐ Utrata słuchu

☐ Wyczerpanie

☐ Bezsenność lub trudności z zasypianiem

☐ Skurcze lub ból żołądka

☐ Nudności/wymioty

☐ Zgaga

☐ Gazy

☐ Wzdęty brzuch

☐ Biegunka

☐ Zaparcie

☐ Krwawienie z odbytu

☐ Nieregularne miesiączki lub ich brak

☐ Problemy z płodnością i/lub poronienia

☐ Częste przeziębienia

☐ Częste oddawanie moczu lub nagłe parcie na mocz

☐ Swędzenie genitaliów

☐ Swędzenie w okolicy odbytu

☐ Upławy

Medycyna wschodnia i reakcje autoimmunologiczne

Zanim rozpoczniemy plan Uwierz w swoje ciało, chcę wyjaśnić ci jeszcze, jak nauczono mnie patrzeć na choroby autoimmunologiczne z perspektywy tradycyjnej medycyny wschodniej (TOM). W medycynie wschodniej nie skupiamy się na tym, na czym skupiałaby się diagnostyka medycyny zachodniej. Koncentrujemy swoją uwagę na tym, jak pacjent się czuje i jakie wykazuje objawy. Pracując z klientkami, przeprowadzam pełny wywiad lekarski obejmujący wszystko: od zwyczajów związanych ze snem, przez wypróżnianie, odżywianie, przyjmowane suplementy po samopoczucie emocjonalne. Medycyna wschodnia to w pełni holistyczne podejście do zdrowia. Widzimy ciało i umysł jako jedno i z tej perspektywy rozpatrujemy każdy objaw chorobowy. Sfera fizyczna i emocjonalna nie są oddzielone od siebie. Z punktu widzenia medycyny wschodniej nie istnieje również coś takiego jak układ odpornościowy funkcjonujący niezależnie od ciała i umysłu jako całości.

W przypadku chorób autoimmunologicznych kieruję się tylko tym, jak stan pacjentki wygląda z perspektywy medycyny wschodniej, jakich objawów ostrzegawczych ona doświadcza oraz jak mogę dotrzeć do sedna problemu, aby rozpoczął się proces uzdrawiania. Uczono mnie, że w przypadku każdej choroby należy znaleźć przyczynę źródłową i zacząć leczenie od niej. W modelu medycyny zachodniej leczy się głównie objawy, zwane w medycynie wschodniej gałęziami, zaś medycyna wschodnia zajmuje się źródłem problemu.

Na przykład w ramach medycyny zachodniej na zgagę otrzymamy leki zobojętniające kwas żołądkowy, a medycyna wschodnia poświęci uwagę umysłowym, emocjonalnym, fizycznym oraz żywieniowym aspektom choroby i podejmie pracę nad przywróceniem właściwego funkcjonowania układu trawiennego, aby zgaga sama ustąpiła. W przypadku chorób autoimmunologicznych wiele płaszczyzn organizmu (umysłowa, emocjonalna, fizyczna i żywieniowa) może doświadczyć braku swobody lub dyskomfortu. Dlatego nie leczę tylko bólu kolana, problemów ze snem czy zaparć; szukam głębiej, aby dotrzeć do źródła wszystkich tych chorób i dyskomfortów. Nie są to odrębne problemy: wywołało je to samo zakłócenie mające miejsce w organizmie.

Z punktu widzenia medycyny wschodniej każdy ma w sobie trzy bardzo ważne substancje życiowe, które wzięte razem uważa się za podstawę zdrowia i witalności. Przywrócenie ich równowagi to klucz do uleczenia każdej choroby:

1. Qi;

2. Krew;

3. Esencja.

Według medycyny wschodniej qi (wymawiane jako „czi”) to siła życiowa lub energia kierująca życiem. Chiński symbol qi przedstawia ją jako parę unoszącą się nad gotowanym ryżem. Qi jest niczym ciepła mgła, która krąży wewnątrz ciała, dając mu życie; jest obecna w każdym żywym organizmie. Qi pobieramy z dwóch głównych źródeł: powietrza, którym oddychamy i pokarmu, który spożywamy. Medycyna wschodnia mówi, że qi przepływa przez ciało kanałami zwanymi meridianami, odpowiadającymi poszczególnym narządom lub układom narządów. Zaburzenie równowagi lub zablokowanie qi może dać początek chorobie. W ramach medycyny wschodniej mówimy, że każdy ból lub dyskomfort jest znakiem, że qi została zablokowana, a akupunktura ma na celu jej odblokowanie. Blokada qi może też zahamować funkcjonowanie każdego z organów ciała, wywołując chorobę. Sekret pełni zdrowia to wytworzenie obfitej ilości qi poprzez dietę pełną składników odżywczych, czyste powietrze i swobodny przepływ qi.

Druga najważniejsza substancja, która zgodnie z medycyną wschodnią jest niezbędna do utrzymania zdrowia i witalności to krew. Qi to ciepła para wypełniająca ciało, a krew to płyn przepływający przez naczynia krwionośne. Krew pełni fundamentalną rolę przy tworzeniu kości, nerwów, skóry, mięśni i organów. Odżywia ciało, nawilża jego tkanki i zapewnia, że nie wyschną. Wpływa też na umysłowy/emocjonalny aspekt organizmu i mówi się, że to w niej zawarty jest duch. Według medycyny wschodniej, gdy komuś brakuje krwi, organizm wykazuje objawy niedoboru i taka osoba często czuje się zmęczona, pozbawiona entuzjazmu i energii.

Trzecia najważniejsza substancja życiowa według medycyny wschodniej to esencja, czyli inaczej Jing, substancja odpowiedzialna za rozmnażanie i regenerację. Ma dwa źródła: energię przekazaną przez rodziców (koncepcja podobna do genetyki w medycynie zachodniej) i energię, którą dana osoba pobiera w trakcie codziennego życia (głównie z powietrza, pożywienia i wody). Jing reguluje wzrost i rozwój organizmu, a także współpracuje z qi w celu ochrony organizmu przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.

Wszystkie trzy z tych substancji życiowych odgrywają ważną rolę w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Jeden z moich nauczycieli, Subhuti Dharmananda, opisuje to w ten sposób: „Jeśli naczynia krwionośne są pełne qi i krwi, a narządy funkcjonują prawidłowo, człowiek będzie zdrowy lub w najgorszym wypadku będzie zapadać na niegroźne i krótkotrwałe choroby. Za to [długotrwały] niedobór [qi, krwi i esencji] pozwala na wtargnięcie zewnętrznych czynników patogennych oraz postęp choroby [autoimmunologicznej] i przeobrażenie jej w poważne schorzenie, gdyż proces ten nie napotyka wystarczającego oporu ze strony [zdrowej, obfitej] qi”15.

Mówiąc współczesnym potocznym językiem – u osoby wykazującej oznaki choroby autoimmunologicznej zaburzona jest równowaga wszystkich trzech substancji. Przy niedoborze qi, krwi i esencji organizm staje się bardziej podatny na wpływ środowiska i pochodzących z niego toksyn. W medycynie wschodniej uważamy, że największe szkody dla qi, krwi i esencji wyrządzają: wyczerpanie, przepracowanie, nadmiar alkoholu, palenie papierosów, narkotyki rekreacyjne, leki na receptę, nadmierna aktywność seksualna, głośna muzyka, filmy pełne przemocy, stłumione emocje, brak spokoju w życiu, przetworzone jedzenie, brak snu i oderwanie od natury. Dlatego leczenie chorób autoimmunologicznych zgodnie z zasadami medycyny wschodniej opiera się na stosowaniu diety bogatej w składniki odżywcze oraz unormowaniu stylu życia i emocji, tak aby główną rolę odgrywały spokój, pogoda ducha i docenianie samego siebie. Właśnie ku temu będzie cię kierował plan Uwierz w swoje ciało.

Teraz, gdy lepiej rozumiesz, co oznacza choroba autoimmunologiczna, chcę, abyś przez chwilę przemówiła do swojego ciała w kochający, życzliwy sposób i przypomniała mu o czymś bardzo ważnym: masz moc, aby wpłynąć na swoje zdrowie i uleczyć się z reakcji autoimmunologicznych.

To, przez co przechodzi twoje ciało, ma wiele aspektów, a my przeanalizujemy i przepracujemy je wszystkie. Do dzieła, bo jesteś tego warta!

1Sarah Ballantyne, The Paleo Approach: Reverse Autoimmune Disease and Heal Your Body (Nowy Jork: Victory Belt Publishing, 2013).
2Donna Jackson Nakazawa, „The Autoimmune Epidemic: Bodies Gone Haywire in a World Out of Balance”, Alternet, 18 marca 2008, http://www.alternet.org/story/80129/the_autoimmune_epidemic%3A_bodies_gone_haywire_in_a_world_out_of_balance.
3Jeroen Visser i in., „Tight Junctions, Intestinal Permeability, and Autoimmunity Celiac Disease and Type 1 Diabetes Paradigms”, Annals of the New York Academy of Sciences 1165 (2009): 195.
4Ballantyne, The Paleo Approach.
5Charles W. Schmidt, „Questions Persist: Environmental Factors In Autoimmune Disease”, Environmental Health Perspectives 119, nr 6 (2011). https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3114837.
6Grace Rattue, „Autoimmune Disease Rates Increasing”, MedicalNewsToday, 22 czerwca 2012, http://www.medicalnewstoday.com/articles/246960.php.
7Dr Ron Breazeale, „Thoughts, Neurotransmitters, Body-Mind Connection”, Psychology Today, 7 lipca 2012, https://www.psychologytoday.com/blog/in-the-face-adversity/201207/thoughts-neurotransmitters-body-mind-connection.
8„What Thoughts and Emotions Are Affecting Your Cells?”, The Biology of Belief (blog).
9G. Vighi i in., „Allergy and the Gastrointestinal System”, Clinical & Experimental Immunology (wrzesień 2008). https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2515351.
10Alessio Fasano i Terez Shea-Donohue, „Mechanisms of Disease: The Role of Intestinal Barrier Function in the Pathogenesis of Gastrointestinal Autoimmune Diseases”, Nature Reviews Gastroenterology & Hepatology 2 (wrzesień 2005): 416–422. http://www.nature.com/nrgastro/journal/v2/n9/full/ncpgasthep0259.html.
11Alessio Fasano, „Leaky Gut and Autoimmune Diseases”, Clinical Reviews In Allergy & Immunology 42 (Luty 2012): 71–8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22109896.
12Alessio Fasano, „Zonulin, Regulation of Tight Junctions, and Autoimmune Diseases”, Annals of the New York Academy of Sciences (lipiec 2012): 25–33. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22731712.
13Visser, „Tight Junctions”.
14Frederick W. Miller i in., „Epidemiology of Environmental Exposures and Human Autoimmune Diseases: Findings from a National Institute of Environmental Health Sciences Expert Panel Workshop”, Journal of Autoimmunity 39, nr 4 (grudzień 2012): 259–271. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3496812.
15Dr Subhuti Dharmananda, „Autoimmune Diseases and the Potential Role of Chinese Herbal Medicine”, Institute of Traditional Medicine, dostęp 20.01.2017, http://www.itmonline.org/arts/autoimmune.html.